Ποτάμια ανθρωπιάς και αλληλεγγύης στο Σύνταγμα και σε όλη τη χώρα για τον Πάνο Ρούτσι και τους απεργούς πείνας

Μια θάλασσα ανθρώπων κατέκλυσε το απόγευμα της Κυριακής την Πλατεία Συντάγματος και το προαύλιο της Βουλής, στο πλευρό του Πάνου Ρούτσι, πατέρα του 22χρονου Ντένις που σκοτώθηκε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών. Ο Ρούτσι, που βρίσκεται σε απεργία πείνας ζητώντας την πλήρη διαλεύκανση των συνθηκών θανάτου του γιου του, έχει μετατραπεί σε σύμβολο κοινωνικής αντίστασης.

Ο ίδιος διανύει την 14η ημέρα απεργίας πείνας, διεκδικώντας την έγκριση των δικαστικών αρχών για την εκταφή της σορού του γιου του, Ντένις Ρούτσι — ενός από τα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών.

Ο Πάνος Ρούτσι απαιτεί τη διενέργεια περαιτέρω εξετάσεων, συμπεριλαμβανομένων ελέγχων DNA και τοξικολογικών, εκφράζοντας αμφιβολίες για την πληρότητα των μέχρι τώρα ερευνών.

Οι κινητοποιήσεις έχουν στόχο να στηρίξουν το αίτημά του και να αναδείξουν την ανάγκη για διαφάνεια και δικαιοσύνη στην υπόθεση.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών συνέρρεαν από νωρίς το απόγευμα στο Σύνταγμα, παρά το γεγονός πως η συγκέντρωση ήταν προγραμματισμένη για τις 18:30.

Κεντρικό σύνθημα της συγκέντρωσης, «οι ζωές τους κινδυνεύουν και η εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης τους σκοτώνει».

Η συμμετοχή του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία, με πολίτες, συλλογικότητες και οργανώσεις να ενώνονται σε μια φωνή που απαιτεί δικαιοσύνη για τα θύματα και ουσιαστικά μέτρα ασφάλειας στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

«Συνεχίζω μέχρι τέλους»

«Η αγάπη του κόσμου από την πρώτη μέρα που ήρθα εδώ με μια βαλίτσα έχει γίνει τεράστια. Συνεχίζω τον αγώνα μου, δεν κουράζομαι, μέχρι τέλους», δήλωσε ο Πάνος Ρούτσι, υπογραμμίζοντας πως δεν πρόκειται να σταματήσει την απεργία πείνας αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά του για πλήρεις τοξικολογικές εξετάσεις στη σορό του παιδιού του.

Με τρεμάμενη φωνή και εμφανώς καταβεβλημένος ευχαρίστησε τον κόσμο που στέκεται στο πλευρό του εδώ και 14 ημέρες με το συγκεντρωμένο πλήθος να φωνάζει «κουράγιο», «μαζί σου».

Συγκινημένος είπε πως όλες αυτές τις ημέρες δεν ένιωσε ούτε πείνα, ούτε δίψα αλλά ένιωσε αγάπη, συντροφικότητα, αλληλεγγύη.

Ζήτησε και πάλι εκταφή και τοξικολογικές εξετάσεις. Για να γίνει γνωστή η αλήθεια.

«Θέλω να μάθω από τι πέθανε το παιδί μου, τα παιδιά μας». Όμως, «αυτή η κυβέρνηση, αντί να σταθεί δίπλα στους γονείς βάζει εμπόδια. Αντί να ανοίξει τον δρόμο στη Δικαιοσύνη, τον φράζει. Αντί να προστατεύει τον λαό, τον πολεμά. Βρίσκομαι εδώ γιατί δεν υπάρχει Δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα».

Συνέχισε λέγοντας: «Δεν κάνω την απεργία πείνας για μένα. Την κάνω για τον γιό μου, για όλα τα παιδιά που χαθήκαν εκείνο το βράδυ. Για κάθε μάνα και και κάθε πατέρα που ακόμα περιμένει να ακούσει την αλήθεια». Απευθυνόμενος στην κυβέρνηση ανέφερε: «Όσο και να θέλετε να θάψετε την αλήθεια, δεν θα σας περάσει. Δεν θα σταματήσουμε, δεν θα σωπάσουμε».

Λίγο πριν ολοκληρώσει την ομιλία του στο συγκεντρωμένο πλήθος, είπε: «Οι δυνάμεις μου με εγκαταλείπουν αλλά η θέληση, η δύναμη που μου δίνεται είναι το κουράγιο για να πάω μέχρι τέλους».

Στο πλευρό του βρέθηκαν ξανά η Μαρία Καρυστιανού και πλήθος ανθρώπων που άναψαν 57 φαναράκια, ένα για κάθε ψυχή που χάθηκε στα Τέμπη. Το σύνθημα «Και σήμερα και αύριο και όσο χρειαστεί, ο Πάνος Ρούτσι θα δικαιωθεί» κυριάρχησε στις φωνές των συγκεντρωμένων.

Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η ομιλία της Μιρέλας Ρούτσι, η οποία τόνισε: «Οι εκταφές θα γίνουν αλλά όχι όπως βολεύει τους ίδιους».

Συγκίνηση και μνήμη

Η βραδιά κορυφώθηκε με το προσκλητήριο νεκρών στις 23.18, ώρα που οι διαδηλωτές κράτησαν σιωπή στη μνήμη των θυμάτων.

Η Τροχαία είχε κλείσει τη Βασιλίσσης Αμαλίας και γειτονικούς δρόμους, προκειμένου να διεξαχθεί με ασφάλεια η μεγάλη συγκέντρωση.

Παράλληλες κινητοποιήσεις

Παρά τη βροχή, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις βρέθηκαν στο πλευρό του Ρούτσι. Στη Νέα Παραλία, στο «Δέντρο της Μνήμης», πλήθος συγκεντρώθηκε για να ανάψει κεριά και να διαδηλώσει αλληλεγγύη.

Οι εικόνες από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη επιβεβαιώνουν πως η υπόθεση των Τεμπών συνεχίζει να συγκλονίζει την κοινωνία, με τους πολίτες να απαιτούν απαντήσεις και δικαιοσύνη σχεδόν δύο χρόνια μετά το δυστύχημα.

Μια πληγή που παραμένει ανοιχτή

Η μαζική ανταπόκριση δείχνει ότι το τραύμα των Τεμπών δεν έχει επουλωθεί. Όπως σημειώνουν αναλυτές, η υπόθεση έχει ξεπεράσει τα όρια μιας τραγωδίας μεμονωμένων οικογενειών και έχει αναδειχθεί σε συλλογικό αίτημα για διαφάνεια και ευθύνη.

Το κύμα αλληλεγγύης δεν περιορίζεται στα ελληνικά σύνορα: δυναμική είναι και η συμμετοχή των ελληνικών κοινοτήτων του εξωτερικού, με συγκεντρώσεις να πραγματοποιούνται στη Νέα Υόρκη, τη Βοστώνη, το Ρέικιαβικ, το Μιλάνο, το Εδιμβούργο και τη Στουτγάρδη.

Η ανακοίνωση της Επιτροπής Αλληλεγγύης στον Πάνο Ρούτσι:

«Από τις 14 Σεπτεμβρίου, ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22χρονου θύματος των Τεμπών Ντένις, κάνει απεργία πείνας στην πλατεία Συντάγματος, μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη. Εκεί όπου έχει στηθεί το ανεπίσημο μνημείο για τα θύματα των Τεμπών και για την πάνδημη απαίτηση για Δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων.

Ο Π. Ρούτσι ζητάει το αυτονόητο: να επιτραπεί η εκταφή και εξέταση της σορού του γιου του. Ώστε να μπορέσει να γίνει μια πραγματική έρευνα για τα αίτια του θανάτου και, κατ’ επέκταση του δυστυχήματος.

Αυτό το νόμιμο αλλά και στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα του Π. Ρούτσι, το απορρίπτει μέχρι στιγμής η δήθεν “Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη”. Με αυτόν τον τρόπο, συμβαδίζει με τις μεθοδεύσεις και εντολές της κυβέρνησης για ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ. Μετά από τόσα και τόσα «μπαζώματα», πριν από μερικές μέρες, με εξόφθαλμα προκλητικό και εξοργιστικό τρόπο, έγινε προσπάθεια να κλείσει άρον άρον μια δικογραφία 60.000 σελίδων, με ένα πόρισμα που βγάζει λάδι την κυβέρνηση και τους ενόχους.

Από την πρώτη μέρα, η Αστυνομία επιχείρησε να τρομοκρατήσει τον απεργό πείνας, ζητώντας του δήθεν “εξακρίβωση στοιχείων” και δείχνοντας ότι θέλει να σταματήσει την «ενοχλητική» δράση του. Τον υπερασπίστηκαν αποφασιστικά επί τόπου άλλοι συγγενείς θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών και ο κόσμος που περνάει από το Σύνταγμα.

Όπως έχει πει ο ίδιος: “Αντί να βλέπουμε μια δικαιοσύνη που θα έκανε σωστά τη δουλειά της, βλέπουμε τα πάντα να μπαζώνονται από την πρώτη μέρα… ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΦΥΓΩ. ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ”.

Η συνεχιζόμενη αντίσταση των συγγενών των θυμάτων, οι μεγάλες κινητοποιήσεις όπως στις 28 Φεβρουαρίου 2025, δείχνουν ότι η κοινωνική απαίτηση για Οξυγόνο και Δικαιοσύνη δε θα υποχωρήσει! Μπορούμε και πρέπει να τιμωρήσουμε τους ενόχους των Τεμπών και της Συγκάλυψης, αλλά και της ακρίβειας, της φτώχειας, των σκανδάλων, της καταστολής.

Να στηρίξουμε έμπρακτα τον Π. Ρούτσι, κάνοντας την απεργία πείνας του ένα κέντρο αγώνα και συντονισμού.

Να προχωρήσουμε στις επόμενες μεγάλες κινητοποιήσεις. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την κοροϊδία των κυβερνητικών, επίσημων και στημένων «επιτροπών», «πορισμάτων» και «θεσμών». Το καθεστώς της Συγκάλυψης μπορεί και πρέπει να σπάσει στην πράξη, με τους αγώνες μας».