Γράφει ο Γιάννης Λαθήρας

Η μόνη σωστή απόφαση του υπουργείου παιδείας τα τελευταία χρόνια. Να περάσουν ..ψυχιατρικό έλεγχο όλοι οι εκπαιδευτικοί.

Πρέπει να είσαι τρελός για να δουλεύεις στου διαόλου τη μάνα για τρεις και 60. Να δίνεις το μισό μισθό σου για νοίκι. Αφού ξοδέψεις τα καλύτερα σου χρόνια αγοράζοντας προσόντα και μεταπτυχιακά.

Να δουλεύεις σε 3-4 σχολεία και να διδάσκεις αντικείμενα ξένα από την ειδικότητά σου. Να ξέρεις ότι θα πάρεις σύνταξη-επίδομα κηδείας- στα 67 και βάλε.

Να μην έχεις επιμόρφωση και στήριξη από πουθενά.

Να διδάσκεις στα πιο δύσκολα παιδιά όλων των εποχών. Θύματα και αυτά του άκρατου ανορθολογισμού και παραλογισμού της εποχής μας. Της πιο βαθιάς κοινωνικής κρίσης και παρακμής.

Να σε δείχνουν με το δάχτυλο, ότι για όλα αυτά φταις εσύ.

Να φοβάσαι μη τυχόν πέσουν τα ταβάνια στα κεφάλια των μαθητών σου ή πλημμυρίσει το σχολείο σου.

Ενώ τα παιδιά λιγοστεύουν ολοένα και πιο πολύ στην κοινωνία, τα τμήματά σου να μεγαλώνουν όλο και πιο πολύ...

Να βάζεις το χέρι στην τσέπη για να χεις εποπτικό υλικό για το μάθημά σου.

Να φοβάσαι τον αξιολογημένο manager αφεντικό του σχολείου. Να ασχολείσαι όλη τη μέρα με γραφειοκρατικές, ανούσιες αηδίες. Να δέχεσαι κάθε τόσο έλεγχο και την κριτική της μαμάς - πελάτισσας πια- κυρίας Παρεμβατοπούλου, σε ό,τι λες και ότι κάνεις στο σχολείο.

Να βλέπεις τους καλύτερους μαθητές και μαθήτριες σου να μετακομίζουν στο γειτονικό Ωνάσειο, πρότυπο και πειραματικό.

Να ξεφτιλίζεσαι κάθε τόσο από την παρουσία στην τάξη σου ενός αγνώστου, άσχετου τύπου, που τον βάφτισαν επιθεωρητή. Ενώ ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρός για ένα δάσκαλο, αυτός να φωλιάζει μέσα σου σαν ανοιχτή πληγή...

Να νιώθεις το συνάδελφό σου στο διπλανό γραφείο σαν ...πληνάδελφο πια και ανταγωνιστή.

Αν κάποτε απελπισμένος και θυμωμένος για όλα αυτά ανοίξεις το στόμα σου θα στο κλείσουν. Αν σηκώσεις το χέρι σου ή το κεφάλι σου θα στα κόψουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά. Αν πεις την αλήθεια στα παιδιά θα σε χαρακτηρίσουν τρελό και επικίνδυνο.

Στη φώτο καθηγητής παλαιότερης εποχής που η ιαχή: "είναι τρελός, είναι τρελός ο χημικός" τον έκανε περήφανο!