1890: Ο Αυστριακός εβραίος συγγραφέας Νέιθαν Μπιρνμπάουμ επινοεί τον όρο «σιωνισμός» και υποστηρίζει την ιδέα «μιας εβραϊκής αναγέννησης και επανεγκατάστασης στην Παλαιστίνη» και τον επόμενο χρόνο ιδρύεται στο Λονδίνο η «Εβραϊκή Ένωση Αποικισμού» από τον Γερμανό βαρόνο Μωρίς ντε Χιρς «για να διευκολύνει τη μετανάστευση εβραίων σε αγροτικούς εποικισμούς σε εδάφη που αγόρασε η εταιρεία σε Βόρεια και Νότια Αμερική, στην Οθωμανική Παλαιστίνη και σε άλλες χώρες για γεωργικούς, εμπορικούς και άλλους σκοπούς»

1897: Διεξάγεται το 1ο Σιωνιστικό Συνέδριο στην Ελβετία. Καλεί στην ίδρυση «εθνικής πατρίδας για τον εβραϊκό λαό στην Παλαιστίνη» και ιδρύεται η Παγκόσμια Σιωνιστική Οργάνωση.

Μάιος 1916: Μυστική συμφωνία Σάικς-Πικό

Υπογράφεται ανάμεσα σε Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία για το μοίρασμα και των έλεγχο των αραβικών επαρχιών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Γαλλία έπαιρνε το Λίβανο, τη Συρία κ.α., ενώ η Αγγλία την Παλαιστίνη και την Μεσοποταμία (Υπεριορδανία-Ιράκ). Η Υπεριορδανία συμπεριελάμβανε το σημερινό έδαφος της Ιορδανίας, καθώς και την Παλαιστινιακή Δυτική Όχθη.

Νοέμβριος 1917: Διακήρυξη Μπάλφουρ

Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών στέλνει επιστολή στον βαρόνο Ρότσιλντ δηλώνοντας τη βρετανική δέσμευση και στήριξη για την ίδρυση «εβραϊκής εστίας στην Παλαιστίνη»

Στη συνέχεια, τον Μάρτιο του 1918, συγκροτείται η Σιωνιστική Επιτροπή για την Παλαιστίνη με επικεφαλής τον Χάιμ Βάιζμαν, πρόεδρο της Βρετανικής Σιωνιστικής Ομοσπονδίας, ως το «συμβουλευτικό όργανο για τις βρετανικές αρχές στην Παλαιστίνη για όλα τα θέματα που σχετίζονται με τους Εβραίους ή που μπορεί να επηρεάσουν την ίδρυση εβραϊκής εστίας για τον εβραϊκό λαό». Τον Σεπτέμβριος του ίδιου χρόνου η κατοχή όλης της Παλαιστίνης, που βρισκόταν υπό οθωμανική κυριαρχία, περνά στις βρετανικές δυνάμεις

Αύγουστος 1929: Παλαιστινιακή εξέγερση του αλ-Μπουράκ

Ενάντια στις προκλήσεις σιωνιστικών ομάδων στο τείχος των δακρύων στην Ιερουσαλήμ. Οι Βρετανοί καταδίκασαν σε θάνατο Παλαιστίνιους που συμμετείχαν στην εξέγερση.

18 Νοεμβρίου 1931: Η δεύτερη και τελευταία βρετανική απογραφή στην Παλαιστίνη θα πραγματοποιηθεί με τα εξής αποτελέσματα: στην Παλαιστίνη ζουν 1.033.314 κάτοικοι, εκ των οποίων, με βάση το θρήσκευμα, το 73,52% είναι μουσουλμάνοι, το 16,9% εβραίοι, το 8,6% χριστιανοί, το 0,9% δρούζοι κλπ. Είχαν ήδη προηγηθεί 4 κύματα εβραϊκής μετανάστευσης, ενώ τα επόμενα χρόνια, ως το 1939 θα ακολουθήσει και το 5ο, με την έλευση 250.000 εβραίων.

25 Αυγούστου 1933: Συμφωνία της Χααβάρα

Συμφωνία ανάμεσα στον Μπεν Γκουριόν, τον Χίτλερ και τη Βρετανική Τράπεζα στην Παλαιστίνη. Αποδεικνύει τη συνεργασία ανάμεσα σε σιωνισμό και ναζισμό. Προέβλεπε ότι οι Εβραίοι που θα πήγαιναν στην Παλαιστίνη, κατέθεταν τα χρήματα τους σε γερμανικές τράπεζες, με αυτά αγοράζονταν γερμανικά προϊόντα που πωλούνταν στη Μέση Ανατολή και οι μετέπειτα Εβραίοι έποικοι στην Παλαιστίνη λάμβαναν το αντίστοιχο ποσό σε παλαιστινιακή λίρα. Επαίσχυντη συμφωνία που συνέφερε και τους Ναζί στην προώθηση της εκδίωξης των Εβραίων και τους σιωνιστές που προωθούσαν τον εποικισμό της Παλαιστίνης.

Τον Φεβρουάριο του επόμενου χρόνου ο Χάιμ Βάιζμαν, πρόεδρος της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης συναντά για 4η φορά τον Μουσολίνι, ο οποίος στηρίζει τον σιωνισμό και δηλώνει ότι ο φασισμός δεν έχει σχέση με τον αντισημιτισμό.

1936-9: Η Μεγάλη Εξέγερση του Παλαιστινιακού λαού

Τον Απρίλιο του 1936 ξεκινά η 6μηνη απεργία των Παλαιστινιακών Εθνικών Επιτροπών. Στις 7 Ιουλίου 1937 η Έκθεση της Επιτροπής Πιλ εισηγείται τη διχοτόμηση της Παλαιστίνης. Ο μετέπειτα πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπεν Γκουριόν θα γράψει για αυτήν τότε: «…θα μπορούσε να μας δώσει κάτι που δεν είχαμε ποτέ…μια Γαλιλαία απαλλαγμένη από αραβικό πληθυσμό…Πρέπει να προετοιμαστούμε για να το διεκπεραιώσουμε οι ίδιοι». Το Φθινόπωρο του ίδιου χρόνου η βρετανική κατοχή θέτει εκτός νόμου τις Παλαιστινιακές οργανώσεις, απελαύνει ηγέτες της εξέγερσης και θεσπίζει στρατιωτικά δικαστήρια για να καταστείλει την Παλαιστινιακή εξέγερση, ενώ από το 1938 έως 1939 οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις μαζί με την σιωνιστική παραστρατιωτική οργάνωση «Χαγκανά» και άλλες πραγματοποιούν τρομοκρατικές επιθέσεις σε Παλαιστινιακές πόλεις και χωριά, δολοφονούν, βιάζουν, βασανίζουν, κατεδαφίζουν σπίτια.

Νοέμβριος 1947: Η ΓΣ του ΟΗΕ υιοθετεί το ψήφισμα 181 για τη διχοτόμηση της Παλαιστίνης παραχωρώντας το 56,5% στο εβραϊκό κράτος και το 43% στο αραβικό, ενώ θέτει την Ιερουσαλήμ υπό διεθνή εποπτεία.

1948: Η χρονιά της «Νάκμπα» (Καταστροφή)

Το Μάρτιο πραγματοποιούνται οι πρώτες επιθέσεις της σιωνιστικής «Χαγκανά» και άλλων παραστρατιωτικών σιωνιστικών οργανώσεων σε βάρος Παλαιστινιακών πόλεων και χωριών με την ανοχή Άγγλων και Αμερικάνων. Στις 14 Μαίου 1948: Ο Μπεν Γκουριόν ανακηρύσσει την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, το οποίο αναγνωρίζεται την ίδια ημέρα από τον Χάρυ Τρούμαν, πρόεδρο των ΗΠΑ. Από τον Μάρτιο μέχρι τον Δεκέμβριος του 1948 οι σιωνιστικές παραστρατιωτικές οργανώσεις θα σκοτώσουν πάνω από 15.000 Παλαιστινίους, θα χτυπήσουν, κατεδαφίσουν ή καταλάβουν πάνω από 550 Παλαιστινιακές πόλεις και χωριά, θα εκδιώξουν από τον τόπο τους 800.000 Παλαιστινίους. Θα πραγματοποιήσουν μια σειρά σφαγών αμάχων, με πιο γνωστές αυτές στο Ντέιρ Γιασίν, στη Λύδδα και τη Ράμλα, στην Τάντουρα, στα χωριά γύρω από τη Χάιφα, καθώς και σε χωριά του νοτίου Λιβάνου.

Στις 11 Δεκεμβρίου 1948 η ΓΣ του ΟΗΕ εγκρίνει το ψήφισμα 194, για το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστινίων στη γη τους, ενώ στις 7 Ιανουαρίου 1949, μετά την κατάπαυση του πυρός, η Παλαιστίνη χωρίζεται σε 3 μέρη: το 78% περνά στη σιωνιστική κατοχή, η Δυτική Όχθη στον έλεγχο της Ιορδανίας και η Λωρίδα της Γάζας στον έλεγχο της Αιγύπτου. Η Ιερουσαλήμ διχοτομείται ανάμεσα στο Ισραήλ και την Ιορδανία.

Οκτώβριος 1956-Μάρτιος 1957: Ο πόλεμος του 1956

Ισραήλ, Γαλλία και Βρετανία επιτίθενται στην Αίγυπτο καθώς και στους Παλαιστινίους της Γάζας

Νοέμβριος 1956-Μάρτιος 1957: Το Ισραήλ καταλαμβάνει τη Λωρίδα της Γάζας και σκοτώνει 1200 Παλαιστινίους

Σεπτέμβριος 1957: Ιδρύεται η Φατάχ

Μάης-Ιούνης 1964: Ιδρύεται η PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης)

5 Ιουνίου 1967: Πόλεμος των 6 ημερών

Ενώ έχουν δοθεί όπλα και έγκριση από τις ΗΠΑ, ξεκινά ο πόλεμος των 6 ημερών με την επίθεση του Ισραήλ κατά της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Συρίας. Καταλήγει στην κατάληψη της Δυτικής Όχθης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, της Λωρίδας της Γάζας, του αιγυπτιακού Σινά και των συριακών υψωμάτων του Γκολάν. Τον ίδιο μήνα θα υιοθετηθεί το ψήφισμα 242 του ΟΗΕ που καλεί σε «αποχώρηση των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων από τις περιοχές που κατακτήθηκαν στην πρόσφατη σύγκρουση».

Φθινόπωρο 1967: 2ος μεγάλος εκτοπισμός των Παλαιστινίων – η «Naksa»

Σχεδόν 400.000 θα εκτοπιστούν από τη Δυτική Όχθη και 75.000 από τη Λωρίδα της Γάζας

11 Δεκεμβρίου 1967: Ιδρύεται το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP)

21 Μαρτίου 1968: Μάχη της Karama στην Ιορδανία

Ο σιωνιστικός στρατός θα επιτεθεί στο στρατόπεδο της Φατάχ και της PLΟ στην Karama, αλλά η αντίσταση των Παλαιστινίων και του ιορδανικού στρατού θα τον οδηγήσει σε υποχώρηση. Μετά από αυτή την νίκη υπάρχει ανάταση του ηθικού ανάμεσα στο παλαιστινιακό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα.

Μέχρι το 1970 αναπτύσσονται ένοπλες ενέργειες στη Δυτική Όχθη και ανταρτοπόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας από τον Παλαιστινιακό Απελευθερωτικό Στρατό και στη συνέχεια από τις Λαϊκές Δυνάμεις Απελευθέρωσης

Μάιος 1969: Το Ισραήλ επιτίθεται για πρώτη φορά μαζικά στον νότιο Λίβανο

Σεπτέμβριος 1970: Ο «Μαύρος Σεπτέμβριος»

Ο βασιλιάς Χουσεΐν της Ιορδανίας κηρύσσει στρατιωτικό νόμο και επιτίθεται στα στρατόπεδα των Παλαιστινίων. Σχεδόν 10.000 Παλαιστίνιοι θα σκοτωθούν.

Οκτώβριος 1973: Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ

Συρία και Αίγυπτος επιτίθενται για να επανακτήσουν τα Υψίπεδα του Γκολάν και τη Χερσόνησο του Σινά αντίστοιχα. Το Ισραήλ με τη στήριξη των ΗΠΑ θα αντεπιτεθεί. Θα εκδοθεί το ψήφισμα 338 του ΟΗΕ που παραπέμπει στο αντίστοιχο του 1967.

1975-1982: Εμφύλιος Πόλεμος στον Λίβανο ανάμεσα από τη μία σε λιβανέζικες αριστερές δυνάμεις και δυνάμεις της PLO και από την άλλη των φασιστών χριστιανών Φαλαγγιτών, οι οποίοι στηρίζονταν από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

10 Νοεμβρίου 1975: Η ΓΣ του ΟΗΕ με το ψήφισμα 3379 καταγγέλλει τη συμμαχία ανάμεσα «στον νοτιοαφρικάνικο ρατσισμό και τον σιωνισμό» και καθορίζει ότι «ο σιωνισμός είναι μια μορφή ρατσισμού και φυλετικής διάκρισης»

2 Δεκεμβρίου 1975: Μετά την απόπειρα του Ισραήλ για τη δολοφονία της ηγεσίας της PLO και του Γιασέρ Αραφάτ στον Λίβανο, βομβαρδίζει Παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς στον Λίβανο σκοτώνοντας 100 Παλαιστίνιους.

12 Αυγούστου 1976: Η σφαγή του Ταλ Ζαατάρ

Πέφτει ο καταυλισμός προσφύγων του Ταλ Ζαατάρ στον Λίβανο και οι χριστιανοί φαλαγγίτες πραγματοποιούν τη σφαγή 2.000 Παλαιστινίων

13 Μαΐου 1978: Αποχωρεί ο ισραηλινός στρατός από τον νότιο Λίβανο, εκτός από μια ζώνη 6 μιλίων, στην οποία εγκαθιστά τους λακέδες του «Στρατού του Νοτίου Λιβάνου»

Σεπτέμβριος 1978: Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ

Συμφωνίες ανάμεσα σε ΗΠΑ-Αίγυπτο-Ισραήλ για μια ορισμένη και κουτσουρεμένη αυτονομία της Δυτικής Όχθης και της Γάζας υπό την επίβλεψη του Ισραήλ. Για πρώτη φορά έχουμε συμφωνία αραβικού κράτους με το Ισραήλ, ενώ η ΟΑΠ και μαζικά οι Παλαιστίνιοι απέρριψαν τις συμφωνίες.

6 Ιουνίου 1982: Εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο

Σκοπός το χτύπημα των Παλαιστινίων και της Παλαιστινιακής ηγεσίας. Το Ισραήλ θα φτάσει ως την πρωτεύουσα της Βηρυττού. Η ηγεσία της ΟΑΠ θα αποχωρήσει από τη χώρα κατόπιν συμφωνίας.

16-18 Σεπτεμβρίου 1982: Η σφαγή στη Σάμπρα και τη Σατίλα

Οι Ισραηλινοί, παραβιάζοντας τη συμφωνία, θα πολιορκήσουν τη Σάμπρα (γειτονιά της Βηρυττού) και τον προσφυγικό καταυλισμό της Σατίλα και θα στείλουν τους χριστιανούς φαλαγγίτες, οι οποίοι θα σφάξουν 4.000 Παλαιστίνιους, Λιβανέζους και άλλους Άραβες.

9 Δεκεμβρίου 1987: Ξεσπά η 1η Ιντιφάντα (Εξέγερση)

Ένα ισραηλινό τανκ καταστρέφει αμάξια και σκοτώνει 4 Παλαιστινίους. Οι συγκεντρώσεις στις κηδείες των θυμάτων στον ηρωικό προσφυγικό καταυλισμό της Τζαμπαλίγια, στη βόρεια Γάζα, μετατρέπονται στην έναρξη της μεγάλης εξέγερσης του Παλαιστινιακού λαού, η οποία εξαπλώνεται στη Λωρίδα της Γάζας και στις πόλεις της Δυτικής Όχθης. Θα πραγματοποιείται ουσιαστικά μέχρι το 1993. Ως το 1991, 1.000 Παλαιστίνιοι θα δολοφονηθούν και 30.000 θα συρθούν σε στρατιωτικά δικαστήρια, με σκοπό την καταστολή της εξέγερσης.

14 Δεκεμβρίου 1987: Ιδρύεται η ΧΑΜΑΣ

20 Αυγούστου 1993: Ύστερα από την 1η Ιντιφάντα υπογράφεται η 1η συμφωνία του Όσλο

Η ΟΑΠ αναγνώρισε το Ισραήλ και το Ισραήλ την ΟΑΠ. Ιδρύθηκε η Παλαιστινιακή Αρχή, ενώ η ΟΑΠ αποκήρυξε την ένοπλη αντίσταση. Το Ισραήλ συμφώνησε σε μερική και σταδιακή αποχώρηση από ορισμένες πόλεις της Δυτικής Όχθης. Τα βασικά ζητήματα των προσφύγων, της Ιερουσαλήμ και της ίδρυσης Παλαιστινιακού κράτους παρέμειναν αδιευκρίνιστα.

28 Σεπτεμβρίου 1995: 2η συμφωνία του Όσλο

Μεταξύ άλλων, χωρίζεται η Δυτική Όχθη σε 3 ζώνες, μία εξουσίας της Παλαιστινιακής Αρχής, μια του Ισραήλ και μία κοινή.

Μάιος 2000: Αποχώρηση των Ισραηλινών από τον Λίβανο

Μετά από πάνω από δεκαετίες παρεμβάσεων, εισβολών και κατοχής, οι σιωνιστικές δυνάμεις του Ισραήλ αποχωρούν από τον Λίβανο. Η ασίγαστη αντίσταση του λιβανέζικου λαού και της Χεζμπολλάχ έφεραν τη νίκη.

29 Σεπτεμβρίου 2000: Ξεσπά η 2η Ιντιφάντα – Η Ιντιφάντα αλ-Ακσά

Μετά από μήνες μεγάλης επέκτασης των εποικισμών σε περιοχές της Δυτικής Όχθης, η ένταση κορυφώνεται με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Αριέλ Σαρόν να προκαλεί επισκεπτόμενος το Τέμενος του αλ-Ακσά στην Ιερουσαλήμ. Κατά τη 2η Ιντιφάντα του Παλαιστινιακού λαού (2000-2005), θα πραγματοποιηθούν διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις, συγκρούσεις με το σιωνιστικό κράτος και τους σιωνιστές έποικους. Οι δυνάμεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης θα αναμετριούνται συνεχώς με το σιωνιστικό στρατό και αστυνομία. Η Ιντιφάντα θα λάβει χώρα και στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Ο σιωνιστικός στρατός θα πραγματοποιήσει μια σειρά επιχειρήσεις ενάντια στις δυνάμεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης και του Παλαιστινιακού λαού. Θα οργανώσει εισβολές στις πόλεις της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας χωρίς να καταφέρει να κάμψει το φρόνημα του Παλαιστινιακού λαού. Σχεδόν 4.000 Παλαιστίνιοι θα δολοφονηθούν, 50.000 θα τραυματιστούν, 2500 σπίτια θα γκρεμιστούν και πάνω από 1.000.000 ελιές θα ξεριζωθούν. Ο κατοχικός στρατός και οι σιωνιστές έποικοι θα έχουν 1000 νεκρούς και τελικά, το 2005, αποτέλεσμα της 2ης Ιντιφάντα θα είναι η πλήρης αποχώρηση των Ισραηλινών στρατιωτών και εποίκων από τη Λωρίδα της Γάζας.

25 Ιουνίου 2006: Επιχείρηση «Διάλυση της ψευδαίσθησης» από την Παλαιστινιακή Αντίσταση

Η ΧΑΜΑΣ και οι Επιτροπές Λαϊκής Αντίστασης αρπάζουν τον σιωνιστή στρατιωτικό Gilad Shalit και απαιτούν συμφωνία για την απελευθέρωση πάνω από 1000 φυλακισμένων-ομήρων Παλαιστινίων. Θα απελευθερωθεί τελικά με τη σχετική συμφωνία της 11ης Οκτωβρίου 2011. Με αυτήν την συμφωνία θα απελευθερωθούν 1027 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι, μεταξύ αυτών ο ηγέτης της ΧΑΜΑΣ Γιάχια Σινουάρ.

12 Ιουλίου-14 Αυγούστου 2006: Εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο – Νίκη της Χεζμπολλάχ

Μετά την αρπαγή δύο σιωνιστών στρατιωτών από τις δυνάμεις της Χεζμπολλάχ, οι σιωνιστές θα εισβάλλουν στον Λίβανο με σκοπό να τους πάρουν πίσω και να χτυπήσουν τις δομές της Χεζμπολλάχ. Τελικά αποχωρούν ηττημένοι, χωρίς να έχουν επιτύχει τους στόχους τους.

Εν τω μεταξύ μέσα στο 2006 το Ισραήλ θα εισβάλλει δύο φορές στην λωρίδα της Γάζας και στις αρχές του 2007 στη Δυτική Όχθη.

2008: Επανειλημμένες εισβολές στη Γάζα από τον ισραηλινό στρατό. Αποκορύφωμα η επιχείρηση «Χυτό μολύβι» από τον Δεκέμβριο του 2008 έως τον Ιανουάριο του 2009 όταν οι σιωνιστές εισβάλλουν με μεγάλες δυνάμεις στη Λωρίδα της Γάζας, βομβαρδίζουν, σκοτώνουν. Οι ιμπεριαλιστές δικαιολογούν τον πόλεμο στα πλαίσια του «δικαιώματος στην αυτοάμυνα του Ισραήλ». Οι δυνάμεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης και ο Παλαιστινιακός λαός αντιστέκονται και τελικά υπογράφεται εκεχειρία που τίθεται σε εφαρμογή από τις 18 Ιανουαρίου. Ο σιωνιστικός στρατός, μη έχοντας πετύχει τους στόχους του, αποχωρεί αφήνοντας πίσω χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, δεκάδες χιλιάδες άστεγους και διαλυμένες υποδομές.

30 Μαΐου 2010: Στολίσκος 6 πλοίων, με κύριο το «Μαβί Μαρμαρά» θα ξεκινήσει για να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας. Σε διεθνή ύδατα οι ισραηλινοί θα επιτεθούν σκοτώνοντας 10 ακτιβιστές και τραυματίζοντας 53.

Νοέμβριος 2012: Επιχείρηση «Πυλώνας άμυνας» – Επίθεση στη Γάζα

Οι σιωνιστές πραγματοποιούν μεγάλες αεροπορικές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας. Σκότωσαν το στέλεχος της ΧΑΜΑΣ Τζααμπαρί και 165 Παλαιστίνιους, ενώ τραυμάτισαν πάνω από 1200, χτυπώντας συνολικά 1500 στόχους.

Μάρτιος 2014: Οι σιωνιστικές αρχές εγκρίνουν σχέδιο για κατασκευή χιλιάδων νέων σπιτιών, στα πλαίσια του εποικισμού της Δυτικής Όχθης.

Ιούλιος-Αύγουστος 2014: Επιχείρηση «Προστατευτικό όριο» – Επίθεση και εισβολή στη Λωρίδα της Γάζας

Ο σιωνιστικός στρατός με αεροπορικά χτυπήματα και στη συνέχεια με χερσαία εισβολή θα επιτεθούν σκοτώνοντας πάνω από 2000 Παλαιστινίους και θα τραυματίζοντας πάνω από 11.000. Θα καταστρέψουν μερικώς ή ολικώς 113.000 σπίτια και 100.000 Παλαιστίνιοι θα μείνουν άστεγοι. Η αντίσταση των Παλαιστινιακών κομμάτων και του λαού της Γάζας θα ανατρέψει και πάλι τα σχέδια των σιωνιστών, οι οποίοι θα αποχωρήσουν από τη Λωρίδα στις 26 Αυγούστου.

Οκτώβριος 2015- Ιανουάριος 2016: Ξέσπασμα της Παλαιστινιακής νεολαίας

Σχεδόν καθημερινά, κυρίως Παλαιστίνιοι νεολαίοι οργανώνουν κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Όχθη, οι οποίες παίρνουν βίαιο χαρακτήρα. Ο λαός της Γάζας αντίστοιχα πραγματοποιεί συνεχόμενες διαδηλώσεις μπροστά στο τείχος.

6 Δεκεμβρίου 2017: Ο Τραμπ ανακοινώνει ότι αναγνωρίζει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και ξεκινάει τις διαδικασίες μεταφοράς εκεί της αμερικάνικης πρεσβείας.

30 Μαρτίου 2018: Ξεκινά η «Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής»

Με αυτόν τον τίτλο ξεκινούν οι εβδομαδιαίες διαδηλώσεις μπροστά στο τείχος της Γάζας ενάντια στην σιωνιστική κατοχή. Από τις 30 Μαρτίου 2018, την «Ημέρα της Γης» για τους Παλαιστίνιους, θα διοργανώνονται συνεχώς διαδηλώσεις μέχρι τα τέλη του 2019. Αυτό το χρονικό διάστημα, ο σιωνιστικός στρατός θα σκοτώσει 214 Παλαιστινίους (46 παιδιά) και θα τραυματίσει 36.100 (8.800 παιδιά).

Αύγουστος-Οκτώβριος 2018: Ο Τραμπ θα κλείσει τα γραφεία της ΟΑΠ στην Ουάσιγκτον, περικόπτει τη χρηματική βοήθεια προς τους Παλαιστινιακούς οργανισμούς, υπογράφει την «Πράξη επεξήγησης του Αντιτρομοκρατικού Νόμου» ενάντια στην Παλαιστινιακή Αρχή και την ΟΑΠ.

Μάρτιος 2019: Ο Τραμπ αναγνωρίζει τα Υψίπεδα του Γκολάν ως μέρος του Ισραήλ.

Μάιος 2019: Βομβαρδισμός της Γάζας με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, καθώς και κατεστραμμένα σπίτια.

Αύγουστος 2020: Το Ισραήλ επιτίθεται στους κατοίκους της Γάζας αποκλείοντας τα περάσματα, την ανθρωπιστική βοήθεια, εκδιώκοντας τους ψαράδες κ.α.

15 Σεπτεμβρίου 2020: Συμφωνίες του Αβραάμ

Με την υψηλή εποπτεία των ΗΠΑ υπογράφονται οι «Συμφωνίες του Αβραάμ» ανάμεσα σε αραβικά κράτη και το Ισραήλ. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και στη συνέχεια το Σουδάν και το Μαρόκο θα αναγνωρίσουν και θα ομαλοποιήσουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ.

Φθινόπωρο 2020: Επέκταση των εποικισμών στη Δυτική Όχθη

Με τον αέρα των «Συμφωνιών του Αβραάμ» οι σιωνιστικές αρχές θα εγκρίνουν την κατασκευή δεκάδων χιλιάδων νέων σπιτιών σε περιοχές της Δυτικής Όχθης με σκοπό την επέκταση των εποικισμών.

Μάιος 2021: Επιχείρηση «Σπαθί της Ιερουσαλήμ» της ΧΑΜΑΣ – Νέος πόλεμος στη Γάζα

Η ΧΑΜΑΣ εκτοξεύει πυραύλους ως απάντηση στην αστυνομική βία σε βάρος Παλαιστινίων στο Τέμενος του αλ-Ακσά, ενάντια στην εκδίωξη Παλαιστινίων από την Ιερουσαλήμ, ενάντια στα εγκλήματα των εποίκων στη Δυτική Όχθη. Ταυτόχρονα μεγάλες διαδηλώσεις πραγματοποιούνται εκεί («Ενωμένη Ιντιφάντα»). Οι σιωνιστές εξαπολύουν την επιχείρηση «Φύλακας των Τειχών» σκοτώνοντας 260 Παλαιστινίους, τραυματίζοντας 2000, καταστρέφοντας δεκάδες χιλιάδες κτήρια. 800.000 Παλαιστίνιοι δεν έχουν πρόσβαση σε νερό λόγω των κατεστραμμένων υποδομών.

Αύγουστος 2022: Επιχείρηση «Αυγή»

Αεροπορικά χτυπήματα του σιωνιστικού στρατού με πάνω από 50 νεκρούς στη Γάζα. Αυτή η επιχείρηση αποτελεί την κορύφωση μια σειράς επιχειρήσεων του σιωνιστικού στρατού που το 2022 έλαβαν χώρα σε πόλεις και χωριά της Δυτικής Όχθης.

Μέχρι το Δεκέμβριο του 2022 ο σιωνιστικός στρατός επιτίθεται στη Ναμπλούς, στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζενίν και σε άλλα σημεία, σκοτώνοντας, γκρεμίζοντας σπίτια, ξεριζώνοντας ελιές. Με βάση στοιχεία Ευρωπαίων παρατηρητών και παρατηρητών του ΟΗΕ, το 2022 είναι η πιο φονική χρονιά για τους Παλαιστινίους μετά το 2005, με εκατοντάδες νεκρούς.

Ιούλιος 2023: Επίθεση στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζενίν

Κορυφώνονται ως εκείνο το χρονικό σημείο οι επιχειρήσεις του σιωνιστικού στρατού στη Δυτική Όχθη με την εισβολή στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζενίν και τη σύγκρουση εκεί με τις δυνάμεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης και τον Παλαιστινιακό λαό. Ήταν η μεγαλύτερη εισβολή εκεί από το 2002. 3.000 Παλαιστίνιοι θα ξεσπιτωθούν, δεκάδες οι νεκροί και εκατοντάδες οι τραυματίες. Ήδη οι Παλαιστίνιοι έχουν εκατοντάδες νεκρούς και το 2023 ήδη θεωρούταν η πιο φονική χρονική για τους Παλαιστινίους. Είχαν προηγηθεί και άλλες επιχειρήσεις στη Δυτική Όχθη, όπως στη Ναμπλούς.

Σεπτέμβριος 2023: Προκλήσεις στο Τέμενος του αλ-Ακσά

Σιωνιστές έποικοι με την κάλυψη της αστυνομίας συγκεντρώνονται στον προαύλιο χώρο, απαγορεύουν την είσοδο σε Παλαιστινίους και τους προκαλούν.

22 Σεπτεμβρίου 2023: Ο Νετανιάχου στον ΟΗΕ

Ο Νετανιάχου στον ΟΗΕ παρουσιάζει χάρτη της Μέσης Ανατολής, στον οποίο δεν υπάρχουν οι Παλαιστινιακές περιοχές της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης, παρά μόνο το κράτος του Ισραήλ. Ταυτόχρονα, ανακοινώνει ότι, στα πλαίσια των «Συμφωνιών του Αβραάμ», βρίσκεται κοντά σε μια ιστορική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία. Η Παλαιστινιακή υπόθεση απειλείται με θάψιμο.

7 Οκτωβρίου 2023: Ξεσπά η απάντηση της Παλαιστινιακής Αντίστασης

«Η Πλημμύρα του αλ-Ακσά»

Σε μια συνδυασμένη επιχείρηση οι δυνάμεις της παλιστινιακής αντίστασης εφορμούν στην περίμετρο έξω από τη Λωρίδα της Γάζας. Στις μάχες σκοτώνονται εκατοντάδες σιωνιστές στρατιώτες και 250 αρπάζονται όμηροι με σκοπό την ανταλλαγή τους με τους σχεδόν 10.000 Παλαιστίνιους φυλακισμένους-ομήρους. Η Παλαιστινιακή Αντίσταση ξαναφέρνει το Παλαιστινιακό στην ημερήσια διάταξη. Ξεκινά η ανοιχτή γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ.

Στον πόλεμο αυτό θα λάβουν μέρος άμεσα οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης μπλοκάροντας τα ισραηλινά λιμάνια και η Χεζμπολλάχ του Λιβάνου. Οι λαοί του κόσμου τάσσονται στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού με ασταμάτητες διαδηλώσεις.

22 Νοεμβρίου 2023: Εκεχειρία και 1η συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων

Παρά τους χιλιάδες νεκρούς του Παλαιστινιακού λαού, οι πρώτοι όμηροι ανταλλάσσονται με τους όρους της Παλαιστινιακής Αντίστασης, δηλαδή με συμφωνία, την οποία βέβαια στη συνέχεια θα παραβιάσει το Ισραήλ.

17-18 Σεπτεμβρίου 2024: Τρομοκρατικό χτύπημα του Ισραήλ στον Λίβανο

Με την ταυτόχρονη έκρηξη χιλιάδων ασυρμάτων επικοινωνίας, το Ισραήλ σκοτώνει και προκαλεί χιλιάδες σοβαρούς τραυματισμούς σε Λιβανέζους πολίτες.

1 Οκτωβρίου 2024: Έναρξη χερσαίων επιθέσεων στο έδαφος του Λιβάνου

Ο σιωνιστικός στρατός εισβάλλει σε χωριά στον νότιο Λίβανο με σκοπό να εξουδετερώσει τις δυνάμεις της Χεζμπολλάχ. Την ίδια μέρα το Ιράν εκτοξεύει βαλλιστικούς πυραύλους κατά του Ισραήλ ως απάντηση στη γενοκτονία και στη δολοφονία του ηγέτη της ΧΑΜΑΣ Χανίγια στην Τεχεράνη από τους σιωνιστές, όπως επίσης και στη δολοφονία του ηγέτη της Χεζμπολάχ Νασράλα λίγες μέρες νωρίτερα.

19 Ιανουαρίου 2025: Εκεχειρία και 2η συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων

Το Ισραήλ, αφού έχει ήδη δολοφονήσει δεκάδες χιλιάδες, τραυματίσει εκατοντάδες χιλιάδες και έχει ισοπεδώσει τη Λωρίδα της Γάζας, δεν καταφέρνει να εκπληρώσει τους στόχος του: να πάρει με τη βία τους ομήρους, να εξαλείψει την Αντίσταση και να εκδιώξει τον Παλαιστινιακό λαό από τη Λωρίδα της Γάζας. Υπογράφει τελικά συμφωνία, την οποία παραβιάζει στη συνέχεια.

12 Ιουνίου-25 Ιουνίου 2025: 12ήμερος πόλεμος Ισραήλ-Ιράν

Το Ισραήλ βομβαρδίζει το Ιράν, όπως και οι ΗΠΑ στη συνέχεια. Το Ιράν απαντάει με καταιγιστική πυραυλική επίθεση στο Ισραήλ. Το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν δεν έχει επηρεαστεί, όπως ήταν ο στόχος, και ο πόλεμος αυτός καταλήγει σε φιάσκο για τα σχέδια ΗΠΑ-Ισραήλ.

9 Οκτωβρίου 2025: Εκεχειρία και 3η συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων

Το Ισραήλ παραβιάζει καθημερινά την εκεχειρία δολοφονώντας καθημερινά δεκάδες Παλαιστίνιους. Κόντρα στις βουλές των ιμπεριαλιστικών κέντρων και των σιωνιστών, ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να ζει μέσα στα ερείπια όσο και αν οι διώκτες του ήλπιζαν ότι με την έναρξη της εκεχειρίας θα αναζητούσε δρόμους διαφυγής και μετανάστευσης. Αποφασισμένοι ότι θα ζήσουν και θα πεθάνουν εκεί, οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι της Γάζας είναι αυτοί που ιστορικά δεν μπορεί να νικηθούν!

από το περιοδικό Πορεία, τ. 61, που κυκλοφορεί