4-8-2021

"δε πουγιεται"IV

ΦΡΕΣΚΑΜΕΝΤΟ ΠΑΥΛΟΣΟΥΚΑ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Από τα πέρσι εχαθήκανε. Οι μικροπωλητές φρουταργιόλοι. Αυτοί που επουλούσανε λαχανικά και φρούτα εποχής σε δυο τρεις γωνιές στο Σαρόκο, ένας στα Ψαράδικα, ένας όξω από του Κασίμη, δυο έξω από τη Λαϊκή και καμπόσοι μέσα στη Λαϊκή. Τσούφαε πρώτα ο κόβιντ και μετά ο καθωσπρεπισμός. Ανάμεσα στα μέτρα απαγορέψανε και σ’ αυτουνούς να πουλούνε υπαιθρίως. Δε βρίσκεις άλλο λεϊμόνια, νεράντζια μούλικα, περσέμολο, σέλινο, πατάτες, σκόρδα, ρίγανη, μόρες, κορόμηλα, μήλα Καλαφατιωνίτικα, νόσπολες, μπουρνέλες, σύκα, τζίντζολες, συκομαϊδες, ντομάτες, κραμπιά, καμπεντεφιόργια, κρεμμυδάκια και σκόρδα φρέσκα, γλυκοπατάτες, μαρούγια, αγγούργια, κοκκινογούγια, ρεπανάκια, χόρτα άγρια, καμιά μελιτζάνα κι ό,τι άλλο εκόβανε από τσου κήπους τους οι μικροπαραγωγοί. Βρίσκεις βέβαια απ’ όλα στσι μπάνκες και στα μανάβικα αλλά τσου μικροπαραγωγούς δε τσου βρίσκεις. Τα δικά τους κολλάνε τσ’ αλλουνώνες δε κολλάνε

Μικροποσότητες εκατεβάζανε από ιδρύσεως κόσμου. Τώρα τσου το απαγορέψανε. Ούτε σουκέρους, ούτε φρακατσάνοι, ούτε παυλόσουκα κομμένα στο χέρι.

- Πάλι γκρίντα; Αφού βλέπεις πως είν’ η κατάστασις.

- Βλέπω πως είν’ η κατάστασις. Τι διαφορά έχουν’ οι άλλοι από τσου μικροπωλητές; Το ίδιο δεν είναι;

- Δεν περιλαμβάνονται εις το πρωτόκολλον.

- Το πρωτόκολλον σου κόβει παυλόσουκα;

- Να πα να κόψεις μοναχός σου.

- Επήγαινα κι έκοβα τέτοια εποχή από τσι παυλοσουκιές του Βίδο.

- Και γιατί δε πας και τώρα;

- Θα σούλεγα γιατί αλλά έχε χάρη που επροχτές εγιόρταζε ο Άη Στέφανος και δε θέλω να κολαστώ.

- Πάντως, εγώ είδα κάτι τελάρα με παυλόσουκα Μάρτας.

- Δεν είναι το ίδιο. Πρώτ’ απ’ όλα δεν είναι του ίσκιου. Δεν έχουνε τη νοστιμάδα του άγουρου που πάει να γίνει ώρμο, τη γλύκα του πρωινού πρι μπει το μεσημέρι, την αντίσταση στο κουπί που το κόβει μπριχού ωρμάσει και σου πέσει με το που τ’ αγγίζεις. Έτσι;

- Ορέ! Και στα παυλόσουκα φιλοσοφίες; Γράψε κάτι και για τσι μαντουάνες! Εραμολίρισες καημένέεε…

- Ημπορεί. Πάντως πολύ θάθελα να τσου ξαναφήκουνε να πουλούνε στο δρόμο. Να μου κόψουνε επί τόπου τρία να φάω κι έξη για το σπίτι.

- Ναι, καλάαα… Κοίτα μη στουμπώσεις!

- Εδιάβασα που κάνουνε καλό και στη χοληστερίνη και για κάτι άλλα.

- Ακούς; ακούς;

- Τι ν’ ακούσω;

- Ένας φωνάζει φρεσκαμέντο παυλόσουκάαα…

- Πού; πώς; πότε; ποιός φωνάζει;

- Δεν άκουσες;

- Όχι.

- Πήγαιν’ όξω από το Φοίνικα ν’ ακούσεις. Από βράδυ. Είν’ αυτοί με το καρμπούρο. Μετά το κινηματόγραφο.

- Με κογιονάρεις; Όχι παυλόσουκα δε βρίσκεις, ούτε το Φοίνικα δε βρίσκεις. Εχαθήκανε αντάμα. Σύσκαρα.