Η μόνη πολιτική που πραγματικά μπορεί να προωθήσει την ειρήνη, τη φιλία και τη συνεργασία των λαών είναι το δυνάμωμα του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα των λαών, χωρίς προστάτες και κηδεμόνες

Τις προηγούμενες μέρες κυκλοφόρησε κείμενο του φορέα «αντιΝΑΤΟ Δράση» με τίτλο «ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ. Η ΡΩΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ. Ειρήνη – Φιλία – Συνεργασία».

Η «αντιΝΑΤΟ Δράση» περιλαμβάνει στο εσωτερικό της ορισμένες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ωστόσο οι απόψεις της επικοινωνούν με ένα φάσμα δυνάμεων από τον τροτσκιστικό χώρο μέχρι την ΑΡΑΣ και τη ΛΑΕ, το ΜέΡΑ και το Βαρουφάκη.

Στο κείμενό της η «αντιΝΑΤΟ Δράση» γράφει για τον πόλεμο στην Ουκρανία:

«Μήπως έχει έρθει η ώρα να αντιδράσουμε; Να φωνάξουμε, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ. ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ.
[…] Να καθίσουν η Δύση και το Κίεβο στο τραπέζι για ειλικρινείς διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, για να υπογραφεί συμφωνία. Να πάρει υπόψη της η Δύση τις αιτιάσεις και τα θέματα που θέτει η ρωσική πλευρά».
Και προβάλλει, μεταξύ πολλών άλλων, τα αιτήματα:
«Να παλέψουμε για:
Διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, διπλωματικές προσπάθειες για να επιτευχθεί συμφωνία και να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Δρομολόγηση συνολικής προοπτικής ειρήνης και συνεργασίας στην Ευρώπη και σε όλο τον πλανήτη.
Δεν θα πληρώσουν οι λαοί τον πόλεμο του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία».

Σε ένα κείμενο 1500 λέξεων, που τοποθετείται για τις κρίσιμες εξελίξεις στην Ουκρανία και για την απειλή γενικευμένου πολέμου, στο κείμενο ενός φορέα που λέγεται «αντιΝΑΤΟ Δράση» δεν υπάρχει ούτε μία φορά η λέξη «ιμπεριαλισμός».

Όχι μόνο αποσιωπάται ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας των δυνάμεων που εμπλέκονται στην Ουκρανία -όταν ακόμη και αστοί δημοσιολόγοι το ψελλίζουν- αλλά τέσσερις φορές επαναλαμβάνεται στο κείμενο η φράση «για ειλικρινείς διαπραγματεύσεις μεταξύ Δύσης και Ρωσίας».

Διαπραγματεύσεις μπορούν να γίνουν και γίνονται μεταξύ Δύσης και Ρωσίας και είναι άγνωστο το πού θα καταλήξουν· αλλά το να περιμένεις και -ακόμη χειρότερο- να ζητάς ειλικρινείς διαπραγματεύσεις μεταξύ ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αποτελεί πελώρια ψευδαίσθηση για την αρπακτική και ληστρική φύση αυτών των δυνάμεων. Αποτελεί μια ωραιοποίηση του ιμπεριαλιστικού συστήματος που, αδίστακτα μπροστά στα συμφέροντά του, έχει εξαπολύσει παγκόσμιους πολέμους και απειλεί με έναν ακόμη.

Και τι παγίδευση θα σήμαινε για τους λαούς που ποθούν την ειρήνη να πιστέψουν ότι, πραγματικά, στα ιμπεριαλιστικά επιτελεία υπάρχει η ειλικρίνεια που μπορεί να πρυτανεύσει στις διαπραγματεύσεις και να διασφαλίσει την ειρήνη.

Η κατεύθυνση για διαπραγματεύσεις που προβάλλει η «αντιΝΑΤΟ Δράση» δεν είναι κάτι το καινούριο στις τρέχουσες εξελίξεις. Διαπραγματεύσεις, κρυφές και φανερές, διεξάγει η νέα ηγεσία των ΗΠΑ υπό τον Τραμπ με τη Ρωσία, βάζοντας επάνω στο τραπέζι τα ζητήματα της Ουκρανίας και όχι μόνο.

Όχι η Δύση συνολικά, αλλά οι ΗΠΑ με τη Ρωσία, αφήνοντας τις ευρωπαϊκές δυνάμεις έξω από το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, όπως έξω από το πλαίσιο βρίσκεται και η ίδια η Ουκρανία του Ζελένσκι, που ενημερώνεται από τον Τραμπ για το μέλλον της.

Τι ζητάει στην πραγματικότητα η «αντιΝΑΤΟ Δράση» με την επιμονή της για ειλικρινείς διαπραγματεύσεις; Ζητάει να κάνουν οι Ευρωπαίοι ό,τι και ο Τραμπ: να στοιχηθούν πίσω του και να αποδεχτούν τις απαιτήσεις της Ρωσίας. Να πάρει υπόψη της η Δύση «τις αιτιάσεις και τα θέματα που θέτει η ρωσική πλευρά».

Αυτό που στην πραγματικότητα βρίσκεται πάνω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είναι ο διαμελισμός της Ουκρανίας, η προσάρτηση εδαφών, η υποταγή τού κάθε τμήματος μιας διαμελισμένης χώρας σε Δύση και Ρωσία, το μοίρασμα των πλουτοπαραγωγικών της πηγών. Οι περίφημες ειλικρινείς διαπραγματεύσεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα σκληρό ιμπεριαλιστικό παζάρι για το μοίρασμα των ασημικών μιας χώρας, με θύμα τον ουκρανικό λαό που, αν καταλήξουν όπως επιθυμεί η Ρωσία, τότε και η «αντιΝΑΤΟ Δράση» -με βάση αυτά που λέει- θα είναι δικαιωμένη.

Η αντίληψη που προβάλλει η «αντιΝΑΤΟ Δράση» μετατρέπει το κίνημα σε χειροκροτητή και θιασώτη της ψευτοειρηνόφιλης πολιτικής του Τραμπ, που έλεγε στον ΟΗΕ πως τερμάτισε επτά πολέμους. Της πολιτικής που επιδιώκει τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, γιατί θέλει να συγκεντρώσει δυνάμεις και να προσανατολιστεί αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της Κίνας, και που πολύ θα ήθελε να αποσπάσει τη Ρωσία από την κινεζική αγκαλιά και που η προοπτική της απώλειας της παγκόσμιας κυριαρχίας την καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνη και τυχοδιωκτική.

Αν από τη μια πλευρά αντικειμενικά η «αντιΝΑΤΟ Δράση» μετατρέπεται σε χειροκροτητής του Τραμπ… ηγέτη του ΝΑΤΟ, από την άλλη τόσο αυτή όσο και μια σειρά άλλες δυνάμεις έχουν μετατραπεί σε απολογητές του Πούτιν και της πολιτικής της Ρωσίας, συγκαλύπτοντας τον πραγματικό, ιμπεριαλιστικό της χαρακτήρα.

Αρνούνται να δουν ότι το σκοινί του πολέμου στην Ουκρανία το κρατούν δύο δυνάμεις και το τεντώνουν τόσο το ΝΑΤΟ όσο και η Ρωσία.

Νομιμοποιούν τη ρωσική προπαγάνδα που δεν έχει πρόβλημα να πετάει στάχτη αντιφασισμού από τη μια, και από την άλλη να συνεργάζεται, να συντηρεί και να ενισχύει τις πιο ακροδεξιές, ακόμη και φασιστικές δυνάμεις της Ευρώπης. Νομιμοποιούν τη ρωσική προπαγάνδα που δεν έχει πρόβλημα να τονώνει μνήμες ακόμα και του σοσιαλιστικού παρελθόντος, και από την άλλη να ενισχύει τον ρωσικό εθνικισμό, μιλιταρισμό και σωβινισμό, μαζί με τον αντικομμουνισμό, στα πλαίσια του ρωσικού καπιταλισμού που καταπιέζει τη ρωσική εργατική τάξη και όλο το λαό.

Γίνονται χειροκροτητές μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής που εισέβαλε στην Ουκρανία και νομιμοποίησε περαιτέρω το κουρέλιασμα του διεθνούς δικαίου, που κραδαίνει κάθε τρεις και λίγο τον πυρηνικό όλεθρο, και που με την πολιτική της έδωσε ώθηση στην ενίσχυση του ΝΑΤΟ με νέα μέλη, που πρόσφερε όλα τα προσχήματα και τα επιχειρήματα για την άνοδο των εξοπλισμών και του πολεμικού παροξυσμού στην Ευρώπη.

Μετατρέπονται σε θιασώτες μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής που διατηρεί μισθοφορικά στρατεύματα στην Αφρική, που επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής της στη Λατινική Αμερική, που έστειλε στρατό και διαθέτει βάσεις στη Συρία φιλοδοξώντας να διεισδύσει βαθύτερα στη Μέση Ανατολή.

Όταν σήμερα διεθνώς αναπτύσσεται ένα κίνημα που απαιτεί την παύση κάθε συνεργασίας των χωρών με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, η Ρωσία διατηρεί ακέραιες τις οικονομικές και εμπορικές της σχέσεις με το Ισραήλ και, απέναντι στο μακελειό της Γάζας και στους νέους πολέμους που ξέσπασαν στην περιοχή, τηρεί πολιτική ισορροπιών απέναντι στο κράτος-δολοφόνο, θέτοντας πάνω από όλα τα κρατικά της συμφέροντα.

Η πρωτοβουλία της Κίνας και της Ρωσίας για την ίδρυση και την ενίσχυση των BRICS και του Οργανισμού της Σαγκάης δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να υπογραμμίζει την πολιτική εξάπλωσης και διείσδυσης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων αυτών των δυνάμεων στην αντιπαράθεσή τους για το μοίρασμα του κόσμου, των σφαιρών επιρροής απέναντι στις ΗΠΑ και τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό.

Και οι συνομιλίες στην Αλάσκα μεταξύ Πούτιν και Τραμπ δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά συνομιλίες δύο μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην αναζήτηση μοιράσματος σφαιρών επιρροής στον κόσμο, ανεξάρτητα ποια εν τέλει θα είναι η έκβασή τους.

Η επιτυχής ικανοποίηση των ρωσικών επιδιώξεων, όπως επιζητά η «αντιΝΑΤΟ δράση», είναι βέβαιο ότι θα θρέψει τις φιλοδοξίες του ρωσικού επεκτατισμού. Και κανείς δεν πρέπει να αποκλείσει -κάθε άλλο- την περαιτέρω επέκταση του πολέμου, αν το επιτρέψουν οι συνθήκες, από τη μεριά της Ρωσίας στις γύρω περιοχές.

Οι δυνάμεις αυτού του ρεύματος, που αρνούνται να αντικρίσουν αυτή τη πραγματικότητα και τυφλώνονται κάτω από την ανάγκη στήριξης σε μια πλάτη, έξω από τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα των λαών, σπέρνουν αυταπάτες και ψευδαισθήσεις. Ότι τάχα οι δυνάμεις της Κίνας και της Ρωσίας είναι δυνάμεις της ειρήνης και της συνεργασίας, αποσιωπώντας και συγκαλύπτοντας την πραγματική τους φύση και τον ιμπεριαλιστικό τους χαρακτήρα που τις οδηγεί μέσα από την παγκόσμια ανάπτυξη και την ισχυροποίησή τους σε ένα νέο μοίρασμα του κόσμου που θα εκθρονίσει τις ΗΠΑ από την πρωτοκαθεδρία και στο άνοιγμα μιας νέας φάσης που θα έχουν αυτές τον πρώτο λόγο για την εκμετάλλευση και υποδούλωση των λαών και των αδύναμων χωρών.

Όταν ο Βαρουφάκης δηλώνει από τη Μόσχα που παραβρέθηκε πριν από λίγες μέρες για το συνέδριο των BRICS πως «η Κίνα δεν είναι ιμπεριαλιστική δύναμη», και πως η BRICS αποτελεί «πηγή ελπίδας για την ανθρωπότητα»! και η «αντιΝΑΤΟ δράση» καλεί το λαό να παλέψει για την ικανοποίηση των ρωσικών απαιτήσεων, οι δυνάμεις αυτές σπρώχνουν το λαό, από τη μια, στην απαγκίστρωση από τις φιλοπόλεμες δυνάμεις του ΝΑΤΟ όμως, από την άλλη, στην αγκαλιά και κάτω από τις φτερούγες και την εξάρτηση άλλων μεγαλοκρατικών και ιμπεριαλιστικών συμφερόντων.

Η μόνη πολιτική που πραγματικά μπορεί να προωθήσει την ειρήνη, τη φιλία και τη συνεργασία των λαών είναι το δυνάμωμα του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα των λαών, χωρίς προστάτες και κηδεμόνες.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος