Θλιβερό ρεκόρ που θρυμματίζει την πλαστή κυβερνητική εικόνα. To 27,5% του πληθυσμού της Ελλάδας βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025, ποσοστό που φέρνει τη χώρα μας στη δεύτερη θέση στην Ε.Ε. στη σχετική λίστα. Μάλιστα, παρατηρείται αύξηση του ποσοστού σε σχέση με το 2024, όταν η Ελλάδα ήταν τρίτη στην Ε.Ε. με 26,9%. Συνολικά στην Ε.Ε., 92,7 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή το 20,9% του πληθυσμού της ΕΕ, βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, με τη Eurostat να καταγράφει μείωση σε σχέση με το 2024.

Ειδικότερα, διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού 92,7 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρωπαϊκή Ένωση πέρυσι (20,9% του πληθυσμού). Σε σύγκριση με το 2024, ο αριθμός των ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο μειώθηκε κατά 600.000 άτομα (από 93,3 εκατομμύρια ή 21% του πληθυσμού).

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ευρωπαϊκή στατιστική αρχή, Eurostat, για το 2025. το ποσοστό των ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ήταν υψηλότερο στη Βουλγαρία (29,0%), με την Ελλάδα (27,5%) και τη Ρουμανία (27,4%) να ακολουθούν. Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στην Τσεχία (11,5%), την Πολωνία (15,0%) και τη Σλοβενία (15,5%).

Στα στοιχεία το 2024 η Ελλάδα ήταν τρίτη στην Ε.Ε με 26,9%, ενώ  το 2023 και το 2022 ήταν στο 26%.

Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αφορά πληθυσμούς που βιώνουν τουλάχιστον μία από τις τρεις βασικές μορφές ευαλωτότητας: χαμηλό εισόδημα, σοβαρές υλικές και κοινωνικές στερήσεις ή πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.  Ένας πολίτης θεωρείται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αν βρίσκεται σε μία από αυτές τις 3 καταστάσεις:

• Άτομα που κινδυνεύουν από φτώχεια, δηλαδή με διαθέσιμο εισόδημα κάτω από το όριο κινδύνου φτώχειας
• Ατομα που υποφέρουν από σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, δηλαδή όσοι και όσες δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να καλύψουν τουλάχιστον 7 από τα 13 στοιχεία στέρησης (6 που σχετίζονται με το άτομο και επτά που σχετίζονται με το νοικοκυριό) που θεωρούνται από τους περισσότερους ανθρώπους επιθυμητά ή ακόμη και απαραίτητα για να ζήσουν με αξιοπρεπή ποιότητα ζωής
• Άτομα (ηλικίας κάτω των 65 ετών) που ζουν σε νοικοκυριό με «πολύ χαμηλή ένταση εργασίας», δηλαδή άτομα που ζουν σε νοικοκυριά όπου οι ενήλικες εργάστηκαν για το 20% ή λιγότερο του συνολικού συνδυασμένου δυνητικού χρόνου εργασίας τους κατά τους προηγούμενους δώδεκα μήνες.

Τα στοιχεία για την Ελλάδα υπογραμμίζουν το σήμα κινδύνου που εκπέμπει η ελληνική οικονομία ως προς τη δομή της. Δεν είναι τυχαίο ότι στην αγοραστική δύναμη, η χώρα μας βρίσκεται στον πάτο της ευρωπαϊκής κατάταξης, καθώς ένας πολίτης στην Ελλάδα μπορεί να αγοράσει μόλις το 68% των αγαθών που καταναλώνει ο μέσος Ευρωπαίος.

Η χώρα μας φαίνεται να εγκλωβίζεται σε μια τροχιά «φτωχοποίησης» σε σχέση με τους εταίρους της, με την ψαλίδα να μην κλείνει όσο η ακρίβεια, οι έμμεσοι φόροι και η στεγαστική κρίση ροκανίζουν το διαθέσιμο εισόδημα. Οι αυξήσεις στα βασικά αγαθά έχουν εξανεμίσει σχεδόν όλο το όφελος από τη σωρευτική αύξηση του κατώτατου μισθού την περίοδο 2022 – 2025, αφού οι τιμές στα τρόφιμα έχουν πάρει την ανιούσα κατά 31,3%, ενώ μόνο πέρυσι τα ενοίκια κατέγραψαν άνοδο 10%.

Ολοένα και περισσότερο δοκιμάζονται τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά με φόντο τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ που πυροδοτούν μια σειρά από ανατιμήσεις, αρχής γενομένης από τα καύσιμα. Στην Ελλάδα, ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε στο 4,6% τον Απρίλιο και στην Ευρωζώνη στο 3%. Τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος.

Την ίδια ώρα, ο «αντιληπτός πληθωρισμός» για τους Έλληνες καταναλωτές έτρεξε με ρυθμό 10,1% το προηγούμενο δωδεκάμηνο, έναντι 3,5% στην Ευρωζώνη, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της ΕΚΤ.  Ο αντιληπτός πληθωρισμός βασίζεται στην προσωπική εμπειρία των καταναλωτών, μέσα από τις καθημερινές τους αγορές και τις μεταβολές των τιμών που τους πονάνε περισσότερο. Έτσι αποτυπώνεται ο πληθωρισμός «στην τσέπη» και όχι με βάση ένα «ιδεατό» καλάθι καταναλωτή.