"Η ματωμένη Πέμπτη": Σαν σήμερα, 5 Ιουλίου 1934, η αστυνομία του Σαν Φρανσίσκο επιχειρεί να σπάσει την απεργία των λιμενεργατών που είχε ξεκινήσει απο τις 9 Μαίου, με εντολές της εργοδοσίας και την υποστήριξη του Δημάρχου.

Οι λιμενεργάτες είχαν κατέβει σε απεργία, ενάντια στις άθλιες συνθήκες εργασίας και το δουλεμπόριο-έτσι το αποκαλούσαν-με το οποίο τους διάλεγαν, τους έβαζαν να δουλεύουν και τους έδιωχναν με το παραμικρό. Απαιτούσαν να υπάρχει μπει τέλος στην εργοδοτική ασυδοσία.

Επίσης, ζητούσαν ένα δολάριο την ώρα (οι πληρωμές ήταν χαμηλότερες).

Η απεργία άρχισε 9 Μαίου 1934 και γρήγορα γενικεύτηκε. 13 Μαίου, κατέβηκαν σε απεργία και οι οδηγοί φορτηγών στις μεταφορές και το λιμάνι νέκρωσε.

Οι εργοδότες λύσσαξαν και κινητοποίησαν όλους τους μηχανισμούς τους για να σταματήσουν την απεργία. Οι εφημερίδες άρχισαν εκστρατεία λάσπης ενάντια στους απεργούς, η αστυνομία (τότε υπήρχε η "προοδευτική" προεδρία Ρούσβελτ) άρχισε επιθέσεις και οι δημοτικές αρχές στήριξαν την εργοδοσία.

Στην συνέχεια, επιστρατεύτηκαν "υπεύθυνοι" συνδικαλιστές που κατέληξαν σε συμφωνία (που δεν άλλαζε τίποτα ουσιαστικό στα βασικά αιτήματα των λιμενεργατών). Δήλωσαν ότι η απεργία έληξε και πήγαν να ανακοινώσουν την "νίκη" στους εργάτες.

Ακολούθησε άγριο γιουχάρισμα σε πολλές γλώσσες, (πολλοί εργάτες ήταν μετανάστες), οι εργάτες τους έδιωξαν και πήραν απόφαση να συνεχίσουν την απεργία.

Μπροστά στην αποφασιστικότητα των εργατών, εργοδοσία, αστικό κράτος, δημοτικές αρχές της πόλης αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τα προσχήματα.

5 Ιουλίου, οργάνωσαν φορτηγά με απεργοσπάστες και διέθεσαν μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις για να μπουν στο λιμάνι και να σπάσουν την απεργία.

Χιλιάδες λιμενεργάτες (τότε ήταν στην 57η μέρα της απεργίας), μεταφορείς, οδηγοί, εργάτες απο όλη την πόλη, κατέβηκαν να τους αντιμετωπίσουν.

Απο νωρίς το πρωί, η αστυνομία ξεκίνησε επιθέσεις σε εργατικές γειτονιές της περιοχής. Ήταν οπλισμένη με πυροβόλα όπλα, ενω έφιππα τμήματα της έκαναν συνέχεια εφόδους.

Στις επιθέσεις, οι αστυνομικοί δολοφόνησαν δύο εργάτες, τον Χάουαρντ Σπέρι, λιμενεργάτη και βετεράνο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και τον Νικ Μπερντίος. Πυροβολήθηκαν πισώπλατα.

Το πραγματικό όνομα του Νικ Μπερντίος ήταν Νίκος Κουντουράκης.

Ο Κουντουράκης ήταν Έλληνας κομμουνιστής, μετανάστης στις ΗΠΑ με καταγωγή απο την Κρήτη που δούλευε ως μάγειρας. Ήταν πρωτοπόρο μέλος του σωματίου μαγείρων και του Κομμουνιστικού Κόμματος ΗΠΑ. Ζούσε στην 5η οδό στο Σαν Φρανσίσκο μαζί με τη σύζυγό του, Τζούλια Μπερντίος.

Οι αρχές κινητοποιήσαν και την εθνοφρουρά και έστησαν πολυβόλα γύρω απο την περιοχή.

Στην κηδεία των δολοφονημένων εργατών πήραν μέρος χιλιάδες εργάτες. Τα συνδικάτα πήραν απόφαση για γενική απεργία. Οι αρχές προσέλαβαν εκατοντάδες αστυνομικούς και οι εφημερίδες άρχισαν να ουρλιάζουν ότι οι..κομμουνιστές θα καταλάβουν το λιμάνι.

Παρά την τρομοκρατία, η γενική απεργία είχε πολύ μεγάλη συμμετοχή (130.000 εργάτες απο πολλούς κλάδους). Σταμάτησε 27 Ιουλίου και οι εργάτες κατάφεραν να πληρώνονται 0,95 δολλάρια την ώρα (αρχικά ζητούσαν 1 δολάριο), να έχουν μια μέρα ελεύθερη την εβδομάδα (τότε δούλευαν 7 ημέρες την εβδομάδα) και ένα σύστημα προσλήψεων στο λιμάνι που έβαζε κάποιους πρώτους ελέγχους.

Οι απεργίες συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια.

("Πυροβολημένος πισώπλατα": Στην δεύτερη φωτογραφία, απεργοί εργάτες δείχνουν το σημείο που η αστυνομία δολοφόνησε τον Χάουαρντ Σπέρι. Το "μνημείο του δρόμου" που έφτιαξαν οι εργάτες υπάρχει μέχρι σήμερα)

ΠΗΓΗ: Praxis Review