Καταγγελία για στημένα παιχνίδια στην περσινή Super League

Σοκ στη Σουηδία και άλλου έχουν προκαλέσει οι δηλώσεις του Ντάνιελ Σούντγκρεν, ο οποίος μίλησε σε podcast στη Σουηδία και έκανε λόγο για στημένα παιχνίδια στη θητεία του στον Βόλο. Στην Ελλάδα καμιά αντίδραση. Φαίνεται ότι οι καταγγελίες Σούντγκρεν είναι κάτι φυσιολογικό για το ελληνικό ποδόσφαιρο. “Νομίζω ότι οι Έλληνες το έχουν συνηθίσει, απλώς σηκώνουν τους ώμους. Κάνουν αυτό που τους λένε” σύμφωνα με τη χαρακτηριστική δήλωσή του. Καμιά παρέμβαση, λοιπόν…

Σε συνέντευξή του στη Σουηδία ανέφερε ότι οι περσινοί αγώνες Βόλου και Πανσερραϊκού στα play out της Super League ήταν προσυνεννοημένοι με σκορ 3-0, ώστε όπως υποστήριξε να εξασφαλιστεί η παραμονή τους και να υποβιβαστεί η Καλλιθέα, ενώ έκανε αναφορά και στη Λαμία.

Τις δηλώσεις του φιλοξενεί η εφημερίδα Expressen.

Ο άλλοτε αμυντικός του Άρη και του Βόλου μιλώντας στο podcast Lundh στη Σουηδία κατήγγειλε ότι την περσινή σεζόν, που αγωνίστηκε στην ομάδα της Μαγνησίας, υπήρξαν στημένα παιχνίδια.

Όπως αναφέρεται, ο Σουηδός μπακ ανέφερε ότι δέχθηκαν εντολές από ανώτερα στελέχη του συλλόγου.

Δυσκολεύομαι ακόμη και να το αναφέρω. Στα αποδυτήρια, πριν από τον αγώνα, μας είπαν: “Σήμερα δεν θα πάρετε την μπάλα και σήμερα ο τάδε και ο τάδε θα πέσουν στην περιοχή για να πάρουμε πέναλτι”, είπε χαρακτηριστικά ο 35χρονος.

Ποιος το είπε αυτό; Ήταν άλλος παίκτης;

“Ο πρόεδρος. Ο προπονητής”.

Υπήρχαν πράγματι στημένοι αγώνες;

“Ναι, και ένιωθες ντροπή. Έπαιζα με τέσσερις Σκανδιναβούς και τέτοια πράγματα δεν συμβαίνουν στη Σκανδιναβία”.

Μίλησες σε κανέναν;

“Ναι, στους συμπαίκτες μου. Όμως δεν μπορούσες να ανοίξεις το στόμα σου σε αυτούς που έπαιρναν τις αποφάσεις, αυτοί πληρώνουν τον μισθό σου. Παρ’ όλα αυτά, έβγαινες στο γήπεδο και ντρεπόσουν σαν το σκυλί”.

“Μοιρασμένα τρίποντα για να σωθούμε”.

Χάσατε εκείνους τους αγώνες;

“Το θέμα είναι ότι ήταν στη σειρά για τον υποβιβασμό. Η ομάδα που αντιμετωπίζαμε χρειαζόταν βαθμούς και εμείς επίσης. Έτσι τι έκαναν; Τους δώσαμε τρεις βαθμούς, μας έδωσαν τρεις βαθμούς και όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Έληξε 3–0 για αυτούς και 3–0 για εμάς. Όσοι ήταν από κάτω στη βαθμολογία, φυσικά, δεν χάρηκαν καθόλου”.

Δεν συμμετείχα, αλλά όταν καθόσουν στα αποδυτήρια και συνειδητοποιούσες ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει σε ένα πρωτάθλημα τόσο υψηλού επιπέδου, ένιωθες ντροπή. Δεν ήθελες να είσαι μέρος του. Ήταν αηδιαστικό”.

Τι έλεγαν οι άλλοι παίκτες;

“Νομίζω ότι οι Έλληνες το έχουν συνηθίσει, απλώς σηκώνουν τους ώμους. Κάνουν αυτό που τους λένε”.

Φοβήθηκες ποτέ να μιλήσεις, μήπως εκτεθείς στα ελληνικά ΜΜΕ;

“Εμείς είμαστε ξένοι, δεν ξέρουμε τι γράφεται και δεν έχουμε την ίδια γνώση. Στην Ελλάδα υπάρχουν τόσοι ξένοι παίκτες που τελικά μόνο δύο-τρεις Έλληνες γνωρίζουν πραγματικά τι γίνεται. Αλλά επειδή όλες οι οδηγίες δίνονταν στα αγγλικά, το καταλαβαίναμε”.

Ήξερες δηλαδή ότι “αυτός θα πέσει στην περιοχή και θα πάρει πέναλτι” και μετά το έβλεπες να συμβαίνει;

“Ναι, ήταν σουρεαλιστικό. Δεν ξέρω καν τι να πω. Έπαθα κρίσεις άγχους. Όταν γύρισα σπίτι στη Ντέγκεφορς και προσγειώθηκα στη Σουηδία, έπρεπε να πάω στο νοσοκομείο από την πρώτη μέρα. Είχα έναν κόμπο στο στομάχι και πραγματική κρίση πανικού”.

Αν τώρα το θέμα αυτό βγει στη δημοσιότητα και η ελληνική Λίγκα σε προσεγγίσει, τι θα πεις;

“Θα πω απλώς την αλήθεια. Δεν έχω τίποτα να κρύψω. Νομίζω πως ο κόσμος ήδη ξέρει”.

Αυτό καταστρέφει το ποδόσφαιρο;

“Ναι, είναι τρομερό. Το ποδόσφαιρο που παίζεις από παιδί. Όπως είπα, στον Άρη δεν είχα αντιληφθεί τίποτα. Αν και υπήρχαν κάποιες στιγμές που σκεφτόσουν: “Γιατί το πέταξε πάλι κόρνερ; Μπορούσε να το καθαρίσει πλάγιο. Στην προπόνηση το καθαρίζει πάντα πλάγιο, αλλά τώρα ξαφνικά έδωσε στους αντιπάλους 2-3 κόρνερ συνεχόμενα”. Ήταν κάπως ύποπτο, αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις.

“Στον Βόλο, όμως, η αυλαία ήταν ανοιχτή. Δεν μας έλεγαν ξεκάθαρα “σήμερα θα χάσετε 3-0”, αλλά ακόμη και οι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας μάς το έλεγαν όταν πίναμε καφέ: “Είναι 3-0 σήμερα ή όχι;”. Τότε κοιταζόμασταν μεταξύ μας και λέγαμε “ε, ναι, μάλλον 3-0 θα είναι” και πράγματι, ήταν 3-0.”

Ήταν δηλαδή περιπτώσεις που ο πρόεδρος ερχόταν και έλεγε “σήμερα αυτό…”;

“Ξέραμε ότι ήταν απόφαση του προέδρου, αλλά έφτανε σε εμάς μέσω κάποιων ανθρώπων “κάτω” από αυτόν. Δεν ξέραμε ποιοι ήταν ακριβώς, δεν είχαν επίσημους ρόλους στον σύλλογο, ήταν περισσότερο φίλοι του.”