ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Του Γιώργου Καγκουρίδη

- Πού πάει ο γάτος;

- Εκεί που τον έστειλες.

- Εγώ;

- Εσύ. Εσύ δε τόνε ξεμπούρισες; Εσύ δε του χάλασες τη βολή; Εκεί που ήτανε καλά δεν ήτανε; Αλλά ελύσσιαξες. Σε πειράζαν’ όλα. Ήθελες απλιχώργια. Όλα ένα σιάδι. Και να πεις που δεν ήξερες; Ήξερες. Κι από ιστορία ήξερες και το ποιό και το γιατί ήξερες. Αλλά από τζάμια μπατομπούκαλα. Δεν ήβλεπες πέρα από το μάτι σου το κλούβιο. Ιστορικώς κι ιστορικώς κι η εικών είν’ ανεπίτρεπτος. Κάτσε τώρα φάε εικών.

- Προσωρινώς.

- Ορέ, με τα 37 εφτακόσια τα παίρνεις τα μπάζα; Τι θα τα κάμεις; Θα επιτάξεις τσι βάρκες να πάνε να τα ρίξουνε στη Βάθη που λέει κι ο φίλος μου ο Κώστας;

- Πού είν’ η Βάθη;

- Στο κέρατο τση φυλής σου. Μου κάνεις και το σπουδαγμένο. Δεν ηξέρεις πούναι η Βάθη; Βγάνεις το Λουρί με την άκρια από το Στενό και το Κάτω Αϊτό με το καμπαναργιό τ’ Αγιού.

- Πώς είπατε;

- Εσύ βάλε σημάδι το γνέφι πάνου από τον Υψηλόνε με τ’ αρόπλανο που πάει να πέσει.

- Δεν εκατάλαβα…

- Ποτές σου δε θα καταλάβεις. Εσύ είσαι που σου χαλάει το μάτι η εικών. Εσύ προσκυνάς το ντουβάρι κι η ρούγα στα τάρταρα. Εσύ δεν επέρασες ποτέ μοράβια, ποτές δεν εμύρισες πίσσα και γιωμένο ξύγκι. Εσύ δεν ηξέρεις τι παναπεί φαλάγγι και έ! όπ! Εσύ ποτές σου δεν ήπιες ρετσίνα και σαρδέλες ψημένες στα καλάμια κάτου από τη γέφυρα. Το μόνο που ήξερες ήτανε να πάρεις τη γόμα και να τα σβήσεις όλα. Τάσβησες. Ευχαριστήθηκες;

- Εγώ για το γάτο ερώτησα.

- Έφυγε ο άχαρος. Σα και το γάτο του Μπουλούκου που πέρασε τη γέφυρα. Τι ήθελες να κάμει; Να κάτσει ‘δώ να σε κοιτάει; Τούβανε φαΐ μία κάτου από τη γέφυρα με εντολή Αντιδημάρχου, τρομάρα του κι αυτουνού που τώρα τον έπιακε ο πόνος. Αυτή καλά έκανε και τση πόνουνε οι γάτοι. Αυτός για τα μάτια του κόσμου. Να μη πούνε που δε πονεί ο Αντιδήμαρχος τα ζωντανά. Ρε, άει στον άνεμο.

- Έλα, με 37 εφτακόσια τι να πρωτοκάμεις; Τσι γάτοι θα ταΐσεις;

- Κι εσύ τι θα πρωτοκάμεις; Θέατρο σα κι αυτό που έκαμες στη Λαϊκή; Κάνα πάρκιγκ που έχουμε έλλειψη; Κάνα μπιτσόμπαρο κατά την μελέτην;

- Ποιά μελέτη;

- Αυτήνε:

«Σχέδιο Τουριστικής ανάπτυξης του Παλαιού Φρουρίου το 1967 των αρχιτεκτόνων Μ. Φωτιάδη και Ε. Βουρλουμή, που παρουσίασαν ένα σχέδιο και μια μακέτα τουριστικής ανάπτυξης του ευρύτερου χώρου του Π. Φρουρίου (Fortezza Vecchia) και περιελάμβανε 5 περιοχές ανάπτυξης :

1. Υπόγειος χώρος στάθμευσης κοντά στην τάφρο. Διατήρηση του υπάρχοντος Μουσείου,

2. Πάρκο, παιδική χαρά και την αναπαλαίωση της υπάρχουσας εκκλησίας,

3. Συνεδριακό Κέντρο σε υφιστάμενο χώρο,

4. Ανέγερση ξενοδοχείου 500 κλινών υπερπολυτελείας 5 αστέρων,

5. Νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, εκτός της περιμέτρου των οχυρώσεων του Φρουρίου;».

- Σοβαρολογείς; Εγώ;

- Κατά κει πας, κατά κει δε πας;

- Εγώ; Εγώ για το Κάστρο…

- Είπαμε να κουβεντιάσουμε ειλικρινά. Δεν είπαμε;

- Δεν ήξερα.