ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΑΥΡΩΝ ΕΠΕΤΕΙΩΝ

Γράφει ο Γιώργος Αλεξάτος

από την προσωπική του σελίδα στο FACEBOOK

15 Ιουλίου 1965: Το βασιλικό πραξικόπημα, με τον εξαναγκασμό σε παραίτηση του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου και τον σχηματισμό κυβέρνησης αποστατών, πρωτοστατούντος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Μια επέτειος που όσο πάει και ξεχνιέται, καθώς στην Αριστερά τείνουν να κυριαρχήσουν απόψεις περί ενδοαστικών αντιθέσεων που δεν μας ενδιαφέρουν. Κι έτσι δεν γίνεται λόγος για την αμερικανική εμπλοκή για την προώθηση της διχοτόμησης της Κύπρου, ούτε για το ότι το βασιλικό πραξικόπημα άνοιξε τον δρόμο για το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.

Και φυσικά γίνεται ακατανόητη η έκρηξη της μεγαλειώδους λαϊκής εξέγερσης των Ιουλιανών.

15 Ιουλίου 1974: Το κατευθυνόμενο από την ελλαδική Χούντα πραξικόπημα κατά του προέδρου Μακαρίου, που άνοιξε τον δρόμο για την εισβολή του Αττίλα και την κατάληψη του 40% του εδάφους της Κύπρου από την Τουρκία.

Που και γι' αυτήν δεν βγαίνουν πια ανακοινώσεις από τους αριστερούς φορείς, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στον ακροδεξιό εσμό, που υμνολογεί τους φασίστες δολοφόνους της ΕΟΚΑ Β και τον Γρίβα.

15 Ιουλίου 2015: Η κυβέρνηση Τσίπρα φέρνει για ψήφιση στη Βουλή το 3ο Μνημόνιο, λίγες μέρες μετά από το περήφανο ΟΧΙ του 61,3% του ελληνικού λαού. Εξευτελίζοντας κάθε έννοια σεβασμού στη λαϊκή βούληση, ανοίγοντας τον δρόμο για την περαιτέρω κατάργηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, και την ακόμη μεγαλύτερη εξαθλίωση του ελληνικού λαού.

Τώρα ο μοιραίος αυτός άνθρωπος, που θριαμβολογούσε μαζί με τον Μεϊμαράκη για την από κοινού υπερψήφιση του 3ου Μνημονίου, επιστρέφει για να μας σώσει για μια ακόμη φορά από τη... Δεξιά!