Στις 21 Οκτωβρίου 1972, αεροσκάφος της Ολυμπιακής Αεροπορίας που εκτελούσε την πτήση Κέρκυρα – Αθήνα συνετρίβη στη θάλασσα ανοιχτά της Βούλας, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 37 από τους 53 επιβαίνοντες. Οι δύσκολες καιρικές συνθήκες, οι μαρτυρίες των επιζώντων και τα ευρήματα της έρευνας βρέθηκαν στο επίκεντρο της υπόθεσης. Ο κυβερνήτης παραπέμφθηκε σε δίκη, αλλά αθωώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1974, καθώς το δικαστήριο έκρινε ότι δεν αποδείχθηκαν παραλείψεις ή εσφαλμένες ενέργειές του.

Η πτήση από την Κέρκυρα προς την Αθήνα που κατέληξε στη θάλασσα ανοιχτά της Βούλας. Οι μαρτυρίες των επιζώντων, τα ευρήματα της έρευνας και η αθώωση του κυβερνήτη.

Σαν σήμερα, στις 21 Οκτωβρίου 1972, ένα αεροσκάφος της Ολυμπιακής Αεροπορίας που εκτελούσε το δρομολόγιο Κέρκυρα – Αθήνα συνετρίβη στη θάλασσα, ανοιχτά της Βούλας, λίγα χιλιόμετρα πριν από το αεροδρόμιο του Ελληνικού. Από τους 53 επιβαίνοντες, 37 έχασαν τη ζωή τους και 16 διασώθηκαν, σε μία από τις τραγικές στιγμές της ιστορίας της ελληνικής πολιτικής αεροπορίας.

Τα ιατροδικαστικά ευρήματα που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο της εποχής έδειξαν ότι τα θύματα δεν πέθαναν από την πρόσκρουση, αλλά από πνιγμό, καθώς το νερό εισέβαλε στην άτρακτο του αεροσκάφους.

Η μοιραία πτήση μέσα στην κακοκαιρία

Το βράδυ του Σαββάτου, το δικινητήριο ιαπωνικής κατασκευής NAMC YS-11A απογειώθηκε από την Κέρκυρα στις 19:55, με προορισμό το Ελληνικό. Στο αεροσκάφος επέβαιναν 49 επιβάτες και τέσσερα μέλη πληρώματος.

Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδιαίτερα δυσμενείς, με καταιγίδες και αναταράξεις να δυσκολεύουν την προσέγγιση στο αεροδρόμιο. Παράλληλα, ο ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας έχανε επανειλημμένα το στίγμα του αεροσκάφους από το ραντάρ.

Καθώς η πτήση 506 πλησίαζε στο Ελληνικό, ο πύργος ελέγχου έδινε οδηγίες στον κυβερνήτη, Πάτροκλο Θωμαδάκη, για την προσέγγιση στον διάδρομο 33. Σύμφωνα με διαλόγους που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, ο κυβερνήτης φέρεται να ανέφερε: «Αυτή τη στιγμή μπαίνω στο σύννεφο. Μόλις βγω προσγειώνομαι αμέσως».

Λίγο αργότερα, το στίγμα του αεροσκάφους χάθηκε. Ο ελεγκτής επιχείρησε να επικοινωνήσει ξανά, ρωτώντας: «Ολυμπιακή 506, πού είσαι; Δεν σε βλέπω».

Δεν έλαβε απάντηση. Το αεροσκάφος είχε ήδη προσκρούσει στη θάλασσα, περίπου 250 μέτρα από την ακτή της Βούλας.

Η σύγκρουση προκάλεσε ρήγματα στην άτρακτο, με αποτέλεσμα το νερό να εισχωρήσει στο εσωτερικό. Ορισμένοι επιβάτες δεν κατάφεραν να απελευθερωθούν από τις ζώνες ασφαλείας τους και βρέθηκαν νεκροί ακόμη δεμένοι στα καθίσματά τους.

Οι μαρτυρίες των επιζώντων

Οι περιγραφές των ανθρώπων που κατάφεραν να σωθούν αποτυπώνουν τις δραματικές στιγμές μετά την πρόσκρουση.

Ο Μιχάλης Κανταρτζόπουλος, ένας από τους επιζώντες, θυμόταν ότι λίγο πριν από τη συντριβή είδε από το παράθυρο τα φώτα της Βούλας ψηλότερα από το αεροσκάφος. Μετά την πρόσκρουση, κατάφερε να βγει από την πίσω πόρτα και να βρεθεί στη θάλασσα.

Η προσπάθεια διάσωσης του εαυτού του και των υπόλοιπων επιζώντων ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Τα μεγάλα κύματα, η βροχή και η κηροζίνη που είχε διαρρεύσει επιβάρυναν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Ανάμεσα στους διασωθέντες ήταν και ο ζωγράφος Νίκος Στεφάνου, ο οποίος, σύμφωνα με τις δημοσιευμένες μαρτυρίες, έβγαλε τα ρούχα του για να κολυμπήσει ευκολότερα. Έπειτα από περίπου 20 λεπτά έφτασε στην ακτή και κατευθύνθηκε στο ΠΙΚΠΑ της Βούλας, όπου ενημέρωσε τις νοσοκόμες για την πτώση του αεροσκάφους.

Το αεροπλάνο βυθίστηκε σε βάθος περίπου 12 μέτρων.

Τι έδειξε η έρευνα και γιατί αθωώθηκε ο κυβερνήτης

Η διερεύνηση του δυστυχήματος επικεντρώθηκε στις συνθήκες προσέγγισης του αεροσκάφους, στους χειρισμούς του κυβερνήτη και στις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν εκείνο το βράδυ.

Σύμφωνα με το πόρισμα των πραγματογνωμόνων, στον κυβερνήτη αποδόθηκαν ευθύνες για λανθασμένους χειρισμούς κατά την κάθοδο, ανεπαρκή έλεγχο των οργάνων και καθυστέρηση στην εγκατάλειψη της προσπάθειας προσγείωσης.

Ο Πάτροκλος Θωμαδάκης, ο οποίος επέζησε από τη συντριβή, παραπέμφθηκε σε δίκη για ανθρωποκτονίες και σωματικές βλάβες από αμέλεια. Από την πλευρά του, υποστήριξε ότι τα διαθέσιμα μετεωρολογικά στοιχεία και οι πληροφορίες για τη βαρομετρική πίεση δεν ήταν επαρκή.

Τον Σεπτέμβριο του 1974, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τον αθώωσε, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκαν παραλείψεις ή εσφαλμένες ενέργειές του. Η απόφαση έγινε δεκτή με έντονη συγκίνηση, καθώς ο κυβερνήτης φέρεται να ξέσπασε σε δάκρυα, ενώ το ακροατήριο χειροκρότησε.

Η ακριβής αιτία της συντριβής δεν εξακριβώθηκε οριστικά. Η έρευνα διαπίστωσε ότι το αεροσκάφος είχε κατέβει κάτω από το ασφαλές ύψος προσέγγισης, χωρίς να αποσαφηνιστεί πλήρως τι οδήγησε σε αυτή την εξέλιξη.

Περισσότερο από μισό αιώνα μετά, η τραγωδία της 21ης Οκτωβρίου 1972 παραμένει μια από τις σκοτεινές σελίδες της ελληνικής αεροπορίας. Οι 37 νεκροί, οι μαρτυρίες των 16 επιζώντων και τα ερωτήματα που συνόδευσαν τη δικαστική διερεύνηση διατηρούν ζωντανή τη μνήμη εκείνης της νύχτας.