"Η μάχη στου Μανούσου το Γεφύρι": Σαν σήμερα, 19 Ιουλίου 1944, αντάρτες του ΕΛΑΣ στήνουν ενέδρα σε Γερμανικό στρατιωτικό κομβόι, στην τοποθεσία "κορδέλες", στον ποταμό Σέλα, μεταξύ Αμπελοφύτου (Αγορέλιτσα) και Χώρας.

Λίγο μετά το μεσημέρι, το παρατηρητήριο των ανταρτών επισημαίνει κίνηση αυτοκινήτων στο δημόσιο δρόμο από Κορυφάσιο προς Χώρα.

Μόλις όλα τα Γερμανικά αυτοκίνητα μπαίνουν στην ενέδρα, οι αντάρτες ανοίγουν πυρ.

Οι ναζί αιφνιδιάζονται. Όσοι δεν σκοτώθηκαν απο την πρωτη επίθεση πηδάνε στο έδαφος, ταμπουρώνονται στις ρόδες των αυτοκινήτων και όπου μπορούν και πολεμούν με λύσσα.

Προσπαθούν να καταλάβουν επίκαιρες θέσεις μα θερίζονται από τα πυρά του ΕΛΑΣ.

Με τις πρώτες ντουφεκιές φτάνουν και οι χωρικοί της περιοχής (μικροί και μεγάλοι, άντρες και γυναίκες) και παίρνουν θέση στο πλευρό των ανταρτών, τους εμψυχώνουν και βοηθούν όπως μπορούν για την εξόντωση των χιτλερικών.

Επί 45 λεπτά, οι Γερμανοί σφυροκοπούνται και αποδεκατίζονται ώσπου οι αντάρτες εξορμούν για την τελειωτική εξόντωση.

Ακολουθεί αγώνας σώμα με σώμα των ανταρτών με τους χιτλερικούς.

Το σύνθημα για την τελική έφοδο το έδωσε ο ηρωικός Διοικητής του Τάγματος, ο θρυλικός Μπαρμπαλιάς Σφακιανάκης, που καθοδηγούσε το τμήμα του ΕΛΑΣ σε όλη τη μάχη.

Με το περίστροφο στο χέρι και με τις κραυγές "ελευθερία ή θάνατος","θάνατος στους φασίστες", βγαίνει από το πόστο του και ρίχνεται καταπάνω στους ναζί.

Οι ναζί τον σημαδεύουν και τον ρίχνουν κάτω.

Στην ιστορική μάχη ο ΕΛΑΣ, μαζί με τον λαό της περιοχής, νίκησαν κατά κράτος. Η εξόντωση της Γερμανικής φάλαγγας ήτανε πλήρης: τα 13 αυτοκίνητα καταστράφηκαν, 180 Γερμανοί σκοτώθηκαν, 12 πιάστηκαν αιχμάλωτοι.

Οι αντάρτες είχαν 18 νεκρούς και 8 τραυματίες. Ανάμεσα τους ο θρυλικός Ταγματάρχης Σφακιανάκης, που μεταφέρθηκε τραυματισμένος στην έδρα του τάγματος και ξεψύχησε αφού έμαθε πρώτα την πανωλεθρία του εχθρού.

Η "μάχη στου Μανούσου το Γεφύρι" είναι απο τις σπουδαιότερες νίκες του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου.

ΠΗΓΗ: Praxis Review