05-30-2026 20:11
Εκπαίδευση
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Στα 47 του…
Του Γιώργη Γιαννακέλλη - ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Δεν μάθαμε το όνομά του.
Δεν είδαμε τη φωτογραφία του στα δελτία ειδήσεων. Δεν ακούσαμε κανέναν υπουργό να εκφράζει τη «βαθιά του θλίψη». Δεν διαβάσαμε αφιερώματα για τη ζωή του, ούτε για τα όνειρα που είχε, ούτε για τους ανθρώπους που αγαπούσε.
Μάθαμε μόνο ότι ήταν 47 ετών. Ότι καταγόταν από τη Ρουμανία. Ότι εργαζόταν στα Μέγαρα ως «ενοικιαζόμενος εργάτης», περιφερόμενος από εργολάβο σε εργολάβο, ένα ακόμη αναλώσιμο γρανάζι στη μηχανή της εκμετάλλευσης.
Χτες δούλευε πάνω σε καλαθοφόρο, τοποθετώντας πάνελ σε σκεπή. Δούλευε για το μεροκάματο, για να μπορέσει να ζήσει. Κάποια στιγμή έχασε την ισορροπία του και έπεσε στο κενό. Η πτώση αποδείχτηκε μοιραία.
Και κάπως έτσι μια ανθρώπινη ζωή μετατράπηκε σε ένα μονόστηλο ειδησεογραφικό. Μερικές αράδες όλες κι όλες. Ένας ακόμη αριθμός σε μια μαύρη στατιστική.
Είναι ο 73ος εργάτης που σκοτώνεται στους χώρους δουλειάς μέσα στις πρώτες 149 μέρες του 2026. Ο 73ος νεκρός από τα πυρά του εργοδοτικού κέρδους. Ο 73ος που πλήρωσε με τη ζωή του τη βαρβαρότητα της εντατικοποίησης, της εργολαβοποίησης, των ελλιπών μέτρων ασφαλείας και της λογικής που θεωρεί το κόστος προστασίας των εργαζομένων εμπόδιο στην κερδοφορία.
Πίσω από αυτόν τον αριθμό, όμως, υπάρχει ένας άνθρωπος. Ίσως μια γυναίκα που από χτες έμεινε χήρα. Ίσως παιδιά που θα περιμένουν μάταια να γυρίσει στο σπίτι. Ίσως γονείς που θα θάψουν το παιδί τους. Μια οικογένεια που από τη μια στιγμή στην άλλη βυθίστηκε στο πένθος.
Κι ενώ οι εργάτες μετρούν νεκρούς, οι οικονομικές σελίδες των εφημερίδων πανηγυρίζουν. Ανακοινώνουν νέα ρεκόρ κερδών, εκρηκτικές αυξήσεις μερισμάτων, θηριώδη επιχειρηματικά αποτελέσματα. Πίσω από πολλούς από αυτούς τους θριαμβευτικούς τίτλους κρύβεται η ίδια σκοτεινή αλήθεια: τα κέρδη δεν πέφτουν από τον ουρανό. Παράγονται από τον ιδρώτα των εργαζομένων και, πολύ συχνά, είναι βουτηγμένα στο αίμα τους.
Για τους ισολογισμούς ήταν ένας ασήμαντος εργάτης.
Για την τάξη μας ήταν ένας από εμάς.
Και γι’ αυτό δεν θα τον θυμόμαστε ως έναν αριθμό. Θα τον θυμόμαστε ως ένα ακόμη θύμα ενός συστήματος που βάζει τα κέρδη πάνω από την ανθρώπινη ζωή.
Οι εκλογές για τη ΔΟΕ δεν είναι κάλπη· είναι επιλογή αγώνα
Άντα Παραφόρου - e-lesxi Δεν ψηφίζουμε για διαχείριση — ψηφίζουμε για αγώνα Η δύναμη βρίσκεται στη βάση: Συμμετέχουμε, αγωνιζόμαστε, διεκδικούμε Η συμμετοχή στις εκλογές αντιπροσώπων για την 95η ΓΣ της Διδασκαλικής Ομοσπονδία;...
Θύελλα αντιδράσεων: Η υπόθεση του καθηγητή που τιμωρήθηκε επειδή διεκδίκησε όσα χρειάζονται οι μαθητές του
