Η επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν δεν συναντά μόνο την αντίσταση του ίδιου του Ιράν, αλλά και την καταδίκη των λαών του κόσμου. Για ακόμα μια φορά, ο λαός στις ΗΠΑ εκδηλώνει ισχυρές αντιπολεμικές διαθέσεις, όπως αυτές εκφράστηκαν και με μαζικό και μαχητικό τρόπο τα τελευταία τρία χρόνια. Πιάνοντας το νήμα από εκείνες τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον αδούλωτο λαό της Παλαιστίνης, οι νέες αντιπολεμικές κινητοποιήσεις καταδίκης της αμερικανοσιωνιστικής επίθεσης στο Ιράν έχουν και πάλι πολύ μαζικό χαρακτήρα. Αυτή την περίοδο και ιδιαίτερα στις 28 Μαρτίου, εκατομμύρια βγήκαν στους δρόμους των ΗΠΑ και της Ευρώπης ενάντια στον πόλεμο.

Στις ΗΠΑ διοργανώθηκε -για τρίτη φορά- η πανεθνική ημέρα δράσης «No Kings». Οι διοργανωτές εκτιμούν ότι σχεδόν 11 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν σε περισσότερες από 3.100 διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν και στις 50 πολιτείες, καθιστώντας την πιθανώς μία από τις μεγαλύτερες συντονισμένες διαμαρτυρίες στην αμερικανική ιστορία. Κορυφαίο ζήτημα ήταν αυτό της καταδίκης της επίθεσης στο Ιράν, ωστόσο ο λαός των ΗΠΑ έθεσε στο επίκεντρο το σύνολο της πολιτικής του Τραμπ. Η αντίθεση στην αστυνομική βία και τρομοκρατία εκφράστηκε μαζικά και στη Μινεάπολη, όπου το προηγούμενο χρονικό διάστημα είχε ξεσπάσει λαϊκή εξέγερση μετά τη δολοφονία δύο ανθρώπων από την φασιστική αστυνομία ICE του Τραμπ. Το άλλο στοιχείο που δείχνει τη μαζικότητα αυτών των κινητοποιήσεων είναι ότι τέτοιες πραγματοποιήθηκαν και έξω από τα μητροπολιτικά κέντρα των πολιτειών, σε πάρα πολλές πόλεις και κωμοπόλεις, σε περιοχές μεγάλης επιρροής των Ρεπουμπλικάνων.

Αντίστοιχες κινητοποιήσεις με εκατοντάδες και χιλιάδες κόσμου έγιναν στην Ευρώπη στο Παρίσι, τη Ρώμη, στη Μαδρίτη και αλλού. Στην Ευρώπη οι κινητοποιήσεις είχαν και το χαρακτήρα της αντίθεσης στην ακροδεξιά. Οι διαδηλώσεις ήταν μαζικές, όπως και αυτές της αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη την προηγούμενη περίοδο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι διαδηλώσεις και συγκρούσεις ξέσπασαν και στο Ισραήλ. Σε αντίθεση με μια προηγούμενη φάση όταν οι τεράστιες συγκεντρώσεις είχαν στο επίκεντρο την επίτευξη μιας συμφωνίας για την επιστροφή των ομήρων, αυτές του τελευταίου διαστήματος έχουν έναν πιο σαφή φιλειρηνικό και αντιπολεμικό προσανατολισμό. Καταγγέλλουν ουσιαστικά την σιωνιστική πολεμική πολιτική του κράτους του Ισραήλ. Για αυτό και ξέσπασε πάνω τους η αστυνομική βία με τραυματίες και συλλήψεις.

Αυτές οι κινητοποιήσεις αποτελούν εμπόδιο στα σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, καθώς δημιουργούν πολιτικό πρό­βλημα μέσα στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Όπως και στο Παλαιστινιακό, πλάι στο κύριο που είναι η αντίσταση των λαών που δέχονται την επίθεση, του λαού της Παλαιστίνης, του Ιράν, του Λιβάνου, το αντιπολεμικό κίνημα στις χώρες της Δύσης μπορεί να βάλει φραγμό στα πολεμικά σχέδια.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος