Πέθανε  το Σάββατο 8/3 σε ηλικία 88 ετών ο δημοσιογράφος Γιώργος Βότσης, μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Στον μπαξέ της δημοσιογραφίας υπάρχουν (κι όχι πάντοτε ευδιάκριτα) τα… εύοσμα άνθη: Προκλητικά νεόπλουτοι αυλητρίδες πάσης εξουσίας, “βαποράκια” της κατευθυνόμενης πληροφόρησης, “παπαγαλάκια” των κερδοσκόπων, τρωκτικά των μυστικών κονδυλίων, αργόμισθοι πολυθεσίτες, χυδαίοι εκβιαστές, ψυχογιοί των αφεντικών, θεραπαινίδες της πλουτοκρατίας, πράκτορες και χαφιέδες…

Γιώργος Βότσης.

Γεννήθηκε στη Λάβδανη Ιωαννίνων. «Μετά από δύο χρόνια, επειδή κηρύχθηκε ο πόλεμος, έπρεπε να φύγουμε από το χωριό με προορισμό τη μεγαλούπολη», θυμάται. Παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε στον Πειραιά, η Ηπειρώτικη καταγωγή του ήταν πάντα ζωντανή μέσα του. «Ακούω κλαρίνο και γεμίζει η ψυχή μου, αλλά πονάει και η καρδιά μου», λέει. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από δραματικές στιγμές. Σε ηλικία πέντε ετών, οι αρχές πήραν τον πατέρα του μέσα από το σπίτι, και στα δέκα τον είδε να καταδικάζεται σε θάνατο. Η μητέρα του, Άννα, τον προστάτευσε με αξιοπρέπεια και τρυφερότητα, προσπαθώντας να του δώσει κανονικότητα μέσα στην τραγωδία: «Εγώ πάντα θα σε έχω καθαρό και σιδερωμένο», του έλεγε.

Η αγάπη του για τη γνώση και τη δημοσιογραφία φάνηκε νωρίς. Από τα σχολικά του χρόνια ξεχώριζε για τις εκθέσεις του και την ικανότητά του να γράφει. Στο γυμνάσιο εξέδωσε μάλιστα την πρώτη του εφημερίδα. Σε ηλικία 19 ετών, ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του πορεία, ακολουθώντας μια ανεξάρτητη γραμμή: «Δεν λογοκρίθηκα ποτέ. Ήμουν sui generis δημοσιογράφος».. 

Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών στρατεύτηκε στο Πατριωτικό Μέτωπο (ΠΑΜ), αντιστάθηκε, καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης πέντε ετών και διέφυγε στο Λονδίνο προτού συλληφθεί.

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας συνέχισε να είναι πολυγραφότατος και πασίγνωστος. Ήταν πολιτικός αρχισυντάκτης και αρθρογράφος της Ελευθεροτυπίας και ξεχώρισε για τη μαχητική του γραφή και την αφοσίωσή του στην ελευθερία του Τύπου.

Έμεινε στην ιστορία –και θα μείνει– για τον διάλογο που άνοιξε με την Ε.Ο. 17 Νοέμβρη. Μετά την εκτέλεση του Αλέξανδρου Αθανασιάδη-Μποδοσάκη (1 Μάρτη 1988), έγραψε την ανοιχτή επιστολή «Άκου με, ένοπλε σύντροφε», απευθυνόμενος στα μέλη της οργάνωσης με κριτική ματιά από τα αριστερά, αμφισβητώντας τη λογική της μειοψηφικής βίας και τις «εκτελέσεις» στο όνομα του λαού. Η απάντηση ήρθε στις 12 Μαρτίου με προκήρυξη στην εφημερίδα Το Έθνος: «Άξιος ο μισθός σου, άοπλε σύντροφε!».

Ο Γιώργος Βότσης ήταν παντρεμένος για τρίτη φορά με την δημοσιογράφο Λένα Παγώνη και απέκτησαν μαζί μία κόρη, την Νικολέτα. Επίσης είχε ακόμα μία κόρη, την Άννα είναι από τον δεύτερο γάμο του με τη Μιμή Γαλανοπούλου.. 

Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ

Ανακοίνωση για τον θάνατο του Γιώργου Βότση εξέδωσε και η ΕΣΗΕΑ:

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με θλίψη ανακοινώνει τον θάνατο του παλαίμαχου δημοσιογράφου Γιώργου Βότση, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σήμερα Σάββατο σε ηλικία 88 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά και σημαντική διαδρομή στον ελληνικό Τύπο και στη δημόσια ζωή της χώρας.

Ο Γιώργος Βότσης γεννήθηκε το 1938 στη Λάβδανη Ιωαννίνων και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, ωστόσο πολύ νωρίς τον κέρδισε η δημοσιογραφία.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 άρχισε να εργάζεται στο χώρο του Τύπου, χτίζοντας σταδιακά μια πορεία που θα τον καθιστούσε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και σεβαστές φωνές της πολιτικής δημοσιογραφίας Το 1961 εργάζεται στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ», ενώ από το 1964 έως το πραξικόπημα του 1967 εργάστηκε στην εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ», ως κοινοβουλευτικός συντάκτης. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης Πατριωτικό Μέτωπο (ΠΑΜ) και για τη δράση του καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης πέντε ετών από το καθεστώς.

Είχε προλάβει να διαφύγει στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Λονδίνο, όπου από το 1968 έως το 1974, παράλληλα με την αντιστασιακή του δράση, εργάστηκε ως συντάκτης στην εβδομαδιαία εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ».

Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974, επέστρεψε στην Ελλάδα και συνέχισε ενεργά τη δημοσιογραφική του πορεία. Συνδέθηκε στενά με την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», όπου επί σειρά ετών εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση του πολιτικού ρεπορτάζ και του δημόσιου διαλόγου κατά τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ταυτόχρονα ήταν μέλος της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας.

Με τη διεισδυτική του γραφή, την πολιτική του σκέψη και την προσήλωσή του στις δημοκρατικές αξίες, ο Γιώργος Βότσης υπήρξε μια σημαντική παρουσία στο χώρο της ελληνικής δημοσιογραφίας. Τα άρθρα και οι παρεμβάσεις του χαρακτηρίζονταν από τεκμηρίωση, πολιτική οξυδέρκεια και σαφή θέση υπέρ της Δημοκρατίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Η απώλειά του αφήνει ένα αισθητό κενό στο χώρο του Τύπου και της πολιτικής ανάλυσης. Η μακρά του πορεία, η συνέπεια και η συμβολή του στην ελληνική δημοσιογραφία αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές των δημοσιογράφων.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται θερμά τη σύζυγό του, συνάδελφο, Λένα Παγώνη, τις αγαπημένες του κόρες, τους φίλους, τους συναδέλφους του και αποχαιρετά τον εξαίρετο συνάδελφο. 

Η πολιτική κηδεία του Γιώργου Βότση θα γίνει την Τετάρτη, 11 Μαρτίου, στις 10:30, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.