ΠΗΓΗ: Eksegersi.gr

Kαμαρώνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, διά του εκπροσώπου της, ότι είναι η πρώτη φορά που κυβερνητική πλειοψηφία στέλνει δικό της υπουργό σε φυσικό δικαστή με συγκεκριμένο κατηγορητήριο και διαφανείς διαδικασίες. «Αν αυτό δεν είναι το αντίθετο της συγκάλυψης, τότε τι είναι;», κατέληξε κρεσεντάροντας ο Παύλος Μαρινάκης.

Απορούμε πώς κατάφερε και δεν έσκασε στα γέλια. Ο ίδιος, πάντως, σε άλλη εμφάνισή του (Παραπολιτικά FM), άρχισε άλλο τραγούδι: «Εάν οι βουλευτές της αντιπολίτευσης, ασχέτως τι θα ψηφίσουν για τα δικά τους κατηγορητήρια, ψηφίσουν κατά στο δικό μας κατηγορητήριο, θα έχουν και εκείνοι ευθύνη για την όποια τελική απόφαση»! Δηλαδή, υπάρχει περίπτωση να μην πάρει η κυβερνητική πρόταση για τη σύσταση Προανακριτικής 151 ψήφους από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ και χρειάζεται σαν καβάτζα τις ψήφους των βουλευτών της αντιπολίτευσης;

Επειδή κατάλαβε τι είπε, ο Μαρινάκης έσπευσε να… διευκρινίσει: «Θεωρούμε – και θέλω να ακουστεί αυτό – ότι η ΚΟ της ΝΔ θα στηρίξει το δικό της κατηγορητήριο». Αφού «θεωρείτε», τότε γιατί ρίχνετε στην αντιπολίτευση την ευθύνη για τυχόν «ατύχημα» στην ψηφοφορία, που θα απαλλάξει τον Καραμανλή μια και καλή από κάθε ευθύνη;

Ενα από τα δυο συμβαίνει: ή η κυβέρνηση φοβάται ότι υπάρχουν βουλευτές που δε θα ψηφίσουν την πρόταση για παραπομπή του Καραμανλή για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος και ρίχνει από τώρα την ευθύνη στην αντιπολίτευση ή υπάρχει σχέδιο για μη παραπομπή του Καραμανλή (ορισμένοι κυβερνητικοί βουλευτές να μην ψηφίσουν).

Εννοείται πως δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι ακριβώς ισχύει, όμως είναι βέβαιο (το έχει επισημάνει και ο αστικός Τύπος) ότι προηγήθηκε παζάρι ανάμεσα στον Μητσοτάκη και τον Καραμανλή. Είναι σε θέση ο Καραμανλής, ο δακτυλοδεικτούμενος απ’ όλο τον ελληνικό λαό, να παζαρέψει; Αμα σε λένε Καραμανλή, φυσικά και μπορείς να παζαρέψεις και να εκβιάσεις έναν πρωθυπουργό σε αποδρομή. Αποτέλεσμα καραμανλικού τσαμπουκά δεν ήταν και ο εξαναγκασμός του Μητσοτάκη να τον συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτια της ΝΔ, για να εκλεγεί πανηγυρικά, μακράν πρώτος, στις Σέρρες; Τώρα ο Μητσοτάκης βρίσκεται αντιμέτωπος με το αδυσώπητο ερώτημα: γιατί έβαλες υποψήφιο κάποιον που τώρα παραπέμπεις, έστω και με τη γελοία (σε σχέση με το μέγεθος του εγκλήματος) κατηγορία της παράβασης καθήκοντος;

Ρητορικό είναι, βέβαια, το ερώτημα. Οταν ο Μητσοτάκης υποχωρούσε στον εκβιασμό των Καραμανλήδων και έβαζε υποψήφιο τον «κούτσικο», νόμιζε πως το έγκλημα των Τεμπών είχε ξεχαστεί ή, τέλος πάντων, δεν ήταν μείζον πολιτικό ζήτημα. Δεν φανταζόταν αυτό που έγινε φέτος, με τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα. Αυτές άλλαξαν το τοπίο και ο Μητσοτάκης, από το αλαζονικό «ο λαός μας ψήφισε, τα Τέμπη κρίθηκαν», αναγκάστηκε να αρχίσει να ψάχνεται πώς θα γλιτώσει ο ίδιος.

Από τη στιγμή που ο ανακριτής έστειλε το σύνολο της δικογραφίας στη Βουλή, επειδή «σκόνταψε» στα ονόματα πρώην υπουργών (δηλαδή του Καραμανλή, καθώς οι ποινικές ευθύνες του Σπίρτζη έχουν υποκύψει σε παραγραφή), και η αντιπολίτευση άρχισε να «ακονίζει τα μαχαίρια» (όπως θα έκανε κάθε αντιπολίτευση στη θέση της), ο Μητσοτάκης ήταν αναγκασμένος να «σεντράρει» τον Καραμανλή, για να εδραιώσει τη δική του θέση στο απυρόβλητο, για την οποία φρόντισαν το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, το ΚΚΕ και η ΝέΑρ.

Ελα, όμως, που ο Καραμανλής ήθελε πανηγυρική αθώωση από τη νεοδημοκρατική πλειοψηφία της Βουλής και όχι παραπομπή, έστω και για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος. Πάνω σ’ αυτό έγινε το παζάρι και κατέληξε σε έναν άθλιο συμβιβασμό. Ενδεχομένως να υπάρχει και «ουρά» στη συμφωνία Μητσοτάκη-Καραμανλήδων.

Ο Καραμανλής δεν έχει κάνει δήλωση τύπου Τριαντόπουλου, ότι θέλει να τον στείλουν κατευθείαν στον «φυσικό του δικαστή». Ενδέχεται να θέλει να λειτουργήσει η Προανακριτική και να τον αθωώσει αυτή, χωρίς να στείλει την υπόθεση στο δικαστικό συμβούλιο που προβλέπει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών. Ισως να φοβάται ότι το δικαστικό συμβούλιο μπορεί να τον παραπέμψει στο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 86 του Συντάγματος, έστω για παράβαση καθήκοντος. Σε μια τέτοια περίπτωση, η πολιτική καριέρα του θα λάβει άδοξο τέλος, καθώς θα βρεθεί αναγκαστικά εκτός γαλάζιου ψηφοδέλτιου. Ενδέχεται οι Καραμανλήδες να προτιμούν τη σιγουριά της αθώωσης από την κυβερνητική πλειοψηφία της Βουλής (αφού λειτουργήσει -έστω- μια fast track Προανακριτική), παρά το -μικρό έστω- ρίσκο της παραπομπής κατευθείαν στο δικαστικό συμβούλιο.

Εδώ θα είμαστε και θα τα δούμε αυτά. Προς το παρόν έχουμε ως δεδομένο την άθλια πρόταση παραπομπής που κατέθεσε η κυβερνητική παράταξη, μόνο με τις απαραίτητες 30 υπογραφές και όχι υπογεγραμμένη από το σύνολο των νεοδημοκρατών βουλευτών (τυχαίο;).

Σύμφωνα με την κυβερνητική πρόταση, η εποπτεία του υπουργείου Μεταφορών σε ΟΣΕ και ΕΡΓΟΣΕ είναι διοικητική και δεν αφορά θέματα ασφάλειας, για τα οποία εκ του νόμου είναι υπεύθυνη η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ), η οποία είναι Ανεξάρτητη Αρχή, ενώ ο ΟΣΕ είναι Ανώνυμη Εταιρία, δηλαδή νομικό πρόσωπο με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, διαχειριστής της σιδηροδρομικής υποδομής και υπεύθυνος για την τήρηση των κανόνων ασφάλειας!

Το διανοείστε; Η κυβέρνηση βάζει τον εαυτό της στο θρόνο του ελέω θεού ανεύθυνου άρχοντα! Αν υπάρχουν ευθύνες, αυτές πρέπει να αναζητηθούν στον ΟΣΕ και τη ΡΑΣ (στη συριζαία Τσιαπαρίκου). Η θυγατρική της Ferrovie dello Stato Italiane, η Hellenic Train, επίσης δεν έχει -εξ ορισμού!- καμιά ευθύνη.

Οσο για την ευθύνη του κρατικού μηχανισμού, αυτή περιορίζεται σε δύο διευθυντές του υπουργείου, οι οποίοι δεν προέβησαν στις απαιτούμενες ενέργειες (πχ, εισηγήσεις) προς τον υπουργό για τυχόν λήψη επιπλέον μέτρων (όπως και η πρόεδρος της ΡΑΣ). Επομένως, από τη στιγμή που δεν έγιναν οι απαιτούμενες (κατά τον εφέτη ανακριτή) εισηγήσεις προς τον υπουργό, είναι σαφές ότι αυτός δεν μπορεί να έχει αντίστοιχη ποινική ευθύνη! Είναι επιβεβλημένη η γνήσια διαφοροποίηση της πολιτικής από την ποινική ευθύνη!

Επιπλέον, την ημέρα κατά την οποία συνέβη το δυστύχημα, οι εταιρείες ΟΣΕ ΑΕ και Hellenic Train ΑΕ πληρούσαν (σύμφωνα με τις αρμόδιες εθνικές και ευρωπαϊκές Αρχές) το σύνολο των προϋποθέσεων ασφαλούς εκτέλεσης του δρομολογίου, κατά το οποίο επήλθε η σύγκρουση. Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, να προκύψει για τον υπουργό ευθύνη σε βαθμό κακουργήματος, βάσει του άρθρου 291 του Ποινικού Κώδικα, όπως ισχυρίζεται το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ;

Τότε τι πρέπει να ερευνηθεί για τον Καραμανλή; Πρέπει να διερευνηθούν τα ζητήματα υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης του ΟΣΕ, που έθιξαν τα δύο διευθυντικά στελέχη του υπουργείου. Από τη δικογραφία που έστειλε στη Βουλή ο εφέτης ανακριτή Λάρισας δεν καθίσταται σαφές σε ποιες ενέργειες προέβη ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Καραμανλής για την αντιμετώπιση των δυο ζητημάτων που είχαν εγερθεί σε αυτά, δηλαδή της πρόσθετης χρηματοδότησης της εταιρείας ΟΣΕ ΑΕ χάριν και της άμεσης στελέχωσής της. Γι’ αυτό προτείνεται περαιτέρω διερεύνηση, αν και στη δικογραφία δεν υπάρχουν περαιτέρω στοιχεία, ώστε να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα ως προς τις ενέργειες αυτές!

Αυτά γράφουν στα non paper που μοιράζουν στα κυβερνητικά παπαγαλάκια. Θεωρούμε ανάξιο να απαντήσουμε σε τόσο φτηνιάρικους δικολαβισμούς. Ο ελληνικός λαός ξέρει. Ενα μόνο θα σχολιάσουμε. Δεν προκύπτει από τη δικογραφία -λένε- πώς ανταποκρίθηκε ο Καραμανλής στα ζητήματα που ήγειραν δύο διευθυντικά στελέχη του υπουργείου και γι’ αυτό πρέπει να το διερευνήσει η Προανακριτική! Η δικογραφία μπορεί να μην περιλαμβάνει κάτι σχετικό (άλλωστε, ο ανακριτής δεν είχε δικαίωμα να καλέσει τον Καραμανλή ή άλλον υπουργό ή και τον ίδιο τον Μητσοτάκη), όμως η κυβέρνηση ξέρει. Κρυφά δρούσε ο Καραμανλής ως υπουργός; Ο Μητσοτάκης και το επιτελικό κράτος δεν ήξεραν τίποτα; Τότε πώς καμάρωνε σαν γύφτικο σκεπάρνι, με τον Καραμανλή δίπλα του, για την… επανάσταση στους σιδηρόδρομους, που θα μειώσει τη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη στις 3,5 ώρες;

Είναι προφανές ότι προσπαθούν να περιχαρακώσουν την υπόθεση στις καταθέσεις δυο διευθυντών του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, αφήνοντας απέξω όλα τα υπόλοιπα που αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη (από τον πρωθυπουργό μέχρι τον Καραμανλή) έπαιζε ρώσικη ρουλέτα με τις ζωές των επιβατών και των εργαζόμενων στο σιδηρόδρομο. Για να βγάλουν στο τέλος λάδι και τον Καραμανλή, και για την πλημμεληματική κατηγορία της παράβασης καθήκοντος.

Ακούγεται πως ο Καραμανλής δε θα ακολουθήσει το παράδειγμα του βολικού (για τον Μητσοτάκη) Τριαντόπουλου, αλλά θα πάει στη Βουλή, θα «απολογηθεί» και θα ζητήσει τη μη παραπομπή του. Και πως ενδέχεται νεοδημοκράτες βουλευτές (όχι μόνο του καραμανλικού μπλοκ) να μην υπερψηφίσουν την Προανακριτική και αυτή να μην συγκεντρώσει 151 ψήφους. Αν συμβεί αυτό, ο Μητσοτάκης θα υποστεί μια μεγάλη πολιτική ήττα.

Αλλά και αυτό να μην συμβεί, αν ο Καραμανλής ζητήσει να λειτουργήσει η Προανακριτική, ενδέχεται να βγει λάδι σ’ αυτήν από την κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία θα κάνει μια fast track διαδικασία, προστατεύοντας τον Μητσοτάκη. Αν η νεοδημοκρατική πλειοψηφία της Προανακριτικής εισηγηθεί μη παραπομπή του Καραμανλή, τότε η νεοδημοκρατική πλειοψηφία στην Ολομέλεια της Βουλής (η οποία είναι αυτή που αποφασίζει) θα τον απαλλάξει πανηγυρικά.

Αλλά ακόμα κι αν ο Καραμανλής πειστεί να ακολουθήσει το «μοντέλο Τριαντόπουλου» και το θέμα παραπεμφθεί στο δικαστικό συμβούλιο, το υλικό που θα το συνοδεύει θα είναι «όμορφα φτιαγμένο», ενώ θα πέσουν «λυτοί και δεμένοι» για να βγει απόφαση απαλλαγής του Καραμανλή, ώστε η υπόθεση να κλείσει οριστικά. Θυμηθείτε το Βατοπέδι (για να μην πάμε σε παλαιότερα σκάνδαλα).