"Την Τρίτη 30/9/25 πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνεδρίαση για την εκλογή προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΟΘ που προέκυψε μετά το πρόσφατο 11ο συνέδριο, αφού η πρώτη συνεδρίαση στις 23/9 ήταν άγονη. ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ), ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι) που όλα τα προηγούμενα χρόνια συγκροτούσαν προεδρείο στην ΕΔΟΘ στο όνομα του αναλογικού προεδρείου, αλληλοψηφίζοντας ο ένας τον άλλο, το οποίο αναπαρήγαγε τη βαθιά κρίση της ΕΔΟΘ, τώρα παρόλο που συνεχίζουν στα σωματεία (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, κ.ά.) να συγκροτούν αναλογικά προεδρεία, όλοι διεκδικούν τη θέση του προέδρου και θέση στο προεδρείο, χωρίς να καταθέτουν κανένα σχέδιο για μια αντιστρέψιμη από την αδράνεια πορεία της ΕΔΟΘ."

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ.

Επιπλέον τονίζεται:  "Σε αυτές τις συνθήκες οι Παρεμβάσεις πρότειναν και πάλι τη συγκρότηση προεδρείου που θα μπορεί να διασφαλίσει τη δημοκρατική λειτουργία των οργάνων της ΕΔΟΘ, που καταστρατηγήθηκε τα τελευταία χρόνια με σειρά αντιδημοκρατικών ενεργειών από ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ. Την τήρηση διαφάνειας στη διαχείριση των οικονομικών της ΕΔΟΘ και την εξασφάλιση ότι δεν θα παραιτηθεί από την απαίτηση να της αποδοθούν τα 120.000 της «μαύρης τρύπας» που δημιούργησαν στελέχη των ΔΗΣΥΠ-ΔΑΚΕ κατακρατώντας τα χρήματα από τις εκπτωτικές κάρτες του ΟΑΣΘ. Αυτά τα χρήματα ούτε επιστράφηκαν ούτε διεκδικήθηκε η επιστροφή τους, αλλά πληρώθηκαν από την ΕΔΟΘ με μια σύμβαση που δεν δημοσιοποιήθηκε. Με βάση τα αποτελέσματα του συνεδρίου υπήρχε πλειοψηφία από Παρεμβάσεις, ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), ΕΑΕΚ για ένα προεδρείο με αυτά τα χαρακτηριστικά, όμως οι ηγεσίες της ΔΑΣ και της ΕΑΕΚ δεν αποδέχθηκαν την πρόταση των Παρεμβάσεων."

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Συγκρότηση του προεδρείου της ΕΔΟΘ μακριά από τα προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων

Την Τρίτη 30/9/25 πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνεδρίαση για την εκλογή προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΟΘ που προέκυψε μετά το πρόσφατο 11ο συνέδριο, αφού η πρώτη συνεδρίαση στις 23/9 ήταν άγονη. ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ), ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι) που όλα τα προηγούμενα χρόνια συγκροτούσαν προεδρείο στην ΕΔΟΘ στο όνομα του αναλογικού προεδρείου, αλληλοψηφίζοντας ο ένας τον άλλο, το οποίο αναπαρήγαγε τη βαθιά κρίση της ΕΔΟΘ, τώρα παρόλο που συνεχίζουν στα σωματεία (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, κ.ά.) να συγκροτούν αναλογικά προεδρεία, όλοι διεκδικούν τη θέση του προέδρου και θέση στο προεδρείο, χωρίς να καταθέτουν κανένα σχέδιο για μια αντιστρέψιμη από την αδράνεια πορεία της ΕΔΟΘ.

Σε μια περίοδο που επείγει η οργάνωση του αγώνα για τη διεκδίκηση αυξήσεων στους μισθούς, υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας, της υγείας, των κοινωνικών υπηρεσιών, η αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις, την αξιολόγηση και το νέο πειθαρχικό των διώξεων που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση, οι δυνάμεις του κυβερνητικού και του κομματικού συνδικαλισμού συνεχίζουν, όπως έκαναν και στο ίδιο το 11ο συνέδριο της ΕΔΟΘ να μη καταθέτουν σχέδιο αγώνα. Οι άγονες αυτές διαδικασίες, γίνονται 4 μήνες μετά το συνέδριο της ΕΔΟΘ, ενώ η κυβέρνηση των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, της συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών και της συνεργασίας με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ που εξοντώνει τον λαό της Παλαιστίνης, έχει χάσει την κοινωνική νομιμοποίηση.

Σε αυτές τις συνθήκες οι Παρεμβάσεις πρότειναν και πάλι τη συγκρότηση προεδρείου που θα μπορεί να διασφαλίσει τη δημοκρατική λειτουργία των οργάνων της ΕΔΟΘ, που καταστρατηγήθηκε τα τελευταία χρόνια με σειρά αντιδημοκρατικών ενεργειών από ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ. Την τήρηση διαφάνειας στη διαχείριση των οικονομικών της ΕΔΟΘ και την εξασφάλιση ότι δεν θα παραιτηθεί από την απαίτηση να της αποδοθούν τα 120.000 της «μαύρης τρύπας» που δημιούργησαν στελέχη των ΔΗΣΥΠ-ΔΑΚΕ κατακρατώντας τα χρήματα από τις εκπτωτικές κάρτες του ΟΑΣΘ. Αυτά τα χρήματα ούτε επιστράφηκαν ούτε διεκδικήθηκε η επιστροφή τους, αλλά πληρώθηκαν από την ΕΔΟΘ με μια σύμβαση που δεν δημοσιοποιήθηκε. Με βάση τα αποτελέσματα του συνεδρίου υπήρχε πλειοψηφία από Παρεμβάσεις, ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), ΕΑΕΚ για ένα προεδρείο με αυτά τα χαρακτηριστικά, όμως οι ηγεσίες της ΔΑΣ και της ΕΑΕΚ δεν αποδέχθηκαν την πρόταση των Παρεμβάσεων.

Πιο συγκεκριμένα

Η ΔΑΣ (3 έδρες) διεκδικεί θέση προέδρου επιμένοντας στο «αναλογικό» προεδρείο με τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού, τις οποίες πριν το συνέδριο είχε καταγγείλει ότι στηρίζουν την κυβέρνηση και είναι υπεύθυνες για ατασθαλίες στην εκλογή αντιπροσώπων.

Η ΔΑΚΕ (3 έδρες, δεύτερη δύναμη) διεκδικεί τη θέση προέδρου για να συνεχιστεί, όπως επικαλείται η πορεία της ΕΔΟΘ και του προηγούμενου προέδρου της, αγνοώντας μια σειρά καταγγελίες εναντίον του (σκάνδαλο ΕΔΟΘ, εκλογικές παρατυπίες σωματείων, διάλυση συνεδριάσεων του ΓΣ και συνεδρίων της ΕΔΟΘ, κ.ά.), για τις οποίες ποτέ δεν δόθηκαν ουσιαστικά εξηγήσεις.

Η ΔΗΣΥΠ (2 έδρες) διεκδικεί επίσης τη θέση του προέδρου. Για να στηρίξει το αφήγημά της επικαλείται τη γραμμή της ενότητας με την ΕΑΕΚ που προωθούν στην γνωστή ΑΔΕΔΥ που αρκείται στις εθιμοτυπικές κινητοποιήσεις.

Η ΕΑΕΚ (2 έδρες), προτρέχοντας να κάνει πράξη το πολιτικό αφήγημα της σύγκλισης δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ με το χρεοκοπημένο ΠΑΣΟΚ το οποίο μαζί με τη ΝΔ για δεκαετίες στη διακυβέρνηση καταβαράθρωσαν τη χώρα και τους εργαζόμενους, συμπλέει με τη ΔΗΣΥΠ, ψηφίζοντας εκπρόσωπό της για τη θέση του προέδρου της Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΔΟΘ. Την ίδια στάση σύμπλευσης κράτησαν και στην εκλογή προεδρείου του ΓΣ της ΕΔΟΘ.

Οι δυνάμεις του κυβερνητικού, αλλά και του κομματικού συνδικαλισμού προτείνουν συγκρότηση προεδρείων των σωματείων χωρίς αρχές και αγωνιστική πρόταση. Στο 11ο συνέδριο της ΕΔΟΘ καμία από τις παρατάξεις που σήμερα διεκδικούν τον πρόεδρο της ΕΔΟΘ και θέσεις στο προεδρείο δεν κατέθεσε προτάσεις, αιτήματα και διεκδικήσεις. Για να μην υπάρχουν συγκεκριμένες αποφάσεις του συνεδρίου και

δεσμεύσεις υλοποίησής τους, αλλά να διευκολύνονται και στη συγκρότηση του προεδρείου μόνο στη βάση της κατανομής των θέσεων.

Οι Παρεμβάσεις (1 έδρα) στο 11ο συνέδριο ήταν η μόνη δύναμη που κατέθεσε προτάσεις, αιτήματα και διεκδικήσεις για τα προβλήματα των δημόσιων υπηρεσιών και των δημοσίων υπαλλήλων και πρότειναν αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης. Στη συγκρότηση του προεδρείου του Γενικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΟΘ με συνέπεια υπερασπίστηκε τη δυνατότητα για δημοκρατική λειτουργία της ΕΔΟΘ που χωρίς μισόλογα θα πάρει αποστάσεις από τις πραξικοπηματικές και αντιδημοκρατικές πρακτικές των δυνάμεων της ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ με κανόνες διαφάνειας και ελέγχου. Τη στάση αυτή υποστήριξαν οι Παρεμβάσεις στην ΕΕ και στήριξαν κριτικά την υποψηφιότητα της ΔΑΣ για πρόεδρο.

Το αποτέλεσμα και στις δύο συνεδριάσεις της ΕΕ στη ψηφοφορία για πρόεδρο ήταν 4 για τον εκπρόσωπο της ΔΑΣ, 4 της ΔΗΣΥΠ και 3 της ΔΑΚΕ, οπότε δεν εκλέχτηκε πρόεδρος γιατί με βάση το καταστατικό της ΕΔΟΘ για την εκλογή του προεδρείου στις δύο πρώτες ψηφοφορίες απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία. Η συνεδρίαση της ΕΕ διακόπηκε με αίτημα της ΔΑΣ, ακριβώς όπως και στην πρώτη συνεδρίαση στις 26/9 που διακόπηκε μετά από αίτημα της ΔΑΚΕ για την Παρασκευή 3/10, οπότε και με βάση το καταστατικό τα μέλη του προεδρείου θα εκλεγούν στην τρίτη ψηφοφορία με σχετική πλειοψηφία.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από μια ΕΔΟΘ που οι δυνάμεις που συγκροτούν τα προεδρεία της, αφού πορεύτηκαν με το αναλογικό προεδρείο για χρόνια και επιβάρυναν τη κρίση της ΕΔΟΘ, τώρα επιβεβαιώνουν την πλήρη χρεοκοπία του γιατί έτσι βολεύει τα πολιτικά τους σχέδια εντείνοντας την κρίση του συνδικαλιστικού κινήματος.

Το τέλος των «αναλογικών» προεδρείων το είδαμε καθαρά και στη συγκρότηση του προεδρείου του Γενικού Συμβουλίου, όπου το προεδρείο συγκροτήθηκε με αντιδημοκρατικές διαδικασίες μεταξύ των δυνάμεων ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ, ΕΑΕΚ, Ανατροπής (στο 11ο συνέδριο κατέβηκε με κοινό ψηφοδέλτιο με τη ΔΗΣΥΠ) και την «ανεξάρτητη» εκπρόσωπο της «Αγωνιστικής Συνεργασίας» (πρόεδρος από ΕΑΕΚ, αντιπρόεδρος από Αγωνιστική Συνεργασία, γραμματέας από ΔΗΣΥΠ).

Η ζωή είχε δείξει το αδιέξοδο του «αναλογικού» προεδρείου ήδη από το προηγούμενο 10ο συνέδριο το 2022, όταν ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ έχασαν την απόλυτη πλειοψηφία στην ΕΕ, και παρ’ όλα αυτά η ΕΔΟΘ οδηγήθηκε σε «αναλογικό» προεδρείο με την επιλογή της ΔΑΣ να ψηφίσει ΔΑΚΕ για πρόεδρο και να πάρει θέση γραμματέα. Το προεδρείο επικύρωσε τη συνδικαλιστική αφωνία της ΕΔΟΘ που απουσίαζε από τους αγώνες και έκλεισε τη θητεία του χωρίς να μπορέσει να παρουσιάσει διοικητικό απολογισμό.

Η ΔΑΣ παρά το γεγονός ότι κατάγγειλε τη ΔΑΚΕ για ευθύνες σχετικά με την εμφάνιση πλαστού πρακτικού εκλογών πριν το 11ο συνέδριο από το δήθεν σωματείο τελωνειακών και απέδωσε ευθύνες στη ΔΗΣΥΠ για παρατυπίες σε εκλογές αντιπροσώπων, τους καλεί μετά το συνέδριο να συμμετάσχουν σε «αναλογικό» προεδρείο. Η μάχη της ΔΑΣ για την πρωτιά στο συνέδριο της ΕΔΟΘ τελικά δεν φέρνει ανατροπές, αλλά επιδιώξεις για αντιστροφή ρόλων στις θέσεις προέδρου-γραμματέα, ενώ η συμμετοχή στα προεδρεία με τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού ενισχύει την αδράνεια και την απραξία των σωματείων.

Η ΔΑΚΕ με το επιβεβαρυμμένο παρελθόν προσπαθεί να διαχειριστεί τη διάσπασή της και την απώλεια της πρώτης θέσης, διεκδικώντας την προεδρία μέσα από την προσπάθεια να εξασφαλίσει την στήριξη ΔΗΣΥΠ και ΕΑΕΚ, ενώ διακηρύσσει το τέλος των «αναλογικών» προεδρείων.

Η ΔΗΣΥΠ έχει μπει σε τροχιά συμπόρευσης με την ΕΑΕΚ. Η συνεργασία αυτή έχει τη σφραγίδα των κομματικών εξελίξεων και επικυρώθηκε σε εκδήλωση της ΕΑΕΚ στη Θεσσαλονίκη (4.9.25) με τη συμμετοχή βουλευτών και στελεχών από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και Κίνημα Δημοκρατίας. Στην εκδήλωση αυτή το στίγμα έδωσε η τοποθέτηση Μπράτη – χωρίς αντίλογο – ότι η αξιολόγηση που επιχειρεί να επιβάλλει η ΝΔ στην εκπαίδευση με διώξεις και πειθαρχικά, δεν είναι “τιμωρητική”!

Αυτές οι κινήσεις έχουν κάνει παρελθόν τα «αναλογικά»- «αντιπροσωπευτικά» προεδρεία, ενώ όσα γίνονται στην ΕΔΟΘ θα μεταφερθούν και στα συνέδρια της ΑΔΕΔΥ, αλλά και των ομοσπονδιών (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ). Φαίνεται ότι η αλλαγή που υποσχέθηκε η ΔΑΣ υποτάσσοντας τα πάντα στην εκλογική ενίσχυση και την πρωτιά για να προκύψει πρόεδρος σε προεδρεία με ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ, οδηγήθηκε σε αδιέξοδο.

Η πραγματική αλλαγή συσχετισμών θα έρθει με την ενίσχυση της ανατρεπτικής κατεύθυνσης στα πρωτοβάθμια σωματεία, στη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων και το απεργιακό μέτωπο διαρκείας. Σε κάθε περίπτωση, ο δρόμος του αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση και την πολιτική της είναι η μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους.