1940: Η Κέρκυρα βρισκόταν στο στόχαστρο των ιταλικών δυνάμεων, δεχόμενη σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά τις πρώτες ημέρες του Ελληνοϊταλικού Πολέμου με αποτέλεσμα σοβαρές καταστροφές σε κτίρια και απώλειες αμάχων.

1941: Πρωτοκύριακο και πρώτη αντιστασιακή πράξη στην Κέρκυρα από τους μαθητές του Γυμνασίου.

Με το τέλος της λιτανείας, όλοι οι μαθητές ξεκίνησαν κατά ομάδες από την πλατεία της Ιονικής Τράπεζας και κατέληξαν στο Πεντοφάναρο για να επιστρέψουν στο Γυμνάσιο όπου και έφθασαν τραγουδώντας το γνωστό τραγούδι «Πάπια που κορφολούζεσαι στου Ιονίου τα νερά…Κι αδέλφια έχεις Κέρκυρα , δεν θα καταδεχτούνε την ομορφή τους αδελφή οι Φράγκοι να χαρούνε» το οποίο ξεκίνησαν οι μεγαλύτεροι μαθητές. Ένας από αυτούς σήκωσε την ελληνική σημαία.

Στη διαδρομή μέχρι το σχολείο ουδείς ενόχλησε τους μαθητές, αλλά ενημερώθηκαν οι ιταλικές αρχές. Όταν η πορεία βρισκόταν στο Πλατύ Καντούνι, είχε αρχίσει να βρέχει και ενώ οι μαθητές βρισκόταν στην μικρή πλατεία εμπρός από το Γυμνάσιο, κατέφθασαν οι καραμπινιέροι και όρμησαν στους νεαρούς διαδηλωτές, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο γυμναστής Ν. Καστάνιας (αργότερα μέλος του Ε.Α.Μ. Κέρκυρας).

Μέσα στην σύγχυση, πολλοί μαθητές ανέβηκαν στο σχολείο, κατέβασαν την ιταλική σημαία και την έριξαν στο δρόμο. Οι καραμπινιέροι προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν όπλα αλλά δεν το έκαναν χάρη στην αντίδραση των μαθητών. Ενώ έβρεχε ραγδαία, οι μαθητές όρμησαν να ξεφύγουν μέσα από τα καντούνια της Πόρτα Ρεμούντας αλλά κάποιοι πιάστηκαν (Μάνεσης, Καρδάκης και άλλοι). Ο ίδιος ο γυμναστής συνεπλάκη με έναν καραμπινιέρο και πλήρωσε ακριβά το θράσος του με ξύλο και φυλάκιση. Χάρη σε αυτόν όμως πολλοί μαθητές γλίτωσαν την σύλληψη από τους μανιασμένους καραμπινιέρους.

Επιμέλεια: Γιώργος Ζούμπος