Ανάγκη για το έγκαιρο ξεκίνημα πανεργατικού μαζικού αγώνα για την απόκρουσή του

Από τις 25/08/2025 έως τις 19/09/2025 έχει τεθεί σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση το αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης με τίτλο, «Δίκαιη εργασία για όλους: Απλοποίηση της Νομοθεσίας – Στήριξη στον Εργαζόμενο – Προστασία στην Πράξη».

Πρόκειται για ένα κατάπτυστο νομοσχέδιο που θέλει να επιβάλει ως «κανονικά» τα εργατικά ωράρια με τα οποία οι εργοδότες να μπορούν να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους όποτε και όσο τους θέλουν και με τον φθηνότερο τρόπο. Το εν λόγω νομοσχέδιο κάνει ακόμα περισσότερο λάστιχο την ήδη ξεχαρβαλωμένη εργασία στη χώρα, νομιμοποιώντας και επεκτείνοντας την εργοδοτική ασυδοσία και αυθαιρεσία. Επιβάλλει δουλειά μέχρι και 13 ώρες την ημέρα(!) στον ίδιο εργοδότη, υπερωριακή απασχόληση στην εκ περιτροπής εργασία έτσι ώστε να μην γίνονται προσλήψεις πλήρους και σταθερής εργασίας, σύστημα «διευθέτησης» του χρόνου εργασίας που θα επεκτείνει την εφαρμογή της 10ωρης δουλειάς στο σύνολο του έτους, συμβάσεις «ταχείας» πρόσληψης και απόλυσης μέχρι και 2 ημερών(!), κατακερματισμό της συνεχόμενης ετήσιας άδειας που δικαιούνταν οι εργαζόμενοι σε μικρές «σπαστές» άδειες σύμφωνα με τις επιταγές της εργοδοσίας κ.ά.

Οι βαθιά αντεργατικές διατάξεις του νομοσχεδίου που πάνε τις εργασιακές σχέσεις 150 χρόνια πίσω, στα χρόνια πριν το εργατικό κίνημα ξεκινήσει και επιτύχει την 8ωρη δουλειά θα έπρεπε από την ώρα που έγιναν γνωστές να έχουν ξεσηκώσει όλα τα εργατικά συνδικάτα και τις ανώτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις να θέσουν σε κίνηση άμεσα ένα πανεργατοϋπαλληλικό πρόγραμμα απεργιακών αγώνων και συλλαλητηρίων για την απόσυρση του νέου αντεργατικού κυβερνητικού τερατουργήματος.

Ωστόσο απέναντι στη ληστρική διάθεση της κυβέρνησης οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ επιδείχνουν εξοργιστική αδράνεια. Η ΓΣΕΕ έχει αρκεσθεί μόνο σε μια ανακοίνωση που καλεί στα λόγια να «αποσυρθούν τα συγκεκριμένα άρθρα του νομοσχεδίου που αναφέρονται στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας». Χωρίς όμως να προκηρύσσει καμία προειδοποιητική κινητοποίηση ως έμπρακτη πίεση για την ικανοποίηση του αιτήματός της. Χωρίς καν να μπαίνει στον κόπο να αναλύσει στους εργαζόμενους ποιες θα είναι οι ολέθριες συνέπειες από το πέρασμα του αντεργατικού νομοσχεδίου και να κάνει μια ζύμωση στους χώρους των εργαζομένων με στόχο να τους κινητοποιήσει. Η όλη «αντίδρασή» της εξαντλείται στο αίτημα προς την κυβέρνηση με το οποίο ζητά «μετά τη λήξη της δημόσιας διαβούλευσης, την αναγκαία κοινωνική διαπραγμάτευση ως στοιχειώδες συστατικό πλουραλιστικής διαδικασίας νομοθέτησης, ώστε να αναδει­χθούν οι ουσιαστικές και λεπτομερώς καταγεγραμμένες διαφωνίες μας με τις ρυθμίσεις υπερ-διευθέτησης του χρόνου»(!). Και σε μια προσφυγή στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας στην οποία «ζητά από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για την Εφαρμογή των διεθνών Συμβάσεων να παρέμβει άμεσα στην ελληνική κυβέρνηση για την αποκατάσταση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης»…

Από την άλλη πλευρά η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ τηρεί σιωπή για το αντεργατικό νομοσχέδιο και δεν έχει βγάλει ούτε μια μικρή ανακοίνωση.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό απραξίας των ανωτάτων συνδικαλιστών οργανώσεων το ΠΑΜΕ επιλέγει ξανά να κάνει την κίνηση της διοργάνωσης «δικής» του συγκέντρωσης στις 8/9 στο Σύνταγμα με τα ελεγχόμενα από αυτό συνδικάτα.

Ωστόσο η απόκρουση του νομοσχεδίου για το 13ωρο απαιτεί την πιο πλατιά κινητοποίηση των εργαζομένων σε πανελλαδικό επίπεδο που την υπονομεύει η απραξία των ανώτατων συνδικαλιστικών οργανώσεων αλλά και δεν μπορεί να τη φέρει και η περιχαρακωμένη κινητοποίηση του ΠΑΜΕ. Απαιτεί πανεργατικές μαζικές κινητοποιήσεις που να γίνουν έγκαιρα και με ένα πρόγραμμα απεργιακού αγώνα και μαζικών συλλαλητηρίων που πρέπει να ξεκινήσει όσο το δυνατόν πιο άμεσα. Και όχι να είναι μόνο σε μια εργατική κινητοποίηση τη μέρα της ψήφισης του νομοσχεδίου, που όπως έχει φανεί επανειλημμένα δεν φέρνει αποτέλεσμα.

Η ΕΡΓΑΣ καλεί σε αυτήν την κατεύθυνση να κινηθούν οι ταξικές αγωνιστικές δυνάμεις μέσα στα σωματεία τους.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος