11-19-2026 17:05
Επικαιρότητα
- Κατηγορία: Εκπαίδευση
Όταν υπάρχουν θέσεις αλλά δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί να πάνε – Το νέο καμπανάκι για τα σχολεία

Χρήστος Κάτσικας
293 θέσεις αναπληρωτών και ειδικού προσωπικού έμειναν ακάλυπτες όχι επειδή δεν εγκρίθηκαν προσλήψεις, αλλά επειδή δεν βρέθηκαν διαθέσιμοι υποψήφιοι – Το πρόβλημα της στελέχωσης αποκτά πλέον άλλη διάσταση
Για πολλά χρόνια η συζήτηση για τα κενά στα σχολεία είχε σχεδόν πάντα την ίδια μορφή: δεν υπάρχουν αρκετές πιστώσεις, οι προσλήψεις καθυστερούν, οι αναπληρωτές έρχονται σε δόσεις και οι σχολικές μονάδες περιμένουν επί εβδομάδες ή μήνες τον εκπαιδευτικό που λείπει.
Τώρα όμως εμφανίζεται όλο και καθαρότερα ένα δεύτερο, ίσως ακόμη πιο ανησυχητικό πρόβλημα.
Οι θέσεις εγκρίνονται, αλλά δεν βρίσκονται άνθρωποι για να τις καλύψουν.
Στη νέα διαδικασία του Υπουργείου Παιδείας, από τις συνολικά 3.113 θέσεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών και μελών ΕΕΠ-ΕΒΠ καλύφθηκαν οι 2.820, ενώ 293 παρέμειναν κενές, επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμοι υποψήφιοι των αντίστοιχων κλάδων και ειδικοτήτων που να είχαν δηλώσει ως περιοχές προτίμησης εκείνες όπου υπήρχαν τα κενά.
267 κενές θέσεις εκπαιδευτικών – Οι 220 αφορούν δασκάλους
Το μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος αφορά καθαρά τους εκπαιδευτικούς.
Από τις 2.006 θέσεις εκπαιδευτικών που διατέθηκαν, καλύφθηκαν οι 1.739 και 267 έμειναν ακάλυπτες.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι από αυτές τις 267 θέσεις, οι 220 αφορούν δασκάλους στη Γενική Εκπαίδευση και στην Ειδική Αγωγή.
Δεν πρόκειται, επομένως, για κάποια σπάνια ειδικότητα με ελάχιστους διαθέσιμους υποψηφίους.
Μιλάμε για έναν από τους πολυπληθέστερους και πιο βασικούς κλάδους της δημόσιας εκπαίδευσης.
Και μόνο αυτό θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό.
Κενά ακόμη και σε σχολικούς νοσηλευτές
Αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται και στο Ειδικό Εκπαιδευτικό και Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό.
Από τις 1.107 διαθέσιμες θέσεις καλύφθηκαν οι 1.081, ενώ 26 έμειναν κενές. Από αυτές, οι 23 αφορούν σχολικούς νοσηλευτές και οι τρεις εργοθεραπευτές.
Και εδώ το ζήτημα δεν είναι απλώς διοικητικό.
Πίσω από μια κενή θέση σχολικού νοσηλευτή μπορεί να βρίσκεται ένας μαθητής που χρειάζεται καθημερινή υποστήριξη για να μπορεί να βρίσκεται με ασφάλεια μέσα στο σχολείο.
Πίσω από μια κενή θέση εκπαιδευτικού Ειδικής Αγωγής υπάρχει μια τάξη, ένα Τμήμα Ένταξης ή ένα παιδί που περιμένει την υποστήριξη που προβλέπεται για τη φοίτησή του.
Τα «κενά», επομένως, δεν είναι αριθμοί σε έναν πίνακα. Είναι χαμένες ώρες εκπαίδευσης και υποστήριξης.
Γιατί ένας αναπληρωτής δεν δηλώνει μια περιοχή;
Και εδώ αρχίζει η πραγματικά δύσκολη συζήτηση.
Όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος υποψήφιος για μια περιοχή, η εύκολη απάντηση είναι ότι «οι εκπαιδευτικοί δεν τη δήλωσαν».
Αυτό όμως περιγράφει το αποτέλεσμα, δεν εξηγεί την αιτία. Το πραγματικό ερώτημα είναι: γιατί ένας εκπαιδευτικός που περιμένει να εργαστεί επιλέγει τελικά να μη δηλώσει μια περιοχή στην οποία υπάρχει θέση;
Γιατί το κόστος μιας μετακίνησης εκατοντάδων χιλιομέτρων μπορεί να είναι δυσανάλογο σε σχέση με τον μισθό.
Γιατί σε ορισμένες τουριστικές ή νησιωτικές περιοχές η εξεύρεση κατοικίας γίνεται εξαιρετικά δύσκολη.
Γιατί ένας αναπληρωτής μπορεί να χρειάζεται να πληρώνει ενοίκιο σε δύο διαφορετικές πόλεις, να αφήνει πίσω οικογένεια και παιδιά ή να μετακινείται καθημερινά σε περισσότερες από μία σχολικές μονάδες.
Και τελικά πρέπει να απαντήσει σε ένα πολύ πρακτικό ερώτημα: Μπορώ πραγματικά να αντέξω οικονομικά αυτή τη θέση εργασίας;
Από το «δεν διορίζουμε» στο «δεν έρχονται»
Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο σημαντική μεταβολή.
Για χρόνια το δημόσιο σχολείο είχε πρόβλημα επειδή υπήρχαν εκπαιδευτικοί που περίμεναν στους πίνακες αλλά δεν υπήρχαν αρκετές προσλήψεις.
Τώρα αρχίζουν να εμφανίζονται περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν προσλήψεις, αλλά η προσφερόμενη θέση δεν είναι αρκετά ελκυστική ώστε να υπάρχει διαθέσιμος άνθρωπος να την αναλάβει.
Αυτό είναι ένα διαφορετικό επίπεδο κρίσης. Γιατί δεν λύνεται απλώς με μία ακόμη φάση προσλήψεων.
Αν μια θέση παραμένει οικονομικά ή πρακτικά ασύμφορη, μπορεί να προκηρυχθεί ξανά και ξανά και να εξακολουθεί να παραμένει κενή.
Δεν αρκεί να εγκρίνεις μια θέση
Το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε στις 17 Νοεμβρίου την πρόσληψη 2.820 αναπληρωτών εκπαιδευτικών και μελών ΕΕΠ-ΕΒΠ για Γενική και Ειδική Αγωγή, καθώς και για άλλες εκπαιδευτικές δομές.
Μία ημέρα αργότερα χρειάστηκε να διευκρινίσει ότι οι 293 θέσεις που δεν καλύφθηκαν έμειναν κενές επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμοι υποψήφιοι στις συγκεκριμένες περιοχές.
Και αυτή ακριβώς η διευκρίνιση ίσως είναι σημαντικότερη από τον ίδιο τον αριθμό των προσλήψεων.
Δείχνει ότι η εκπαιδευτική πολιτική δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στο «πόσες θέσεις εγκρίναμε».
Πρέπει να απαντήσει και στο «τι χρειάζεται για να πάει κάποιος εκεί και να παραμείνει».
Το σχολείο χρειάζεται πολιτική στελέχωσης, όχι μόνο προσλήψεων
Η στέγαση των εκπαιδευτικών σε δυσπρόσιτες περιοχές, η οικονομική στήριξη όσων υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, οι μετακινήσεις, η έγκαιρη πρόσληψη και η σταθερότητα της εργασίας δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως προσωπικά προβλήματα του αναπληρωτή.
Γιατί όταν ο αναπληρωτής δεν μπορεί να πάει, το πρόβλημα επιστρέφει μέσα στην τάξη.
Οι 293 ακάλυπτες θέσεις είναι ακόμη ένας σχετικά μικρός αριθμός μπροστά στο συνολικό μέγεθος του εκπαιδευτικού συστήματος.
Αλλά το μήνυμα που εκπέμπουν είναι μεγάλο.
Το ελληνικό σχολείο μπορεί σύντομα να μη βρίσκεται μόνο μπροστά στο γνώριμο ερώτημα «πόσους εκπαιδευτικούς θα προσλάβουμε».
Μπορεί να χρειαστεί να απαντήσει σε ένα πολύ πιο δύσκολο που συνοψίζεται στο τι πρέπει να αλλάξει ώστε οι εκπαιδευτικοί να μπορούν –και να θέλουν– να πάνε εκεί όπου το σχολείο τούς χρειάζεται;
Μετανάστες προς εξαγωγή; Αντιδράσεις για το σχέδιο Ελλάδας και τεσσάρων χωρών της ΕΕ
ΕΕΔΑ: Σοβαρές ανησυχίες για τον σχεδιαζόμενο «κόμβο επιστροφής» μεταναστών στη Ρουάντα – Αντιδράσεις για το σχέδιο πέντε ευρωπαϊκών χωρών Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου...
Ντρέπεται και η ντροπή: Το κράτος απειλεί τον γονιό αντί να προστατεύσει το παιδί, όπως έχει υποχρέωση (και εκ του νόμου)
ΣΕΠΕ Κέρκυρας: Σχολεία χωρίς πόρους και υποστήριξη – Καταγγελία για την απαξιωτική στάση της Δημοτικής Αρχής
18 Νοέμβρη 1943: Η αναγκαστική προσγείωση του αμερικανικού B-17 στη Λευκίμμη – Η διάσωση των δέκα αεροπόρων και η άγνωστη δράση του ΕΑΜ