ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

Τους τελευταίους μήνες ζούμε έναν πόλεμο με πολλά μέτωπα. Πέρα απ’ τον πόλεμο των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και δυνάμεων, που σκορπάει θάνατο, φτώχεια και φόβο σε παγκόσμια κλίμακα, οι σημερινές κοινωνίες βάλλονται από τη μάστιγα του φόβου, που επιβάλλεται μέσω του αυταρχισμού και της καταστολής, που βάζουν στο στόχαστρο το δημόσιο χώρο και τις συλλογικότητες.

            Υπουργοί που συνοδεύονται από δυνάμεις καταστολής στα νοσοκομεία και επιτίθενται σε άοπλους γιατρούς, εκπαιδευτικοί που διώκονται για τη συνδικαλιστική τους δράση με πειθαρχικά και μηνύσεις, φοιτητές που απειλούνται με συλλήψεις επειδή έμειναν μια ώρα μετά την προβολή ταινίας στο πανεπιστήμιο (τον υποτιθέμενο χώρο διακίνησης ιδεών και έκφρασης σκέψεων), μαθητές που «τρώνε» χημικά επειδή ζητάνε καθηγητές στα σχολεία τους.

            Κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω είναι ένας: Ο ΦΟΒΟΣ των ανθρώπων! Ο φόβος για έκφραση, ο φόβος για συλλογική δράση, ο φόβος για ζωή! Για τη ζωή όπως την ξέραμε, με επικοινωνία των ανθρώπων μεταξύ τους, με αλληλεγγύη και συλλογικότητα, με δικαιώματα! Και όχι για τη ζωή της οθόνης και της τηλεργασίας, χωρίς πραγματική αλληλεπίδραση!

Αντ’ αυτού ο σύγχρονος καπιταλισμός, όπως εκφράζεται από τις κυβερνητικές πολιτικές, δείχνει και επιτάσσει το μοναχικό δρόμο της ατομικής ευθύνης, που γεννά και θρέφει το φόβο. Ελέγχεσαι και αξιολογείσαι για τον αν είσαι ικανός εκπαιδευτικός, ικανός υπάλληλος, ικανός μαθητής, ικανός άνθρωπος! Και σε αυτό το «παιχνίδι» είσαι μόνος σου! Εσύ και ο εξουσιαστικός μηχανισμός, που μπορεί να λέγεται σύμβουλος, αξιολογητής, προϊστάμενος, τράπεζα θεμάτων, πειθαρχικό συμβούλιο, ανακριτής! Σημασία έχει ότι αν κάνεις τη λάθος κίνηση να σκεφτείς και να εκφράσεις τη γνώμη σου, η ευθύνη είναι δικιά σου και μόνο, και η ποινή είναι στέρηση δικαιωμάτων, μισθού, εργασίας! Γι’ αυτό καλύτερα να προσέχεις και να μη σηκώνεις το κεφάλι!

Και το κεφάλι θα το σηκώσεις όχι όταν σκεφτείς (εντάξει δημοκρατία έχουμε αλίμονο!), αλλά όταν θα πράξεις! Και χειρότερα όταν θα πράξεις μαζί με άλλους! Ενώ αν κοιτάς τη δουλίτσα σου και τον εαυτό σου, όλα θα πάνε πολύ καλά! Ή και όχι πάντα, δεν ξέρουμε, θα σου πούμε στο τέλος! Εσύ ακολούθησε τη διαδικασία χωρίς αμφιβολίες για να εξασφαλίσεις το μέλλον σου, εφόσον είσαι αποτελεσματικός!

Το αφήγημα αυτό καταδεικνύει την αντίληψη της εξουσίας για το δημόσιο χώρο εν γένει.

Σχολεία με πειθήνιους εκπαιδευτικούς, που θα ακολουθήσουν κατά γράμμα τη διαδικασία της ατομικής αξιολόγησης και της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Γιατί δεν χρειαζόμαστε θρανία ή ασφαλή κτήρια ή υλικό εξοπλισμό στο  δημόσιο σχολείο, αλλά δράσεις και άξονες για το πως θα γινόμαστε καλύτεροι (ποτέ δεν είστε επαρκείς, μην το ξεχνάτε) και κυρίως γιατί δεν χρειαζόμαστε εκπαιδευτικούς που να γνωρίζουν το διδακτικό αντικείμενό τους και να μπορούν να το μεταδώσουν, αλλά εκπαιδευτικούς με διδακτικά πλάνα συγκεκριμένων βημάτων και power points (βασικό διδακτικό εργαλείο), που δεν αντιδρούν στις εντολές των προϊσταμένων τους, ακόμα κι αν είναι παράλογες!

Νοσοκομεία με ανεπαρκές προσωπικό και ασυντήρητα μηχανήματα και έλλειψη υλικών, αλλά υγειονομικός είσαι, έδωσες τον όρκο του Ιπποκράτη, πρέπει να ανταπεξέλθεις σε κάθε συνθήκη! Οι ζωές των συνανθρώπων σου διακυβεύονται!

Και μην ξεχνάτε όλοι σας ότι η οποιαδήποτε αντίδρασή σας μπορεί να σας τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί, γιατί σε κάθε δημόσια υπηρεσία χρειάζεται ευπρεπής και πειθήνια συμπεριφορά!

Όμως παρά την προσταγή της εξουσίας για ησυχία, τάξη και ασφάλεια (που πατάει στη δική μας ανασφάλεια) οι άνθρωποι συνεχίζουν να σκέφτονται και να πράττουν συλλογικά στο δημόσιο χώρο! Να διεκδικούν τα δικαιώματά τους στην εργασία, στην αξιοπρέπεια, στη συλλογική δράση! Να διεκδικούν την πρόσβαση όλων χωρίς διακρίσεις στα δημόσια αγαθά, να αγωνίζονται να παραμείνουν αυτά δημόσια!

Και αυτό ενοχλεί την εξουσία από όποια ομάδα και αν εκφράζεται! Γιατί χαλάει το αφήγημα των αλλοτριωμένων (για να θυμηθούμε το Μαρξ) μεταξύ τους εργαζόμενων και άρα αδύναμων να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Ο αντίλογος πρέπει να ηττηθεί, γιατί μπορεί να αφυπνίσει και να ξεσηκώσει κι άλλους, που σκέφτονται και κρίνουν, αλλά φοβούνται να πράξουν. Και πώς μπορεί να γίνει αυτό; Με την καλλιέργεια του φόβου μέσω των διώξεων! Δες τι παθαίνει όποιος αντιδρά! Πειθαρχικά, μηνύσεις, ΑΠΟΛΥΣΗ! Δεν θες να πάθεις το ίδιο, άρα πρέπει να δηλώσεις την υπακοή σου σε εμάς! Δεν χρειάζεται να ασχολείσαι με το τι συμβαίνει έξω από εσένα, εσύ να έχεις καλή σχέση με τους ανωτέρους σου, με τους αξιολογητές σου και μην σε νοιάζει τίποτα άλλο!

Γιατί όμως συνεχίζει να αντιδρά ο κόσμος; Γιατί πέρα από το ότι αναγνωρίζει ο καθένας ατομικά ότι είναι άδικα όσα συμβαίνουν και οργίζεται με αυτό, ξέρει και κάτι άλλο πιο σημαντικό: ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ! Ότι στέκεται δίπλα σε ανθρώπους με τις ίδιες σκέψεις, με το ίδιο πείσμα για το δίκιο τους, με τις ίδιες ελπίδες για νίκη! Και αυτό είναι το σημαντικότερο, γιατί μας δίνει δύναμη. Δύναμη να φωνάξουμε, δύναμη να διαμαρτυρηθούμε, δύναμη να διεκδικήσουμε, δύναμη να ζήσουμε! Να μην αφήσουμε να καταπατηθεί η αξιοπρέπεια μας, να μην επιτρέψουμε να χαθούν όσα με αγώνες κερδήθηκαν στο παρελθόν, να νικήσει το δίκιο!

Ο δημόσιος χώρος είτε είναι ο δρόμος, η γειτονιά, το σχολείο, το νοσοκομείο, ανήκει σε όλους μας! Για να ζούμε και να εκφραζόμαστε σε αυτόν! Για τη ζωή μας, για την εργασία μας, για τις ανησυχίες μας, για τις αγωνίες μας, για τη διεκδίκηση ενός πιο δίκαιου και ειρηνικού κόσμου! Ατομικά και συλλογικά! Δεν πρέπει να αφήσουμε να χαθεί αμαχητί! Να μην επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να γίνουμε σκυφτοί και φοβισμένοι!     

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να απαιτούμε από τα συνδικαλιστικά μας όργανα να οργανώνουν κινητοποιήσεις κατά των διωκόμενων συναδέλφων μας, τις οποίες να στηρίζουμε, να συμμετέχουμε στα συλλογικά μας στην κάθε αμεσοδημοκρατική διαδικασία των συνδικάτων και του κλάδου μας και να μην χαρίσουμε τα κατακτημένα με αγώνες συνδικαλιστικά και εργατικά μας δικαιώματα σε κανέναν! Να αμφισβητήσουμε το αφήγημα της απομόνωσης και του φόβου! Μόνο συλλογικά μπορούμε να αντέξουμε! Μόνο συλλογικά μπορούμε να νικήσουμε! Ο μόνος δρόμος είναι το μαζί και η αλληλεγγύη, που μας κάνουν ανθρώπινους και όχι καλοκουρδισμένα ρομπότ!

Είμαστε δυνατοί όταν δεν ήμαστε μόνοι!