Για μια ακόμα φορά η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ ήρθε σε αντίθεση με τη βάση των εκπαιδευτικών. Ενδεικτικό ότι το δειλό πρόγραμμα δράσης της πλειοψηφίας του ΔΣ δε ψηφίστηκε από τη ΓΣ των προέδρων το Σάββατο 29/11

Αναλυτικά η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΣ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΕΛΜΕ

Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών αποτυπώνουν με εμφατικό τρόπο τη σφραγίδα των γεωπολιτικών συγκρούσεων και την αντιπαράθεση ανάμεσα στην αξία του ανθρώπου και την κυριαρχία της βίας. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές η σημασία της ειρήνης αναδεικνύεται πιο ισχυρή από ποτέ, ενώ η ανάγκη για την προάσπισή της πρέπει να αποτελεί κυρίαρχη επιδίωξή μας.

Βιώνουμε έναν ιστορικό κύκλο όπου φαινόμενα όπως η φτωχοποίηση, η ακρίβεια, οι χαμηλές αμοιβές και το αίσθημα περιθωριοποίησης μεγάλων κοινωνικών ομάδων καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για πολιτικές που θα εξασφαλίσουν οικονομική ανάπτυξη με πρόσημο την κοινωνική δικαιοσύνη.

Την ίδια στιγμή ως κεντρική πολιτική επιλογή διαμορφώνεται η προσπάθεια να αποδομηθεί το αξιακό φορτίο του δημόσιου τομέα και να ενισχυθεί η παρουσία του ιδιωτικού. Η επαναφορά του ζητήματος της άρσης της μονιμότητας συνοδεύεται από μια επικοινωνιακή πολιτική όπου η κάθε στρέβλωση στον χώρο του σχολείου συνδέεται με τον μαχόμενο εκπαιδευτικό ως υπεύθυνο για όλα.

Η δυστοπική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω μας χαρακτηρίζεται από την κατάρρευση βεβαιοτήτων και τη δραματική υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου, την ώρα που η φτωχοποίηση και η ακρίβεια βαθαίνουν συνεχώς. Είναι μια περίοδος κατά την οποία τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εργαζομένων πλήττονται όλο και εντονότερα, ενώ η εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί βιώνουν μια παρατεταμένη πολιτική λιτότητας και αυταρχισμού.

Η ανάδειξη της αξιολόγησης σε κυρίαρχο αφήγημα, αντί για την υιοθέτηση πολιτικών με όραμα, δημιουργικότητα και μετασχηματιστική δύναμη για την εκπαίδευση και τον δημόσιο τομέα, καταδεικνύει τις προθέσεις χειραγώγησης, κατηγοριοποίησης και εκφοβισμού, την αποσπασματικότητα και την έλλειψη στρατηγικού σχεδίου και αναγκαίας χρηματοδότησης.

Το ένα μετά το άλλο νομοσχέδιο για τα εργασιακά αποδόμησαν την πενθήμερη εργασία και έδωσαν στους εργοδότες τη δυνατότητα να επιβάλουν 13 ώρες εργασίας  — την ώρα που η τεχνολογία μπορεί να επιτρέψει βελτίωση των όρων εργασίας. Το αίτημα για συλλογικές συμβάσεις και αξιοπρεπείς μισθούς πρέπει να αναδειχθεί ως η πιο ισχυρή μας απαίτηση. Η απόπειρα παρουσίασης του νέου μισθολογίου ως “ορυμαγδού αυξήσεων” δεν μπορεί, όσες επικοινωνιακές τεχνικές κι αν επιστρατευθούν, να αποσιωπήσει τη φτωχοποίηση που επιφέρει η ακρίβεια και η διαρκής μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων στον χώρο της εκπαίδευσης.

Η υποστελέχωση τέλη Νοεμβρίου παραμένει κυρίαρχο πρόβλημα την ώρα που πολλοί/ες εκπαιδευτικοί εξαναγκάζονται σε υπερωρίες έως και 5 ώρες την εβδομάδα, συχνά χωρίς τη θέλησή τους.   Η θέσπιση του νέου πειθαρχικού δικαίου συνιστά μία σαρωτική ανατροπή των εργασιακών και συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων καθώς διαμορφώνει ένα  ασφυκτικό πλαίσιο. Το κόστος στέγασης, ιδίως σε τουριστικές περιοχές, έχει γίνει απαγορευτικό. Η στέγαση είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο.

Η καθημερινότητα στα σχολεία διαμορφώνει μια γκρίζα πραγματικότητα όπου οι αντοχές όλων εξασθενούν και η αίσθηση της εγκατάλειψης γιγαντώνεται. Οι άνθρωποι της εκπαίδευσης δίνουν τη μάχη για να κρατήσουν όρθιο το δημόσιο σχολείο την ώρα που οι δημόσιες πολιτικές κυριαρχούνται από επικοινωνιακές διαχειρίσεις. Η γραφειοκρατία γίνεται υπέρμετρο βάρος, ο διοικητισμός, η αξιολόγηση και οι πειθαρχικές διώξεις εργαλεία φόβου υπό την απειλή του νέου πειθαρχικού, η απουσία ουσιαστικής νομικής προστασίας απόδειξη της εγκατάλειψης των εκπαιδευτικών από το Υπουργείο.

Ο εκπαιδευτικός όμως δεν μπορεί να λειτουργεί ως ένα πολυεργαλείο για κάθε αποστολή και υπηρεσία. Προτεραιότητα πρέπει να είναι το διδακτικό του έργο και η παιδαγωγική του αποστολή. Για αυτό και η ανάγκη ουσιαστικών αλλαγών στο πεδίο της διοικητικής λειτουργίας και της ασφάλειας είναι πιο ισχυρή από ποτέ. Η γραμματειακή υποστήριξη και η ολόπλευρη υποστήριξη του σχολείου στο επίπεδο της ασφαλούς  και καθολικής λειτουργίας (σχολικοί φύλακες, νοσηλευτές/τριες, ψυχολόγοι) δεν είναι πολυτέλεια, δεν είναι συντεχνιακό αίτημα αλλά κυρίαρχη ανάγκη.

Ο κόσμος της εκπαίδευσης βιώνει στην καθημερινότητα του μια αβίωτη πραγματικότητα. Απίστευτος όγκος γραφειοκρατικού έργου, αυξημένες απαιτήσεις σε θέματα ασφάλειας και προστασίας των μαθητριών και μαθητών, ένα ευρύ πλέγμα υποχρεώσεων που ξεφεύγουν με τρόπο πρωτόγνωρο από την κύρια αποστολή του, τη διδασκαλία. Ο/η εκπαιδευτικός αντιμετωπίζεται με όρους στενά γραφειοκρατικούς, αγκυλωμένους σε μια  -αποστεώμενη από το διοικητισμό και τον αυταρχισμό- στείρα προσέγγιση του ρόλου του/της και κυρίως του αξιακού φορτίου που τον συνοδεύει. Σε αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα, η επίδειξη μιας διοικητικής αυστηρότητας πια πλεονάζει ως διοικητική πρακτική την ώρα που η υποστήριξη στο έργο του κόσμου της εκπαίδευσης, σε επίπεδο συμπληρωματικών δομών και λειτουργιών χαρακτηρίζεται από βαθιά ελλείμματα.

Η ίδρυση των Ωνάσειων Σχολείων αποτελεί μία ακόμα προσπάθεια υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου και μεταφοράς πόρων και ευκαιριών προς μια ελιτίστικη, ταξικά διαχωρισμένη εκπαίδευση. Αντί να ενισχυθεί το δημόσιο σχολείο για όλους/ες, η Πολιτεία επενδύει στην πολυτυπία, την κατηγοριοποίηση και τον αποκλεισμό, διευρύνοντας τις κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανισότητες.

Μέσα σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, η ενίσχυση της συλλογικής μας δράσης είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Πιστεύουμε ότι προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα των αγώνων μας είναι η ευρεία συσπείρωση των εκπαιδευτικών γύρω από ένα πλαίσιο διεκδικήσεων που θα περιλαμβάνει τον πυρήνα των βασικών αιτημάτων του κλάδου. Αναγκαία είναι επίσης η ιεράρχηση των ζητημάτων που ενώνουν τους εκπαιδευτικούς και δίνουν προοπτική στις διεκδικήσεις μας. Το συνδικαλιστικό μας κίνημα οφείλει να ανταποκριθεί στα πολλαπλά προβλήματα του κλάδου και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Διεκδικούμε:

• Αξιοπρεπείς αμοιβές για όλες και όλους.
• Σταθερό ημερήσιο ωράριο και πλήρη σεβασμό της εργασιακής και οικογενειακής ζωής.
• Ισχυρές συλλογικές συμβάσεις, κοινωνική προστασία και δημοκρατία στους χώρους δουλειάς.

 ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

• Να σταματήσει άμεσα κάθε πειθαρχική δίωξη για συμμετοχή σε συνδικαλιστική δράση. Να μπει ένα τέλος στις πολιτικές στοχοποίησης των εργαζομένων και των σωματείων τους. Να αποσυρθεί το νέο θεσμικό πλαίσιο που ψηφίστηκε τέλος Αυγούστου για το πειθαρχικό στο Δημόσιο(ν.5225/25).
• Να αρθούν οι αντιδραστικές αλλαγές στα πειθαρχικά συμβούλια. Η παρουσία των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων είναι αδιαπραγμάτευτη.
• Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για τους/τις εκπαιδευτικούς
• Οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών, την αύξηση στους μισθούς μας και στις συντάξεις μας και τη διασφάλιση του ασφαλιστικού συστήματος και του συστήματος υγείας
• Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και ξεπάγωμα της διετίας 2016-17
• Επαναφορά 13ου – 14ου μισθού και συντάξεων και αφορολόγητο στις 12.000€
• Ουσιαστική οικονομική στήριξη σε όσους/ες εκπαιδευτικούς υπηρετούν εκτός τόπου κατοικίας τους
• Να αποσυρθεί άμεσα η Κ.Υ.Α. σε σχέση με το επίδομα ανεργίας
• Πλήρη σύνταξη στα 60 με 30 χρόνια εργασίας. Καμία μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων. Ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για τη δυνατότητα εξαγοράς πλασματικών ετών αναφορικά με τη διαδικασία συνταξιοδότησης.
• Να σταματήσει κάθε κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων και να μην καταργηθεί τελικά κανένα σχολείο της γειτονιάς.
• Άμεση και ουσιαστική ενίσχυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης με όρους συμπερίληψης, ισότητας και απόλυτης αποσύνδεσης από πρωτοβουλίες εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου αγαθού της εκπαίδευσης.
• Ολόπλευρη στήριξη της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας ως πρώτιστη πολιτική επιλογή ενταγμένη στον ευρύτερο αγώνα των εργαζομένων για δίκαιη κοινωνία.
• Μείωση του αριθμού των μαθητών/τριών σε 20 ανά τμήμα γενικής παιδείας, 15 ανά τμήμα κατεύθυνσης/ειδικότητας και 10 ανά εργαστήριο.
• Να καλυφθούν όλα τα πάγια κενά των εκπαιδευτικών με μόνιμους διορισμούς να ανακληθούν οι συγχωνεύσεις/καταργήσεις τμημάτων και να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα των υποδομών έτσι ώστε τα σχολεία να λειτουργούν απρόσκοπτα στο έργο τους.
• Έγκαιρες προσλήψεις αναπληρωτών/τριών σε όλα έκτακτα κενά στην Α’ φάση.
• Εξίσωση δικαιωμάτων αναπληρωτών/τριών – μονίμων.
• Επαναφορά του διδακτικού ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα.
• Αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων ως ένα μείζον κοινωνικό και δημοκρατικό ζήτημα. Απαιτούμε να διαμορφωθούν προγράμματα αντισταθμιστικής εκπαίδευσης, για να μπορούν όλοι οι μαθητές και όλες οι μαθήτριές μας να έχουν ανοιχτούς ορίζοντες τόσο στην παιδεία όσο και στην επαγγελματική τους εξέλιξη αλλά και στην κοινωνική τους πορεία.
• Επαναφορά των μαθημάτων της Καλλιτεχνικής παιδείας και των Κοινωνικών Επιστημών
• Ουσιαστική αντιμετώπιση και πρόληψη της βίας.
• Κατάργηση του Νόμου Χατζηδάκη (Ν4808/21) και του Ν. 5053/23 (Γεωργιάδη) για τα εργασιακά, καθώς και κατάργηση όλων των νόμων που ιδιωτικοποιούν την κοινωνική ασφάλιση.
• Να καταργηθούν οι νόμοι 4692/20 και 4823/21, να μονιμοποιηθούν αυτοδίκαια οι νεοδιόριστοι/ες εκπαιδευτικοί και να πάψουν οι διώξεις σε απεργούς.
• Να μπει ένα τέλος στις πρακτικές αυταρχισμού στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς μέσα από την εφαρμογή ενός υπέρμετρα τυπολατρικού και αυστηρού διοικητισμού, όπως αυτός εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα της ιεραρχίας τόσο των εκπονητών της εκπαιδευτικής πολιτικής όσο και του ίδιου του μηχανισμού διοίκησης.
• Να αντιμετωπιστεί με τρόπο ουσιαστικό και με προσανατολισμό στην επικέντρωση στο εκπαιδευτικό έργο η γραφειοκρατία στο σχολείο, που δημιουργεί κλίμα ασφυξίας στην ίδια την εκπαιδευτική λειτουργία, στο μορφωτικό και παιδαγωγικό ρόλο των εκπαιδευτικών.
• Να επανέλθει η πρόβλεψη για μετατάξεις εκπαιδευτικών σε άλλα υπουργεία και υπηρεσίες μέσω του Ενιαίου Συστήματος Κινητικότητας.
• Να αποσυρθεί η εγκύκλιος που απαιτεί πράξη μονιμοποίησης για μετατάξεις εντός του υπουργείου Παιδείας.
• Να βγει άμεσα διορθωτική εγκύκλιος, προσαρμοσμένη στην απόφαση του ΣτΕ, για τις άδειες άνευ αποδοχών.
• Επικαιροποίηση και απλοποίηση των νομοθετικών προβλέψεων για τις υπηρεσιακές μεταβολές και έγκαιρη ολοκλήρωσή τους.
• Να νομοθετηθεί η αξιοκρατία με σαφή μοριοδότηση σε όλες τις υπηρεσιακές μεταβολές, ειδικά για Μουσικά, Καλλιτεχνικά και Διαπολιτισμικά Σχολεία.
• Όλες οι υπηρεσιακές μεταβολές να γίνονται μέσω ΚΥΣΔΕ.
• Στήριξη του ΕΣΥ με γενναία χρηματοδότηση.

 Πρόγραμμα δράσης 

To πρόγραμμα δράσης δεν υπερψηφίστηκε.