"Η τραγωδία του Σεβέζο":

Σαν σήμερα, 10 Ιουλίου 1976, η Λα Μπριάντσα, ο "Κήπος της Λομβαρδίας", όπως με καμάρι την αποκαλούσαν οι κάτοικοί της, μια ειδυλλιακή, ευημερούσα περιοχή της Βόρειας Ιταλίας, μεταμορφώθηκε σε ένα εφιαλτικό, σεληνιακό τοπίο.

Στην πόλη βρισκόταν το υπερσύγχρονο εργοστάσιο ICMESA, ιδιοκτησίας μιας μεγάλης Ελβετικής εταιρίας, το οποίο παρήγαγε χημικά προϊόντα.

10 Ιούλη 1976, εξαιτίας μιας ελαττωματικής βαλβίδας ασφαλείας, προκλήθηκε μεγάλη διαρροή στην ατμόσφαιρα του δηλητηριώδους αερίου διοξίνη.

Η εταιρεία, αν και γνωρίζει το περιστατικό, αποφεύγει να ενημερώσει τις αρχές και έτσι οι κάτοικοι αγνοούν τους θανάσιμους κινδύνους που διατρέχουν.

Τις πρώτες μέρες μετά την έκρηξη δεν υπήρχε καμιά ένδειξη της βαριάς μόλυνσης, εκτός από μια έντονη οσμή στην ατμόσφαιρα.

Υστερα από μια εβδομάδα, τα φύλλα των δέντρων άρχισαν να μαραίνονται. Πουλιά έπεφταν νεκρά από τον ουρανό και μικρά ζώα άρχισαν να πεθαίνουν.

Μετά τα φυτά και τα ζώα, ήρθε και η σειρά των ανθρώπων. Γύρω στα 35 άτομα-ανάμεσα τους πολλά παιδιά-παρουσιάζουν συμπτώματα γαστρεντερίτιδας και μεταφέρονται επειγόντως στα νοσοκομεία.

Μόνο τότε, η εταιρία διακόπτει την εγκληματική σιωπή της και αναγκάζεται να παραδεχτεί το τι είχε συμβεί, ενώ οι 1.500 κάτοικοι του Σεβέζο και της γύρω περιοχής συνειδητοποιούν ότι η τραγωδία τους μόλις έχει αρχίσει.

Ταυτοχρόνως, όλη η Ιταλία πληροφορείται, με τρόμο, ότι, επί δέκα ολόκληρες μέρες, δηλητηριασμένα προϊόντα (κρέατα, αβγά, γαλακτοκομικά) ζωικής προέλευσης, κυκλοφορούν ελεύθερα στην αγορά.

Οι κάτοικοι της περιοχής διατάσσονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, χωρίς να πάρουν τίποτα μαζί τους.

Οι αρχές, με μεγάλη καθυστέρηση, προχωρούν στη θανάτωση όλων των ζώων σε μια περιοχή περίπου 700 στρεμμάτων.

H οικονομία δέχεται ανεπανόρθωτα πλήγματα, κλείνουν όλες οι βιομηχανικές μονάδες γύρω από το Σεβέζο και εκατοντάδες εργάτες βρίσκονται στο δρόμο.

Στο μεταξύ, τα υγειονομικά συνεργεία, στους ελέγχους που πραγματοποιούν διαπιστώνουν ότι οι τρεις στους τέσσερις κατοίκους έχουν προσβληθεί από σοβαρές δερματικές νόσους, οι οποίες στην πλειοψηφία τους εξελίσσονται σε καρκινοπάθειες.

Μπροστά στο ενδεχόμενο τερατογενέσεων, το υπουργείο Υγείας προτείνει την άμβλωση για τις εγκύους όταν το έμβρυο είναι μικρότερο των τριών μηνών. Στη συνέχεια, καταστρέφεται όλη η βλάστηση της περιοχής.

Μέσα στο κλίμα του πανικού και του τρόμου, η Ιταλική κυβέρνηση δίνει την άδεια στην εταιρία ICMESA να ανατινάξει τις εγκαταστάσεις της στο Σεβέζο, με τη δικαιολογία ότι έτσι θα περιοριστεί η μόλυνση.

Με την ανατίναξη, όμως, εξαφανίζονται και οι αποδείξεις για τις εγκληματικές ευθύνες της εταιρείας.

Η εταιρεία πλήρωσε κάποιες αποζημιώσεις και η υπόθεση έκλεισε.

Η "κόλαση του Σεβέζο", η πρώτη μεγάλη οικολογική καταστροφή της σύγχρονης εποχής, ξεχάστηκε.

Μέχρι σήμερα, επιχειρηματικά συμφέροντα, με την ανοχή/κάλυψη των αστικών κρατών και των διεθνών οργανισμών, συνεχίζουν, στο όνομα της κερδοφορίας και της καπιταλιστικής "ανάπτυξης", να καταστρέφουν οικοσυστήματα, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους ανθρώπους και το περιβάλλον.

ΠΗΓΗ: Praxis Review