«Δεν μπορούν στο ίδιο συνδικάτο να είναι διώκτες και διωκόμενοι» σημείωσε ο Γιώργος Καββαδίας

Παράσταση διαμαρτυρίας  πραγματοποίησαν χθες οι εκπαιδευτικοί για να διαμαρτυρηθούν για την απόφαση του υπουργού Παιδείας, Κυριάκου Πιερρακάκη, να θέσει σε δυνητική αργία τη Χρύσα Χοτζόγλου, μέλος της ΕΛΜΕ Πειραιά, λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης και της συμμετοχής της σε κινητοποίηση κατά της αξιολόγησης.

Στη διάρκεια της διαμαρτυρίας μίλησε ανάμεσα σε άλλους ο εκπαιδευτικός Γιώργος Καββαδίας, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών.

«Δεν μπορούν στο ίδιο συνδικάτο να είναι διώκτες και διωκόμενοι» σημείωσε ο Γιώργος Καββαδίας. «Όλοι μαζί να αγωνιστούμε για να μην τους περάσει»! κατέληξε ο εκπαιδευτικός.

Επίσης μεταξύ άλλων τόνισε: 

Ο «εκσυγχρονιστής» υπουργός Παιδείας και η κυβέρνησή του έχουν ξεπεράσει κάθε όριο αυταρχισμού και καταστολής. Ο Κ. Πιερρακάκης έχει μετατραπεί σε σύγχρονο Ηρώδη των εκπαιδευτικών μετατρέποντας τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και ολόκληρο τον διοικητικό μηχανισμό σε Βιομηχανίες διώξεων.

Να θυμίσουμε:

Με μια εξωφρενική, πρωτοφανή απόφαση, ο Υπουργός θέτει τη συναδέλφισα και μέλος της ΕΛΜΕ Πειραιά  Χρύσα Χοτζόγλου σε ΔΥΝΗΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ. Κόντρα όχι μόνο το μεγάλο κύμα κινητοποίησης και συμπαράστασης ενάντια στην μεθόδευση της απόλυσης της ΧΧ με αποκορύφωμα την απεργία της 23/10, αλλά και προσπερνώντας επι της ουσίας μέχρι και την γνωμοδότηση του Πειθαρχικού όπου ομόφωνα τάχθηκε κατά της αργίας, παίρνεται αυτή η απόφαση για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες! Έχουν φτάσει στο σημείο να προχωράνε σε αλλαγές στα πειθαρχικά συμβούλια μόνο και μόνο για να φτιάξουν πιο αυστηρό πλαίσιο επιβολής ποινών.

Όλα αυτά τα πρωτοφανή αποτελούν μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση για τους εκπαιδευτικούς και όλο το εκπαιδευτικό κίνημα και είναι σίγουρο ότι θα υπερασπιστούν τη Χρύσα Χοτζόγλου , τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη και κάθε διωκόμενο εκπαιδευτικό και τα βασικά εργασιακά δικαιώματα και ελευθερίες!

Σε αυτή την κατεύθυνση εντείνονται οι διαδικασίες και οι μηχανισμοί ελέγχου ακόμα και της προσωπικής ζωής. Η εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης με το δίπολο διώξεις – αυταρχισμός και «αξιολόγηση» θέλει τους εκπαιδευτικούς άβουλους και μοιραίους», «yes men», υπαλλήλους που ευθυγραμμίζονται και υποτάσσονται στη γενικότερη εκπαιδευτική πολιτική. Η κυρίαρχη πολιτικής διαμορφώνει ένα σχολείο έντασης των ταξικών φραγμών με αξιολόγηση – χειραγώγηση – κατηγοριοποίηση, με Τράπεζα θεμάτων – ΕΒΕ – εξετάσεις PISA κ.α  Ένα σχολείο που θέλει τους εκπαιδευτικούς άβουλους και μοιραίους, όπου θα κυριαρχεί φόβος, κανιβαλισμός, καταπίεση, όπου δε θα υπάρχει ελεύθερος χρόνος και καμία ελευθερία.

Ο διοικητικός μηχανισμός της εκπαίδευσης και ο νεοδοσιλογισμός

Ο διοικητικός μηχανισμός της εκπαίδευσης και στελέχη υλοποιούν την κυβερνητική πολιτική υιοθετώντας  τις αντιδραστικές πρακτικές του εκφοβισμού, της τρομοκράτησης και των απειλών  και της ποινικοποίησης των αγώνων, με τα χουντικής κοπής μέτρα των πειθαρχικών διώξεων των συνδικαλιστών και των απεργών συναδέλφων, με τις αγωγές εναντίον των συνδικαλιστικών οργάνων κλπ. Επιβεβαιώνεται στην πράξη ότι απαξιώνουν  και τις συνταγματικά κατοχυρωμένες συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες, έτσι ώστε η πολιτική της φτώχειας  που μετατρέπει το μισθό σε επίδομα και της συρρίκνωσης του δημόσιου σχολείου να συμπορεύεται με την αξιολόγηση, τις διώξεις και μέτρα καταστολής!

Ο νεοδοσιλογισμός στην εκπαίδευση εκφράζεται από στελέχη του διοικητικού μηχανισμού και στελέχη της φιλοκυβερνητικής συνδικαλιστικής παράταξης που λειτουργούν ως παρακράτος – προέκταση του διοικητικού μηχανισμού. Στελέχη που πρωτοστατούν στις διώξεις των εκπαιδευτικών λειτουργώντας ως κοινοί χαφιέδες και καρφώνοντας εκπαιδευτικούς  και συνδικαλιστές για δημοσιεύσεις, για τοποθετήσεις τους σε συνδικαλιστικά όργανα  ή ακόμα και για ό, τι έχουν γράψει και σε κλειστές ομάδες Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Στελέχη που με την ιδιότητα του Συμβούλου εκπαίδευσης στήνουν κατηγορίες και σκευωρίες, για εκπαιδευτικούς που δε συμμορφώνονται με τις διαδικασίες αξιολόγησης υλοποιώντας τις αποφάσεις των συνδικάτων για αντίσταση στην αξιολόγηση. Στελέχη που ως ανακριτές στις διώξεις των εκπαιδευτικών μας γυρίζουν δεκαετίες πίσω στις πιο μαύρες εποχές με σκευωρίες και ανακρίσεις σύμφωνα με χουντικά πρότυπα.

Για την ΠΕΣΕΚ το ζήτημα των συνδικαλιστικών διώξεων είναι σημαντικό πολιτικό ζήτημα για αυτό και μέχρι τώρα συμπαραστέκεται ενεργά σε κάθε διωκόμενο αγωνιστή. Για αυτό και συμμετέχει σταθερά στην Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα ενάντια στις διώξεις. Τα συνδικάτα μπορούν και πρέπει να αντισταθούν. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς τη λογική του Πόντιου Πιλάτου και ισαποστακισμούς από διώκτες και διωκόμενους, χωρίς να καλύπτουν σκευωρούς, Δεν μπορούν διώκτες και διωκόμενοι να είναι μέλη του ίδιου συνδικάτου. Δεν αρκούν κάποια ψηφίσματα και ανακοινώσεις, ακόμα και καλέσματα σε συγκεντρώσεις. Χρειάζεται οργάνωση και αγώνας! Η ενότητα και η συσπείρωση όλων όχι σε μια γραμμή συμβιβασμού, αλλά σε μια γραμμή αγώνα και αντίστασης μπορεί να πιέσει για να γίνει πράξη το σύνθημα ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ.