Τροχιοδεικτικά μηνύματα, και για την Ελλάδα, εκπέμπει η εκκολαπτόμενη «συμφωνία» για τον διαμελισμό των «ιματίων» της ρημαγμένης Ουκρανίας. Ο άλλοτε κεντρικός ενεργειακός κόμβος, που τροφοδοτούσε την Ευρώπη με ρωσικό αέριο και πετρέλαιο, μετά από ένα τετράχρονο καταστροφικό πόλεμο βιώνει τώρα την ταπεινωτική υποταγή στον άγριο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας. Σε τέτοιο ενεργειακό κόμβο θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα ο Μητσοτάκης με τον λεγόμενο κάθετο διάδρομο, αντικαθιστώντας την Ουκρανία. Σύσσωμη κυβέρνηση και η τυχοδιωκτική μεγάλη αστική τάξη οσμίζονται κέρδη και «ευκαιρίες» από το δράμα της Ουκρανίας.

Kομπάζουν για τη μετατροπή της χώρας σε πρατηριούχο του αμερικάνικου φυσικού αερίου στην περιοχή και μιλούν για «ιστορικές στιγμές» που ενισχύουν τη θέση της χώρας στον τομέα της ασφάλειας, διασφαλίζουν την κυριαρχία και υπόσχονται ευημερία του λαού. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Η χώρα σπρώχνεται όλο και πιο βαθιά στον κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Αμερικανική εντολή για λουκέτο στον ΤΑΡ

Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τις «χρυσοφόρες» ξένες επενδύσεις αποτελεί η απαίτηση της Ουάσιγκτον στα πλαίσια της συμφωνίας Atlantic-See LNG Trade (κοινοπραξία ΔΕΠΑ – Aktor) με την ουκρανική Naftogaz, που υπογράφτηκε, τελευταία, στην Αθήνα με την παρουσία τού Ζελένσκυ, να κλείσει η στρόφιγγα του Διαδριατικού Αγωγού, (TAP -Trans Adriatic Pipeline), που μεταφέρει αζέρικο αέριο μέσω Τουρκίας. Οι ΗΠΑ διεκδικούν για τον εαυτό τους την αποκλειστικότητα της προμήθειας αερίου. Αλλάζοντας τις επιλογές τους, καταργούν τώρα τις υποδομές που οι ίδιες σχεδίασαν και επέβαλαν στην κυβέρνηση Σαμαρά, σαν αντίπαλο δέος τότε, στον ρωσσοϊταλικό αγωγό φυσικού αερίου South Stream. Τι κέρδισε η χώρα από τον ΤΑΡ; Μόνο την πρόθυμη εμπλοκή της στις αμερικανικές επιλογές και τα κέρδη που τσέπωσαν οι εργολάβοι για την κατασκευή του έργου.

Προτεραιότητα στις αμερικάνικες επιλογές

Το ίδιο μοτίβο και για την ασπίδα προστασίας τής κυριαρχίας των αμερικανικών κολοσσών που δραστηριοποιούνται σε ελληνικές θαλάσσιες περιοχές. Το μόνο που επιθυμούν είναι «ήρεμα νερά» και ελαχιστοποίηση του «γεωπολιτικού ρίσκου» για την απρόσκοπτη κερδοφορία τους. Αυτό επιβεβαίωσαν και οι δηλώσεις του υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιου για την Οικονομική Ανάπτυξη και την Ενέργεια, Χέλμπεργκ.

Στην ερώτηση αν οι ΗΠΑ είναι «έτοιμες να προστατεύσουν τις επενδύσεις των αμερικανικών εταιρειών στην περιοχή των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων», απάντησε: «Δεν θα σχολιάσω τις συνεχιζόμενες διαμάχες για την “κυριαρχία” και τα εδάφη, αλλά είναι δίκαιο να επισημάνω ότι η κυβέρνηση Τραμπ έχει εξαιρετικό ιστορικό στη χρήση της οικονομικής διπλωματίας και των έργων υποδομής ως μέσου για την εξάλειψη της νοοτροπίας και των προσεγγίσεων του “μηδενικού αθροίσματος”. Και, τελικά, αυτή είναι η προσέγγιση που θα ακολουθήσουμε σε αυτήν την περιοχή»… Ωμή αποκάλυψη των σκοπιμοτήτων της Ουάσιγκτον.

Μηδενικό άθροισμα στη γλώσσα της οικονομικής διπλωματίας σημαίνει ότι για την εξασφάλιση της κερδοφορίας των αμερικανικών εταιρειών, τάζουν μερίδιο μέσω της «συνεκμετάλλευσης» στις ντόπιες κυρίαρχες ολιγαρχίες με ισοδύναμο αντάλλαγμα «κυριαρχία και εδάφη».

Συνδιαχείρηση με «αγωνιστικό» περιτύλιγμα

Στην επέτειο του Πολυτεχνείου ήρθε στην επικαιρότητα και ο εξωραϊσμός της συνδιαχείρισης του Αιγαίου με «αγωνιστικό» περίβλημα. Η πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς και πρώην Κοινοτική Επίτροπος, Δαμανάκη, σε συνέντευξή της, ευθυγραμμιζόμενη με την κυβέρνηση εύχεται και εργάζεται για «κοινό θαλάσσιο πάρκο» με την Τουρκία στα Δωδεκάνησα και συμφωνία για χωρικά ύδατα «έως» 12 ναυτικά μίλια και όχι «στα 12 μίλια». Απόψεις που στρώνουν τον δρόμο σε επώδυνες εξελίξεις για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Για τις προσπάθειές της αποσπά τα συγχαρητήρια του Υπουργού επικρατείας, Σκέρτσου, για την «άοκνη, διαχρονική και αφανή» συμβολή της.

Φιλόδοξα «σύνορα της καρδιάς»

Σ’ αυτές τις συνθήκες η Τουρκία ισορροπεί μεταξύ διαλλακτικότητας για «καλή γειτονία» και της επέκτασης των συνόρων της. Ο Ερντογάν δηλώνει: «Στεκόμαστε στο πλευρό των φίλων και των αδελφών μας σε όλο τον κόσμο. Εάν δεν το κάνουμε αυτό, δεν θα μεγαλώσουμε την Τουρκία…Η ασφάλεια της Συρίας, της Παλαιστίνης, του Σουδάν, του Αζερμπαϊτζάν, της Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου, του Ιράκ, του Ιράν και της Ουκρανίας είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ασφάλεια της Τουρκίας».

Και ο υπουργός Εξωτερικών, Φιντάν, μιλώντας στην τουρκική Βουλή, διεύρυνε τα σύνορα της τουρκικής καρδιάς υπερασπιζόμενος τα θεμελιώδη δικαιώματα «που αντιμετωπίζει η τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης και οι ομοεθνείς μας στα Δωδεκάνησα. Διατηρώντας τη βούλησή μας να αναπτύξουμε τις σχέσεις μας με την Ελλάδα στη βάση της καλής γειτονίας, θα συνεχίσουμε με την ίδια αποφασιστικότητα τη στάση μας που προστατεύει τα εθνικά μας συμφέροντα και τα δικαιώματα των ομοεθνών μας».

Η σταθερή επεκτατική στάση της Άγκυρας αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό της, έναντι της πρόσκαιρης διαλλακτικότητας. Τα πρόσφατα γεγονότα στο Αγαθονήσι, όπου δύο τουρκικά αλιευτικά σκάφη με την παρουσία ισάριθμων σκαφών της τουρκικής Ακτοφυλακής όχι μόνον παραβίασαν τα ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά προσπάθησαν να εμβολίσουν και σκάφος του Λιμενικού, υπενθυμίζουν τις 2500 θαλάσσιες παραβιάσεις σε 12 μήνες (σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΕΘΑ) που διαταράσσουν τα «ήρεμα νερά».

Αναβάθμιση της «λύσης δύο κρατών»

Στην ομιλία του στην τουρκική Βουλή, ο Φιντάν επανέλαβε τη διατύπωση του Ερντογάν κατά τη συνάντησή του στην Άγκυρα με τον νεοεκλεγέντα ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, Ερχιουρμάν, ότι «η πιο ρεαλιστική λύση στο Κυπριακό περνάει από τη συνύπαρξη των δύο κρατών στο νησί».

Καθώς το Κυπριακό μπαίνει σε νέα φάση κινητικότητας, ο Κύπριος πρόεδρος, Χριστοδουλίδης, συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Ερχιουρμάν και συμφώνησαν να πυκνώσουν τις επαφές τους και την προετοιμασία για την άτυπη διευρυμένη συνάντηση (Πενταμερή) υπό τον ΟΗΕ. Παρούσα μέσω τηλεδιάσκεψης ήταν επίσης η απεσταλμένη του γενικού γραμματέα, Ολγκίν. Με τη λιτή ανακοίνωσή του ο ΟΗΕ κατέγραψε την ετοιμότητα Χριστοδουλίδη – Ερχιουρμάν «να εργαστούν προς την κατεύθυνση της επόμενης διευρυμένης συνάντησης» και να «εξερευνήσουν και άλλες ευκαιρίες για κοινές συναντήσεις». Ο Χριστοδουλίδης εμφανίστηκε ικανοποιημένος γιατί «μπαίνουμε σε μια διαδικασία με στόχο το βασικό ζητούμενο, που είναι η επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντανά».

Ο Ερχιουρμάν κατέθεσε γραπτώς συγκεκριμένες προτάσεις για τη μεθοδολογία της διαπραγμάτευσης επί της ουσίας και τη δημιουργία «θετικής ατμόσφαιρας».

Η «ευφορία» που ακολούθησε την εκλογή Ερχιουρμάν, χρησιμοποιήθηκε για τον εξωραϊσμό της τουρκικής και τουρκοκυπριακής πλευράς, με τη δημιουργία μιας τεχνητής αισιοδοξίας για δήθεν ενισχυμένες προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού λόγω της υποτιθέμενης αλλαγής στάσης της τουρκοκυπριακής πλευράς. Ωστόσο, ο νέος Τουρκοκύπριος ηγέτης διαμορφώνει προϋποθέσεις για την τουρκική επέκταση σε ολόκληρο το νησί. Επέμεινε στη θεωρία ότι υπάρχουν δύο συνιδρυτικοί εταίροι στην Κύπρο και υποστήριξε ότι «ο τουρκοκυπριακός λαός διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα σε ολόκληρο το νησί της Κύπρου και δεν είναι δυνατόν η βούληση του τουρκοκυπριακού λαού να αγνοείται από την ελληνοκυπριακή ηγεσία ή από τη διεθνή κοινότητα σε ζητήματα όπως η ασφάλεια, η ενέργεια, οι υδρογονάνθρακες, οι θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας και οι εμπορικοί διάδρομοι, θέματα που αφορούν ολόκληρη την Κύπρο και όλους τους κατοίκους της».

Στις προτάσεις συμπεριλαμβάνονται και οι «προεκλογικές» του διακηρύξεις, όπου ζητούσε ρητή αποδοχή από μέρους του Χριστοδουλίδη της πολιτικής ισότητας, δηλαδή την αποδοχή των δύο κρατών τουλάχιστον σε κρίσιμους πολιτικούς τομείς. Όσον αφορά στον χρονικό ορίζοντα της διαπραγμάτευσης υιοθετεί τη θέση Τουρκίας και Γκουτέρες που θέτουν όρο για «όχι ατέρμονες συνομιλίες» έναντι της «σταδιακής προόδου» και «βημάτων προς τα εμπρός» που θέτει ο Χριστοδουλίδης. Ταυτόχρονα θέτει και το κρίσιμο ερώτημα τι θα γίνει με το καθεστώς της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας σε περίπτωση που αποτύχει η προσπάθεια με υπαιτιότητας της ελληνοκυπριακής ηγεσίας. Η Τουρκία επίσης συνδέει τη δική της δέσμευση σε πακέτο λύσης -περιλαμβανομένων και των θεμάτων ασφάλειας και εγγυήσεων- με μια ρήτρα εξόδου της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας από τη διεθνή απομόνωση.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος