Γέμισε το Ηρώδειο με Επτανήσιους και μελωδίες

Με μεγάλη  επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο το βράδυ στο Ηρώδειο η συναυλία της Παλαιάς Φιλαρμονικής. 

Στην Επτανησιακή Συναυλία συμμετείχαν, επίσης, λυρικοί ερμηνευτές και οι «Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος», ενώ την αφήγηση έκανε η Άντζελα Γκερέκου.

Ακούστηκαν αποσπάσματα του μελοποιημένου από τον κορυφαίο Κερκυραίο μουσουργό Νικόλαο Μάντζαρο «Ύμνο εις την Ελευθερία» του Διονυσίου Σολωμού (αποδιδόμενο ήδη από το 1841 από την «Παλαιά Φιλαρμονική Κερκύρας»)», ο Ολυμπιακός Ύμνος καθώς και το εμβληματικό «Αμλέτο».

Επί σκηνής βρέθηκαν οι εξής σολίστ και λυρικοί ερμηνευτές: Έλενα Κελεσίδη (σοπράνο), Ίνγκα Μπαλαμπάνοβα (σοπράνο), Άρτεμις Μπόγρη (μέτζο σοπράνο), Φίλιππος Μοδινός (τενόρος), Χάρης Ανδριανός (βαρύτονος). Οι επίσης οι Ζακυνθυνοί κανταδόροι, «Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος», πολυφωνικό φωνητικό σύνολο που τραγούδησαν με συνοδεία μαντολινάτας και της Φιλαρμονικής.

Την μουσική διεύθυνση είχε ο αρχιμουσικός Σπύρος Προσωπάρης.

Αναλυτικά το α' μέρος άνοιξε με το εμβατήριο Η πομπή των ηρώων από την Σουίτα 1821 του Σπύρου Προσωπάρη, για να συνεχιστεί κατά σειρά με την Συμφωνία Νο.9 και την καντσονέτα Ninetta Vezzosa του Νικόλαου Χαλικιόπουλου Μάντζαρου και, αμέσως μετά την άρια του Γερο-Δήμου από την όπερα Μάρκος Μπότσαρης του Παύλου Καρρέρ, καθώς και τον Χωριάτικο χορό από τον Υποψήφιο βουλευτή του Σπυρίδωνος Ξύνδα. Ακολούθησε η άρια για σοπράνο Merce, dilette amiche από την όπερα I Vespri Siciliani του Giuseppe Verdi, καθώς και μια σειρά από γνωστά ιταλικά τραγούδια. Το α' μέρος ολοκληρώθηκε με το Παναθηναϊκόν Εμβατήριον του Σπυρίδωνος Καίσαρη και τον Ολυμπιακό Ύμνο του Σπύρου Σαμάρα.

Με την Παλαιά Φιλαρμονική συνέπραξαν ως soloists οι λυρικοί τραγουδιστές Έλενα Κελεσίδη (soprano), Ινγκα Μπαλαμπάνοβα (soprano), Άρτεμις Μπόγρη (mezzo soprano), Φίλιππος Μοδινός (τενόρος) και Χάρης Ανδριανός (βαρύτονος). Τραγούδησε ακόμη ο Γιώργος Ντάβλας, ενώ ρόλο αφηγητή είχε η Άντζελα Γκερέκου σε κείμενα της Ελισάβετ Παπαγεωργίου.

Μετά από το παραδοσιακό ζακυνθινό τραγούδι Έφτασε η λαμπρά στιγμή, από τους "Τραγουδιστάδες τση Ζακυθος", το μουσικό σώμα της Παλαιάς Φιλαρμονικής επανήλθε με το διάσημο Amleto, για να ακολουθήσουν το Easter Corps (για σύνολο κρουστών), η Ανάσταση του Γένους και πάλι από την Σουίτα 1821, η Άρνηση του Μίκη Θεοδωράκη και ο Χορός του Ζορμπά (με soloists στο ξυλόφωνο τους νεαρούς Ανδρέα Καλογιάννη και Έκτορα Δελλαπόρτα) του ιδίου.

Η συναυλία ολοκληρώθηκε με τη σύμπραξη της Παλαιάς Φιλαρμονικής με τους "Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος" σε επτανησιακά τραγούδια και έργα Μάντζαρου, με επιστέγασμα αποσπάσματα του Ύμνου εις την Ελευθερίαν.

“Η βραδιά ήταν πολύ περισσότερο από μια συναυλία για τα 185 έτη εκ της επισήμου ιδρύσεως της Παλαιάς Φιλαρμονικής. Ήταν και μια συγκινητική αφιέρωση στα 230 χρόνια από την γέννηση του κορυφαίου μουσουργού Νικόλαου Χαλικιόπουλου Μάντζαρου, εμπνευστή το 1840 της ίδρυσης της Παλαιάς Φιλαρμονικής και ισόβιου καλλιτεχνικού Διευθυντή της μέχρι τον θάνατό του (1872), σε μια σκηνή που συμβολίζει την απόλυτη καλλιτεχνική αριστεία” αναφέρει μεταξύ άλλων η Παλαιά σε ανάρτησή της.

Η ανάρτηση της Παλαιάς για τη συναυλία

Η Φιλαρμονική Εταιρία Κέρκυρας (“Παλαιά”) στο Ιερό Βήμα του Ηρωδείου
Στη σκιά της ιερής βράχωσης της Ακρόπολης, η Παλαιά Φιλαρμονική έγραψε μια ακόμη σελίδα στην σχεδόν δύο αιώνων ιστορία της, με μια συναυλία που θα μείνει αξέχαστη. Στο μυθικό Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού, η μπάντα της Παλαιάς Φιλαρμονικής με την συμμετοχή των “Τραγουδιστάδων τση Ζάκυθος” και ομάδας εκλεκτών λυρικών καλλιτεχνών, παρουσίασαν ένα ηχητικό καλειδοσκόπιο της Επτανησιακής μουσικής ιστορίας, η οποία εκκινώντας πολύ πριν το 1821 αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της έντεχνης μουσικής του νεώτερου ελληνισμού. Ταυτόχρονα, η μουσική των Επτανήσων υπήρξε ένας ολόκληρος μουσικός πολιτισμός που τόσο στην λόγια όσο και στη λαϊκή έκφρασή του κατάφερε να ενώσει ηχητικά το Ιόνιο με τις ακτές της Αδριατικής.
Η βραδιά ήταν πολύ περισσότερο από μια συναυλία για τα 185 έτη εκ της επισήμου ιδρύσεως της Παλαιάς Φιλαρμονικής. Ήταν και μια συγκινητική αφιέρωση στα 230 χρόνια από την γέννηση του κορυφαίου μουσουργού Νικόλαου Χαλικιόπουλου Μάντζαρου, εμπνευστή το 1840 της ίδρυσης της Παλαιάς Φιλαρμονικής και ισόβιου καλλιτεχνικού Διευθυντή της μέχρι τον θάνατό του (1872), σε μια σκηνή που συμβολίζει την απόλυτη καλλιτεχνική αριστεία. Η εκδήλωση αυτή στάθηκε η κορύφωση για τα 185 χρόνια αφοσίωσης, ατέλειωτων προβών και αγάπης για την Τέχνη από χιλιάδες ερασιτέχνες μουσικούς που πέρασαν από τις τάξεις της Παλαιάς, εκκινώντας από την επίσημη ίδρυσή της στις 12 Σεπτεμβρίου 1840 έως σήμερα.
Το Ηρώδειο, αυτό το διαχρονικό μνημείο πολιτισμού, υποδέχτηκε με σεβασμό την Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας (“Παλαιά”), η οποία άφησε το δικό της στίγμα στον ίδιο χώρο που κοσμούν δεκαετίες τώρα μερικοί από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες του πλανήτη.
Η μοναδική ακουστική του κατάμεστου θεάτρου μετέφερε στους σχεδόν 4300 απαιτητικούς ακροατές χαρακτηριστικές οπερατικές άριες, ορχηστική μουσική, αριέτες και καντάδες αναδεικνύοντας, όχι μόνο τον κοινό προς Δυσμάς πολιτισμικό χώρο, αλλά κατά κυριότατο λόγο την Επτανησιακή μουσική Τέχνη και το μνημειώδες κληροδότημα που απλόχερα ο Μάντζαρος και ο Σολωμός, αλλά και ο Σαμάρας, ο Ξύνδας και ο επτανησιακός λαϊκός πολιτισμός, άφησαν στη μουσική της νεώτερης Ελλάδας και στις όμορες, γεωγραφικά και πολιτισμικά, περιοχές του Ιονίου.
Στο πιο εμβληματικό θέατρο της Ελλάδας στους πρόποδες της Ακρόπολης, έναν από τους πιο σημαντικούς και πιο όμορφους χώρους παραστάσεων παγκοσμίως, η Παλαιά Φιλαρμονική της Κέρκυρας και η μουσική των Επτανήσων σεμνύνονται, ότι αποτέλεσαν έναν ακόμα κρίκο αυτής της μακράς πολιτισμικής αφήγησης που ξεκινάει από την αρχαιότητα και θα συνεχίζεται στο διηνεκές.

ΦΩΤΟ Σταμάτης Καταπόδης