Στις 7 Απρίλη 1999 έγινε το παιχνίδι της ΑΕΚ με την Παρτιζάν Βελιγραδίου, εν μέσω σφοδρών βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ

Ακριβώς 26 χρόνια συμπληρώνονται από τις 7 Απρίλη 1999 που έγινε το παιχνίδι της ΑΕΚ με την Παρτιζάν Βελιγραδίου, εν μέσω σφοδρών βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στην σερβική πρωτεύουσα. 

Στις 24 Μαρτίου του 1999, τα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ, ξεκίνησαν βομβαρδιστικό πόλεμο κατά της Σερβίας, χωρίς εντολή από τα Ηνωμένα Έθνη. Αυτός, είχε διάρκεια 78 ημερών όπου στο πέρασμά του, καταβομβαρδίστηκαν, 53 νοσοκομεία, 300 σχολεία, 7.643 σπίτια οικογενειών, 50 εκκλησίες και μοναστήρια, αμέτρητα γηροκομεία και παιδικοί σταθμοί.

Ο τραγικός απολογισμός του πολέμου, ήταν 1.300 νεκροί και πάνω από 1500 αγνοούμενους, με αρκετούς χιλιάδες ακόμα τραυματίες.

Μία μικρή Οδύσσεια μέχρι το Βελιγράδι

Η ΑΕΚ δεν μπορούσε να ταξιδέψει αεροπορικώς μέχρι το Βελιγράδι καθώς το αεροδρόμιο ήταν κλειστό λόγω των βομβαρδισμών. Προτιμήθηκε η λύση της πτήσης στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας και εν συνεχεία του ταξιδιού στο Βελιγράδι με το λεωφορείο. Δεν ήταν απολύτως ασφαλές, κανείς δεν μπορούσε να διασφαλίσει στην Ένωση ότι κάποια αδέσποτη οβίδα δεν θα έσκασε στο πούλμαν. Παρόλα αυτά η ΑΕΚ, που είχε προπονητή εκείνη την εποχή τον θρύλο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου Όλεγκ Μπλαχίν, το τόλμησε και έφτασε μ’ αυτόν τον τρόπο στο Βελιγράδι.

Η ελληνική αποστολή ξεκινούσε ένα ταξίδι προς τον πόλεμο και ο καθένας που θα βρισκόταν εκεί θα ήταν υπεύθυνος της πράξεις του. Εγγυήσεις ασφάλειας δεν μπορούσε να δώσει κανείς και όσοι βρέθηκαν στην αποστολή, στην κυριολεξία ρίσκαραν τη ζωή τους. Το Βελιγράδι καιγόταν στην πραγματικότητα, οι βόμβες έπεφταν καθημερινά...

Η αποστολή ξεκίνησε οδικώς από την Αθήνα για τη Γιουγκοσλαβία. Μαζί της, και αρκετοί φίλοι της ομάδας που ήθελαν να ζήσουν αυτή τη ξεχωριστή εμπειρία. Από όποιο σημείο της Σερβίας και αν περνούσε η ομάδα, υπήρχε αποθέωση από τους πολίτες της χώρας και μεγάλη συγκίνηση. Μόλις η αποστολή έφτασε στο Βελιγράδι, ο πρωθυπουργός της χώρας, Μίλαν Μιλουτίνοβιτς εμφανώς συγκινημένος, υποδέχτηκε τους Έλληνες ευχαριστώντας τους θερμά.

Μάλιστα ο διεθνής τύπος και ειδικά ο βρετανικός είχε ασχοληθεί έντονα με το ζήτημα, καθώς η ΑΕΚ ανήκε στην βρετανικών συμφερόντων ENIC και θεωρήθηκε πράξη “ανυπακοής” προς την πολιτική του Μπλερ.

Οι στιγμές χαρακτηρίστηκαν από έντονη συγκίνηση, ενώ το παιχνίδι διεκόπη από εισβολή… αγάπης των Σέρβων που αγκάλιαζαν δακρυσμένοι τους παίκτες της ΑΕΚ.

Για το συγκεκριμένο παιχνίδι, διατέθηκαν περίπου 40.000 εισιτήρια, ωστόσο την ημέρα της αναμέτρησης περίπου 25.000 φίλοι της Παρτιζάν και λιγοστοί Έλληνες βρέθηκαν στις εξέδρες. Λίγο πριν την έναρξη, το κλίμα ήταν εντυπωσιακό με τους φίλους της Παρτιζάν να φωνάζουν: «Ήρθαν οι Έλληνες, δηλαδή οι σπουδαίοι».

Πριν από την έναρξη, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα του πολέμου, ενώ ένα τεράστιο πανό από τους ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων, αναγράφει: «NATO STOP THE WAR, STOP THE BOMBING».

Για την ιστορία, γιατί λίγο ενδιαφέρει το σκορ, το 1-0 έκανε ο Κέζμαν στο 13’ και ο Ζουμπούλης στο 26’ διαμόρφωσε το τελικό 1-1, ενώ στην ανάπαυλα του ημιχρόνου η ελληνική αντιπροσωπεία που συνόδευε την αποστολή φύτεψε μια ελιά στο κέντρο του γηπέδου. Το… συλλαλητήριο ειρήνης δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Στο 61’ της αναμέτρησης, οι φίλοι της Παρτιζάν μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο για να ευχαριστήσουν τους παίκτες της ΑΕΚ και να τους προτρέψουν να αποχωρήσουν για να μη νυχτώσει και ξεκινήσουν και πάλι οι βομβαρδισμοί.

«Δεν περιγράφονται τα συναισθήματα. Κάναμε αυτό που θέλαμε. Δώσαμε χαρά και ελπίδα σε αυτούς τους ανθρώπους που υποφέρουν από τις 24 Μαρτίου. Μακάρι να έρθει η ειρήνη, αυτό είναι το ζητούμενο. Αυτό που ζήσαμε δεν το συγκρίνω με κανέναν τίτλο, είναι διαφορετικό σαν εμπειρία από όλα τα άλλα. Όσους τίτλους κι αν πάρω δεν γίνεται σύγκριση. Ήταν ανεπανάληπτο», δήλωσε ο Ντέμης Νικολαΐδης μετά το τέλος της αναμέτρησης.

«Νικήσαμε τον πόλεμο δίπλα στους Έλληνες ήρωες», έγραψε την επομένη η «Πολίτικα», «Είναι Έλληνες και παραμένουν ήρωες», η «Μπόρμπα»…