γράφει η Νίνα Γεωργιάδου

Αυτός είναι ο τίτλος της μαγικής συλλογής Ιρανικής τζαζ.

Μια μουσική, που συνδυάζει τη βαθιά, μυστηριώδη ψυχή των παραδοσιακών ιρανικών οργάνων, με τον κλασικό ρυθμό της τζαζ.

Το ταρ -με τις δυο αντικριστές ξύλινες καρδιές και τη μεμβράνη από δέρμα καμήλας- με τις μελωδικές αναπνοές του σαξόφωνου.

Ένα παράθυρο, από το Ιράν στη Νέα Ορλεάνη, όπως επιγράφεται ένα από τα τραγούδια αυτής μαγικής συλλογής.

Ένα ακόμη δείγμα του Ιρανικού πολιτισμού, που απειλήθηκε να σβήσει σε μια νύχτα.

Για όλους εμάς, που η αδυναμία μας να μεταστρέψουμε την αθλιότητα αυτού του βρόμικου απρόκλητου πολέμου σε ειρήνη, μας τρελαίνει, ίσως το να κοινωνήσουμε τη μουσική της Ιρανικής τζαζ είναι μια «διαβούλευση» ειρήνης, από τον Περσικό Κόλπο, ως τις ακτές της Καραϊβικής.

Όπως λέει ο δημιουργός της συλλογής, φανταστείτε ότι ταξιδεύετε στα σκοτεινά, σιωπηλά νερά του Ορμούζ κάτω από έναν ουρανό γεμάτο αστέρια.

Συνταξιδιώτες στο πρώτο κομμάτι της μελωδικής πανδαισίας.

το «Καραβάνι των σιωπηλών ωρών».

Απόψε, στα Στενά του Ορμούζ έπεσε σιωπή.
Όχι γιατί στον κόσμο ήρθε η ειρήνη,
Αλλά γιατί ο φόβος πλανιέται πάνω από τη θάλασσα.

Στο σκοτάδι, ταξιδεύουν τα τελευταία καράβια.
Όχι για εμπόριο, όχι για κέρδη.
Αλλά για επιβίωση.
Ούτε φώτα ούτε ήχος.
Μόνο το βάρος όσων δεν φαίνονται
και όσων δεν σταματούν.
Και καθώς ο κόσμος διαβουλεύεται
και η ισχύς αποφασίζει,
εκατομμύρια απλές ζωές
συνθλίβονται ανάμεσά τους.
Αυτή η μουσική είναι γι αυτούς.
Τους ανθρώπους, που δεν διάλεξαν τον πόλεμο,
και πρέπει να επιζήσουν.
Crossing the Strait of Hormuz at Night