του Άρη Χατζηστεφάνου - info-war.gr

Συχνάζουν στα πιο ψαγμένα ποτάδικα της Αθήνας και μιλάνε μεταξύ τους αργά και με στόμφο νομίζοντας ότι είναι οι Καραγάτσηδες και οι Τσίρκες της εποχής μας. Άλλοτε κρυμμένοι στα μαλακά μαξιλάρια του πασοκικού εκσυγχρονισμού, από όπου πήραν και πολλές επιδοτήσεις, έγιναν στη συνέχεια πιο μνημονιακοί και από την Μέρκελ πριν σχηματίσουν τη στρατηγική τους συμμαχία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Διαβάζω στο Capital το νέο πόνημα του Έλληνα θεωρητικού της γενοκτονίας Χρήστου Χωμενίδη, ο οποίος όταν ξεκινούσε η σφαγή στη Γάζα χαρακτήριζε το Ισραήλ «προκεχωρημένο φυλάκιο του δυτικού πολιτισμού» αναμασώντας τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγκρουσης των πολιτισμών του Τζορτζ Μπους. «Το Ισραήλ θα καθαρίσει για όλους μας» έγραφε στα Νέα του Μαρινάκη, καθώς τα νεκροτομεία γέμιζαν ήδη από τα πτώματα βρεφών Παλαιστινίων.

Τώρα με αφορμή την ακύρωση της εκδήλωσης της ισραηλινής πρεσβείας στη διεθνή έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης χαρακτηρίζει «νεοναζί», «καραφλομαλλιάδες, προγάστορες» όσους αντέδρασαν στο artwashing των δολοφόνων. Είναι λέει τα παιδιά όσων λούφαξαν στην χούντα.

Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί οι κατά Χωμενίδη, Καραφλομαλιάδες νεοναζί που συμμετείχαν και στήριξαν την κινητοποίηση: Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών, ο Σύλλογος Βιβλιοπωλών Εκδοτών Αθήνας & περιχώρων και μαζί τους το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Θεσσαλονίκης.

Επίσης οι εκδοτικοί οίκοι και τα βιβλιοπωλεία Ars, nocturna, Oposito, Yusra, Ακυβέρνητες Πολιτείες, Αλφειός, Ατέχνως, Ειρήνη, Εκδόσεις του 21ου Εκτός Γραμμής, Επόμενος Σταθμός, Έρμα, Εντύποις, Κυβέρτι, Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, Μετρονόμος, Οκτάνα, Πανοπτικόν, Πουά, Ραδάμανθυς, Σάλτο, Το Κεντρί, Το Δόντι, Χαραμάδα, Ψηφίδες.

Και φυσικά νεοναζί για τον Χωμενίδη και όλοι οι υπάλληλοι και οι εκδότες στα περίπτερα της έκθεσης, που ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς όταν ανακοινώθηκε από τα μεγάφωνα η ακύρωση της εκδήλωσης της ισραηλινής πρεσβείας.

Φυσικά ο Χωμενίδης δεν είναι μόνος σε αυτή τη σταυροφορία των οργανικών διανοούμενων υπέρ της γενοκτονίας. Ο διορισμένος από την Μενδώνη, Νίκος Μπακουνάκης, που προσκάλεσε την πρεσβεία του Ισραήλ να πραγματοποιήσει την εκδήλωση στη διεθνή έκθεση βιβλίου με στόχο να την ξεπλύνει από τα εγκλήματά της εμφανίστηκε ανυποχώρητος μετά την ακύρωση. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού ένα μήνα πριν η Μενδώνη ταξίδευε στο Ισραήλ για να εκφράσει τη στήριξή της στο καθεστώς Νετανιάχου.

Στη συνέντευξη Τύπου της Κυριακής στο χώρο της έκθεσης βιβλίου ο Μπακουνάκης απέφυγε ουσιαστικά να απαντήσει σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, αλλά στήριξε εμμέσως την απόφασή του λέγοντας η έκθεση είναι «μια πλατφόρμα ελευθερίας για τη διακίνηση των ιδεών». Για άλλη μια φορά δηλαδή κατηγόρησε ψευδώς όσους αντέδρασαν ότι στρέφονται εναντίων των ομιλητών και της εβραϊκής λογοτεχνίας και όχι εναντίον της πρεσβείας, για την οποία έγινε η κινητοποίηση. Αφού απέφυγε όμως τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, φρόντισε να εκφραστεί πληρέστερα μέσω της ανακοίνωσης που εξέδωσε το ΕΛΒΙΠ στην οποία αναφέρεται ότι «συμπερίληψη για μια έκθεση βιβλίου δεν σημαίνει ματαίωση, δεν σημαίνει αποκλεισμούς». Συμπερίληψη τίνος; των διπλωματικών αντιπροσώπων της γενοκτονίας;

Φυσικά πίσω από τους πρωτεργάτες υπάρχει και η σιωπή ως συνενοχή. Πού είναι οι μαζικές αντιδράσεις των ανθρώπων του πνεύματος που θα περίμενε κανείς, όταν ύστερα από ενάμιση χρόνο γενοκτονίας ο Νετανιάχου οδηγεί μισό εκατομμύριο ανθρώπους στο θάνατο, διακόπτοντας οριστικά την παροχή τροφίμων;

Όταν το 2024 ο Κώστας Γουλιάμος, Τακτικό Μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, ζήτησε με επιστολή του προς το ΔΣ της «Εταιρείας Συγγραφέων» την έκδοση ψηφίσματος καταδίκης του Ισραήλ, έλαβε την ακραία όσο και προκλητική θέση πως «η Εταιρεία Συγγραφέων…δεν τοποθετείται σε κομματικά, πολιτικά ή γεωπολιτικά θέματα». Η ίδια εταιρεία βέβαια είχε καταδικάσει (πολύ σωστά) τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (που μάλλον δεν είναι γεωπολιτική) και ζητούσε να αποδοθεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη (που μάλλον δεν είναι πολιτική).

Η αλήθεια είναι ότι θα δούμε πολλούς να βγαίνουν σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή αίματος για να καταδικάσουν το Ισραήλ, καθώς ο διεθνής Τύπος δίνει το σήμα της εγκατάλειψης του Νετανιάχου. Όπως γράφει και η δημοσιογράφος Κέιτλιν Τζόνστοουν θα είναι οι τελευταίοι αρουραίοι που θα πηδήξουν στη θάλασσα προσποιούμενοι ότι «ήταν πάντα αντίθετοι στο ολοκαύτωμα της Γάζας».

Ο χώρος του βιβλίου, και αναφέρομαι τόσο στους εκδότες και τους υπαλλήλους όσο και στους απλούς αναγνώστες, τοποθετήθηκε απέναντι στο Ισραήλ στη Θεσσαλονίκη αλλά θα πρέπει να τοποθετηθεί και απέναντι στους «διανοούμενους» που το εκπροσωπούν και το ξεπλένουν στην Ελλάδα. Ως πότε θα αγοράζουμε βιβλία ανθρώπων που ζητούν από ένα κράτος τρομοκράτη να «καθαρίσει» για αυτούς. Και τι άλλο έμεινε να καθαρίσει αν δεν προχωρήσει στην Τελική Λύση που ορισμένοι από αυτούς ονειρεύονται.

Τους αξίζει μόνο ένα απόσπασμα από το ποίημα του Μαγιακόφσκι, Σύννεφο με Παντελόνια:

«Τη σκέψη σας που νείρεται
πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
σάμπως ξυγκόθρεφτος λακές
σ’ ένα ντιβάνι λυγδιασμένο,
εγώ θα την τσιγκλάω
επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου
φαρμακερός κι αγροίκος πάντα
ως να χορτάσω χλευασμό».