ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ - kommon.gr

Παραιτήθηκε τελικά – το Σάββατο, 18 Απριλίου – από τη θέση του στο κυβερνητικό σχήμα ο Μακάριος Λαζαρίδης (στο εξής ΜΛ), του οποίου τη σύντομη θητεία στην καρέκλα του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης οριοθέτησαν δύο «Άλφα». Η μεν τοποθέτησή του έμοιαζε με… ανέκδοτο (ή και με αποκορύφωμα της πρωθυπουργικής αλαζονείας), η δε παραίτησή του ήταν αναπόφευκτη. Διότι ο τόσος διασυρμός είχε γίνει ανυπόφορος – τουλάχιστον για τον κομματικό περίγυρο.

Εάν τυχόν χρειάζεται κάποια επεξήγηση το περί του ανεκδότου,  ας αναρωτηθούμε: Πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η συγκεκριμένη επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη; Έκανε άρον – άρον κυβερνητικό «μίνι ανασχηματισμό», υπό την πίεση των δικογραφιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η κίνησή του υποτίθεται ότι υπογράμμιζε την απόφαση να «χυθεί άπλετο φως» στην υπόθεση της αρπαγής των αγροτικών επιδοτήσεων. Και ποιον έβαλε στο επίμαχο υπουργείο; Τον ΜΛ, δηλαδή έναν πολιτικό που ισχυριζόταν ότι… δεν υπάρχει καν σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ! Τόσο καλά…

Προτού παραιτηθεί ο ΜΛ, η σαρκαστική διάθεση των χρηστών social media είχε προλάβει να μαντέψει την κατάληξη, αλλά για… άλλον λόγο. «Πιστεύω πως τελικά ο Μ. Λαζαρίδης θα παραιτηθεί από υπουργός για να συνεχίσει τις σπουδές του», έγραψε ένας στο Χ. Έτερος χρήστης του Χ «ενημέρωσε» για το εξής: «Θύμα τρομοκρατικής επίθεσης ο Μ. Λαζαρίδης. Κάποιοι πέταξαν πτυχία στην είσοδο του σπιτιού του». Το μικρό μας δείγμα ολοκληρώνεται με το μη σαρκαστικό, αλλά ζουμερό: «Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν τσίπα, όχι πτυχίο».

Ο εξευτελισμός έγινε τέλειος, για να θυμηθούμε τον στίχο του Μίκη Θεοδωράκη από το μακρινό 1968. Και είναι εξευτελισμός πολλαπλός – και για πολλούς. Η υπόθεση του ΜΛ προσφέρεται για επισημάνσεις και συμπεράσματα. Και σίγουρα θα μας βοηθήσει σε αυτό μια συνοπτική υπόμνηση των συμβάντων, έπειτα από την ένταξη του ΜΛ στην κυβέρνηση.  Σαν σε θεατρική παράσταση.

«Γιατί είμαι ωραίος»…  

Πράξη πρώτη:  Λίγο πριν από το αναστάσιμο «δεύτε λάβετε φως», βγαίνει στο φως της δημοσιότητας κάτι. Ότι ο ΜΛ είχε διοριστεί το 2007 στο υπουργείο Παιδείας, σε οργανική θέση ειδικού επιστήμονα, μολονότι δεν διέθετε τα ακαδημαϊκά προσόντα για κάτι τέτοιο. Δεν είχε πτυχίο δημόσιου ελληνικού πανεπιστημίου, ούτε άλλο αναγνωρισμένο ισότιμο πτυχίο. Εγείρεται πολιτικό ζήτημα. Η αντιπολίτευση ζητά να αποπεμφθεί ο ΜΛ από την κυβέρνηση.

Πράξη δεύτερη – σκηνή πρώτη: Ο ΜΛ λέει πως δεν υπήρξε τίποτε το μεμπτό στον διορισμό του το 2007. Ισχυρίζεται ότι τότε τοποθετήθηκε ως μετακλητός συνεργάτης και όχι ως ειδικός επιστήμονας. Πολύ γρήγορα όμως  δημοσιεύονται και κάνουν το γύρο του Διαδικτύου, τόσο η σχετική απόφαση της τότε υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου  (η υπ. αρ. 562/8 Φεβρουαρίου 2007), όσο το αντίστοιχο ΦΕΚ. Σε αμφότερα επιβεβαιώνεται ότι ο ΜΛ είχε διοριστεί ως ειδικός επιστήμονας.

Ο ΜΛ διατείνεται όχι διέθετε επιστημονική επάρκεια, επικαλούμενος τίτλους σπουδών από εργαστήρι ελευθέρων σπουδών, υπό τον τίτλο «College of Southeastern Europe». Μολονότι το εν λόγω εργαστήρι δεν παρέχει τίτλους ισότιμους των πανεπιστημίων (πώς θα μπορούσε, άλλωστε;), ο ΜΛ το παρουσιάζει – περίπου – ωσάν  άθροισμα της επιστημονικής ποιότητας που θα είχαμε αν βάζαμε πλάι – πλάι… το Χάρβαρντ, την Οξφόρδη και μερικά ακόμη από τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια του κόσμου. «Σε αυτά τα κολέγια οι σημερινοί επικριτές μας δεν θα έβγαζαν ούτε το πρώτο εξάμηνο», υποστηρίζει με αυτάρεσκη επιθετικότητα.

Ερωτάται ο ΜΛ (στη συνέντευξή του στο Open) με ποια προσόντα πήρε την επίμαχη θέση το 2007. Απαντά ειρωνικά: «Γιατί είμαι ωραίος». Αναφέρει επίσης ότι έχει πολλά ένσημα και λέει: ««Δεν είμαι τεμπέλης όπως οι αριστεροί».

Τα… μυστήρια του χρόνου και το «College»

Πράξη δεύτερη – σκηνή δεύτερη: Ο ΜΛ αναφέρει ότι αποφάσισε το 1987 να σπουδάσει στο «College of Southeastern Europe», από το οποίο απεφοίτησε στις 7 Ιουνίου 1992.  Πολύ γρήγορα, όμως, εγείρονται κάποια… μικρά ζητήματα που αφορούν την έννοια του χρόνου. Περιστρέφονται γύρω από την άβολη -, για τον ΜΛ – διαπίστωση ότι το «College of Southeastern Europe», του Ντελάγουερ, ιδρύθηκε το 1991. Κι ο Π. Πολάκης σημειώνει κάτι ακόμη: «Παλιότερα, φαίνεται να λειτουργούσε αλλού ως ‘American College of Southeastern Europe’, αλλά μόνο τα έτη 1987-1989!!! Μετά έκλεισε!!!».

Θα μπορούσε ίσως να κλείσει και το όλο θέμα, αν δεχόμασταν άπαντες ότι στον τόσο εργατικό και ταλαντούχο  ΜΛ αναγνωρίστηκε η ικανότητα να μαθαίνει σε ένα έτος όσα οι άλλοι εμπεδώνουν σε τέσσερα (ίσως και με συνυπολογισμό της ομορφιάς του). Αλλά αφ’ ης στιγμής ο ίδιος ο υφυπουργός λέει ότι αποφάσισε να σπουδάσει στο εν λόγω «College» το 1987, το πράγμα περιπλέκεται κάπως.

Πράξη δεύτερη – σκηνή τρίτη: Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνεται «χαμός». Μεταξύ άλλων, σχολιάζεται ευρύτατα παλιότερη ανάρτηση του ΜΛ, η οποία περιείχε τη φράση «όσοι έχουμε αποφοιτήσει από δημόσιο πανεπιστήμιο γνωρίζουμε πολύ καλά…».

Ο ίδιος απαντά ότι δεν ψευδολόγησε για τον εαυτό του, απλώς διαθέτει… ανεπτυγμένη συλλογική συνείδηση: «Μιλούσα συνολικά. Θα μπορούσε αντί για το “μ” να είχε το “ν”», λέει. Μάλλον θα ήταν ικανός να ισχυριστεί ότι πατήθηκε κατά λάθος γράμμα στο πληκτρολόγιο, αν δεν ήταν πολύ… χοντρό να επικαλεσθεί διπλό λάθος – στο «έχουμε» και στο «γνωρίζουμε»…

Η συζυγική σκυτάλη του 2013

Πράξη τρίτη: Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιβεβαιώνει την κάλυψη στον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, αλλά κρατά και μία «πισινή». Κατά τον Παύλο Μαρινάκη ο ΜΛ ουδέν μεμπτό έπραξε το 2007, αλλά, λέει, δεν αποκλείεται κάτι να μην πήγε καλά – τότε- με τους χειρισμούς στο υπουργείο Παιδείας. Προφανώς, σε ό,τι αφορούσε την πρόσληψή του ως ειδικού επιστήμονα κι όχι ως απλού μετακλητού.

Επί λέξει: «Το αν οι υπηρεσιακοί του υπουργείου Παιδείας το 2007 ακολούθησαν τη διαδικασία που έπρεπε να ακολουθήσουν είναι κάτι το οποίο εγώ αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να το γνωρίζω (…) Για τον κ. Λαζαρίδη δεν τίθεται ζήτημα για την παραμονή του στην κυβέρνηση».

Σε… ελεύθερη απόδοση: Αν ο ΜΛ αξιοποίησε τότε κάποιο «παραθυράκι» του νόμου, με γεια του, με χαρά του. Και όντως αξιοποίησε.  Συγκεκριμένα: Στο ΦΕΚ διορισμού του ΜΛ αναφέρεται ότι η πρόσληψή του έγινε σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 2 του ν. 2190/1994. Ο συγκεκριμένος νόμος απαιτούσε για προσλήψεις ακαδημαϊκά προσόντα που δεν διέθετε ο ΜΛ. Ποιο ήταν το «παραθυράκι»; Σε ένα σημείο (το 4) του άρθρου 33 προβλέπεται ότι στα γραφεία υπουργών ή υφυπουργών η πρόσληψη γίνεται με απόφαση του οικείου υπουργού, χωρίς οποιαδήποτε διαδικασία. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πιο κραυγαλέα πρόβλεψη για «τακτοποιήσεις» και «βολέματα» φιλικών πολιτικών προσώπων.

Πράξη τέταρτη:  Tο ethnos.gr αποκαλύπτει κάτι ακόμη: Στις 26 Απριλίου 2013 ο ΜΛ προσελήφθη σε θέση ειδικού συμβούλου στο Γραφείο της Γενικής Γραμματέως Ισότητας των Φύλων. Παραιτήθηκε από αυτήν στις 27 Ιουνίου 2013, προκειμένου να προσληφθεί ως δημοσιογράφος στο Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Δυο ημέρες νωρίτερα (25 Ιουνίου), ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε αναλάβει καθήκοντα υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και προφανώς ο ΜΛ θέλησε να τον ακολουθήσει, εκεί. Μια μέρα αφ’ ότου παραιτήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων ο ΜΛ, δηλαδή στις 28 Ιουνίου 2013, την κενή θέση κατέλαβε η σύζυγός του, Αθανασία Κοτσαύτη.

Μπορεί λοιπόν να μην κράδαινε ο ΜΛ πανεπιστημιακό πτυχίο, τυλιγμένο σε κυλινδρικό σχήμα. όταν διοριζόταν στο υπουργείο Παιδείας, αλλά λίγα χρόνια αργότερα ήταν εφοδιασμένος με κάτι «χρησιμότερο»: Με μια σκυτάλη διορισμού. Η παράδοση της σκυτάλης στη σύζυγό του έγινε αστραπιαία. Μέρα δεν πήγε χαμένη για τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

«Μπορούσα και μόνο ως απόφοιτος Λυκείου»

Πράξη πέμπτη, ημέρα Πέμπτη, 16 Απριλίου. Προτού μιλήσει στη Βουλή ο πρωθυπουργός για τα σκάνδαλα, ο ΜΛ κάνει δήλωση. Σε αυτήν, πρώτα ζητά συγγνώμη για το ύφος με το οποίο είχε εκφραστεί κατά τις προηγούμενες ημέρες και κατόπιν «ζητά» κάτι άλλο: «Τον πλήρη, έντοκο καταλογισμό οποιωνδήποτε αχρεωστήτως καταβληθέντων σε εμένα ποσών».

Αναφέρει ακόμη: «Σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, μπορούσα να προσληφθώ στη θέση του ειδικού συνεργάτη ως απόφοιτος Λυκείου, με δεδομένο ότι το πτυχίο μου δεν ήταν αναγνωρισμένο από το τότε ΔΙΚΑΤΣΑ, μετά τον έλεγχο των εγγράφων που μου ζητήθηκαν και τα οποία κατέθεσα στην αρμόδια υπηρεσία. Αν έπρεπε να διορισθώ ως ειδικός συνεργάτης και όχι ως ειδικός σύμβουλος, αυτό συνέβη χωρίς καμία δική μου παρέμβαση ή επιλογή».

Δηλαδή, αφού μας παρουσίασε ως απαύγασμα της επιστημονικής ποιότητας εκείνο το… ΙΕΚ του Ντελάγουερ (που πρώτα τον υποδέχθηκε και μετά… ιδρύθηκε), μας λέει πως τσάμπα κάναμε όλη αυτή τη συζήτηση, διότι τη θεσούλα την έπαιρνε και με το απολυτήριο Λυκείου. Και ασφαλώς, αν έγινε ένα… τυπικό λάθος το 2007, αυτό βαραίνει άλλους (ό,τι είχε πει λίγες ημέρες νωρίτερα ο Π. Μαρινάκης για τους υπηρεσιακούς).

Αλίμονο, τώρα… Εδώ στην ζέουσα υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ άρχισαν κάποια κυβερνητικά στελέχη να ρίχνουν το φταίξιμο στους συνεργάτες τους και δεν θα γινόταν το ίδιο με άγνωστους υπαιτίους, για ένα ωραίο βόλεμα, 19 χρόνια νωρίτερα; Σοβαροί να’ μαστε…

«Γαλαντομία» εκ του ασφαλούς

Πράξη έκτη: Νομικοί χαρακτηρίζουν «σκέτη υποκρισία» το «αίτημα» του ΜΛ, να του αποσταλούν «ραβασάκια» για να πληρώσει. Η υπόθεση έχει παραγραφεί τόσο στο ποινικό όσο και στο αστικό σκέλος, άρα ο ΜΛ γνωρίζει ότι δεν θα του έρθει κανένας… λογαριασμός (αναλυτικότερα ΕΔΩ).

Πράξη έβδομη: Ο «αναβρασμός» μέσα στη ΝΔ εντείνεται, καθώς είναι κοινός τόπος ότι το ρεζιλίκι αυτό δεν αντέχεται. Η Ντόρα Μπακογιάννη ζητά από τον ΜΛ να παραιτηθεί, «για να διευκολύνει τον εαυτό του και τον πρωθυπουργό». Ο ΜΛ παραιτείται. Και ο διευκολυνόμενος (;) πρωθυπουργός χρεώνεται την απροθυμία να αποπέμψει τον «κολλητό» του, μολονότι το όλο πράγμα ήταν ολοκάθαρο.

Με την προηγηθείσα απροθυμία – παρά τις αποκαλύψεις – να αποπεμφθεί ο ΜΛ και (κατά πολύ χειρότερο) με την… μαχητική επιχειρηματολογία υπέρ της θέσης ότι δεν συνέτρεχε λόγος να… κουνηθεί από τη θέση του ο υφυπουργός, εξυπακούεται πως η κυβέρνηση  εγκολπώνεται και τυπικά τα  πάντα. Είτε εμπίπτουν στη ζώνη του «τα νόμιμα είναι και ηθικά» (ποιος ξεχνά την ατάκα του Γ. Βουλγαράκη;) είτε στην σφαίρα της εξαπάτησης

Τρεις επισημάνσεις – παρατηρήσεις  

Έπονται μερικές σκέψεις, επισημάνσεις και παρατηρήσεις (για ειδικότερα ή γενικότερα ζητήματα), βάσει του παραπάνω χρονικού. Πρώτη: Ας φανταστούμε πόση εξαπάτηση και πόση ανεκδοτολογική «αριστεία» μπορεί να παραχθεί, με την αξιοποίηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης επιπέδου ΙΕΚ που παρουσιάζεται ως «πανεπιστημαική»

Δεύτερη: Ήταν πράγματι απολαυστικό να βλέπεις την κυβερνητική «γραμμή άμυνας» στην υπόθεση του ΜΛ  να χαράζεται γύρω από τον ισχυρισμό πως όλα αυτά συνέβησαν πολύ παλιά, για να μας απασχολούν σήμερα. Για σκέψου… Επικαλέστηκε κάποια  παλαιότητα συμβάντων το κυβερνών κόμμα, το ίδιο που προκειμένου να διαχειριστεί την καταιγίδα των σκανδάλων του μας καλεί να ανατρέξουμε σε «παθογένειες» οι οποίες μάστιζαν το νεοελληνικό κράτος από το τη σύστασή του ή ακόμη και στα ρουσφέτια της εποχής του Περικλή (Αδ. Γεωργιάδης). Νόστιμο δεν είναι;

Από την άλλη πλευρά, το πράγμα εξηγείται: Ένα καθεστώς που προσβλέπει σε παραγραφές αδικημάτων (κι αυτό τώρα γίνεται στην υπόθεση των υποκλοπών, για πλημμελήματα συγκεκριμένων εμπλεκόμενων) είναι φυσικό να θεωρεί «πρέπον» το σβήσιμο «παρατράγουδων» και στο πολιτικό πεδίο. Θέμα συνήθειας…

Τρίτη:  Στα πιο σύντομα ανέκδοτα κατέχει πλέον περίοπτη θέση η «κυβερνητική αριστεία». Και ίσως αυτή η καταρράκωση να ολοκληρώνει και το ιδεολογικό – ηθικό ξεγύμνωμα του εφαρμοσμένου εν Ελλάδι νεοφιλελευθερισμού. Όλα όσα αυτός υποσχέθηκε (από την εποχή της πρωθυπουργίας του πατέρα Μητσοτάκη ως σήμερα) ότι θα απολάμβανε η κοινωνία χάρη στην «απελευθέρωση των αστείρευτων δυνάμεων της αγοράς», από τις μειώσεις των φόρων και τις φθηνότερες υπηρεσίες μέχρι την εισοδηματική «άνθιση», διαψεύστηκαν οικτρά. Είχαν απομείνει κάποια παραμύθια για «άριστους», για θαυμαστά know- how και φυσικά για την καταπολέμηση των «παθογενειών του κρατισμού». Και τι βιώνουμε; Μια πλημμυρίδα σκανδάλων κάθε είδους και κάθε… τεχνοτροπίας. Και δίπλα στην κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, παρακολουθούμε τη διόγκωση του κρατικοδίαιτου βολέματος.

Ζήτω λοιπόν οι απανωτές απ’ ευθείας αναθέσεις, ζήτω και σίγουρες – και άνευ των προσόντων που για άλλους απαιτούνται – θέσεις! Αν το καλοσκεφθείτε και το δεύτερο μπορεί να εκληφθεί και ως παράκαμψη «γραφειοκρατικών αγκυλώσεων».

Στη χρονιά του οικογενειακού βολέματος…

Αντί επιλόγου, μια «λαϊκίστικη» υπενθύμιση: Το 2013, όταν ο ΜΛ είχε την πολυτέλεια να αφήνει μια κρατική θέση για άλλη και η σύζυγός του τη σιγουριά ότι θα «έπιανε» την πρώτη, ήταν η χρονιά κατά την οποία κορυφώθηκε το brain drain. Η ανεργία στους πτυχιούχους είχε ξεπεράσει το 28%. Λίγους μήνες αφ’ ότου ο ΜΛ έπιασε δουλειά στο υπουργείου το Κυριάκου Μητσοτάκη, εκείνος φρόντισε να απολυθούν (16 Σεπτεμβρίου 2013) οι 393 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών.

Ω, ναι, ξέρω, «δεν έχει σχέση το ένα με το άλλο»…  Αλίμονο αν είχαν σχέση οι μακάριοι Μακάριοι με τις καθαρίστριες ή με τους νεαρούς από το Περιστέρι που προορίζονται για ψυκτικοί (άλλη αξέχαστη ατάκα του Κυρ. Μητσοτάκη). Ω, ναι, σε τελική ανάλυση αυτά ήταν θέματα  ικανοτήτων, μόρφωσης και προσόντων.

Βεβαίως, αρκετές από τις απολυμένες καθαρίστριες (που αργότερα δικαιώθηκαν και δικαστικά) είχαν πτυχία ΑΕΙ και ΤΕΙ, αλλά έβγαζαν το ψωμί τους με τα απορρυπαντικά και τις σφουγγαρίστρες διότι αδυνατούσαν να βρουν δουλειά σχετική με τις σπουδές τους. Ας πρόσεχαν. Ας ανήκαν στη «γαλάζια αριστεία». Ή τουλάχιστον ας είχαν «σπουδάσει»  στο «College of Southeastern Europe»…