Με μεγάλη «έκπληξη» τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, ανακάλυψαν το σκάνδαλο των επιδοτήσεων που σκορπάνε οι εκάστοτε κυβερνητικοί παράγοντες κυρίως σε ημέτερους του αγροτικού πληθυσμού. Με διαρκή σχόλια σε καθημερινή βάση επιχειρούν να ξεπλύνουν μια χρόνια κατάσταση που είναι γνωστή σε όλη την ελληνική κοινωνία πολλά χρόνια τώρα. Προφανώς η «αγωνία» των καναλαρχών, που βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία στο πλευρό της κυβέρνησης αλλά και του πολιτικού συστήματος, δεν έχει να κάνει με την πραγματικότητα που επικρατεί στον αγροτικό τομέα, αλλά με τα σχέδια που ετοιμάζει η κυβέρνηση για τον πρωτογενή τομέα παραγωγής στη χώρα μας, στα πλαίσια της νέας αγροτικής πολιτικής που έχει αποφασίσει η ΕΕ. Ας τα πάρουμε όμως απ’ την αρχή για να ξετυλίξουμε το κουβάρι της πραγματικότητας.

Ερώτημα πρώτο: Υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ ή -πιο σωστά- υπάρχει σκάνδαλο στη διανομή των επιδοτήσεων για την αγροτική παραγωγή; Αρχικά να τονίσουμε ότι οι επιδοτήσεις στα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα δεν είναι ανακάλυψη της χώρας μας. Σε όλες τις χώρες η αγροτική παραγωγή επιδοτείται. Μάλιστα θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι δεν θα υπήρχαν τα απαραίτητα προϊόντα αν δεν υπήρχαν αυτές οι επιδοτήσεις.

Όμως δεν είναι αυτό το πρόβλημα που θα έπρεπε κανονικά να συζητιέται από μια κυβέρνηση που ενδιαφέρεται για την αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή της χώρας. Το σκάνδαλο βρίσκεται σε δύο επίδικα σημεία. Πρώτον προς τα πού διοχετεύονται οι επιδοτήσεις και δεύτερον ποια σχέδια υπηρετούν. Το γεγονός ότι ο αριθμός των καλλιεργούμενων στρεμμάτων, όπως και ο αριθμός των ζώων που αποτελούν το ζωικό κεφάλαιο είναι προφανέστατα πολύ μεγαλύτερος απ’ τον πραγματικό, δεν αποτελεί ούτε κάποιο μυστικό που ξαφνικά ανακαλύφθηκε, ούτε είναι μόνο πρωτοτυπία της Ελλάδας. Το ότι σήμερα «ξαφνικά» η κομισιόν ενδιαφέρθηκε δήθεν να ξεσκεπάσει τη ρεμούλα στη χώρα μας, δεν αφορά στην υποτιθέμενη δίκαιη κατανομή των επιδοτήσεων, αλλά πολύ πιθανόν στη ριζική μείωση και την εξάλειψη των επιδοτήσεων, που θα συμπαρασύρει και όλους αυτούς, τη μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών που δεν συμμετείχαν στο πάρτι της μοιρασιάς και που φυσικά θα πληρώσουν και το μάρμαρο. Γιατί πρέπει να είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι οι μεγαλοκαρχαρίες που εισέπραξαν τα μεγάλα ποσά και που φυσικά είναι ημέτεροι των κυβερνητικών στελεχών δεν πρόκειται να θιχτούν καθόλου!

Το δεύτερο επίδικο σημείο που είναι στην πραγματικότητα και το δεύτερο ερώτημα είναι ποιοι είναι οι σχεδιασμοί γύρω απ’ την παραγωγή στον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα. Εξετάζοντας τη συνολική κυβερνητική πολιτική που δεν αφορά μόνο τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ -για να λέμε και του στραβού το δίκιο που λέει και ο λαός μας-, οι αναδιαρθρώσεις στην αγροτιά κρατάνε από πολύ παλιά και είναι ανεξόφλητα γραμμάτια απ’ την εποχή της ένταξης της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ και σημερινή ΕΕ. Οι αλλαγές που έγιναν στην τοπική αυτοδιοίκηση με τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη» και η αντιαγροτική πολιτική δεκαετιών επέφεραν μια βίαιη ερήμωση της επαρχίας, ανάγκασαν χιλιάδες αγροτικές οικογένειες να εγκαταλείψουν την επαρχία και να μετακομίσουν στα μεγάλα αστικά κέντρα, εγκαταλείποντας έτσι τις καλλιέργειες τους. Ακόμα, είναι σημαντικό να αντιληφθούμε τις συνέπειες και της τελευταίας απόφασης του ΣτΕ, που επιβάλλει τρία στρέμματα για να μπορεί να κτίσει κάποιος ένα σπίτι σε έναν οικισμό με λιγότερους από 5.000 κατοίκους, αφού έτσι ανοίγει την πόρτα της εξόδου στους εναπομείναντες αγρότες και κυρίως στους νέους αγρότες που φεύγουν απ’ τα χωριά. Και μετά δήθεν διαμαρτύρονται ότι δεν υπάρχουν αγροτικά χέρια για να καλλιεργήσουν τα χωράφια ή να στηρίξουν τις κτηνοτροφικές μονάδες.

Η εγκατάλειψη, λοιπόν, του πρωτογενούς τομέα, η αντικατάσταση των αγροτικών προϊόντων με εισαγόμενα, η δραματική μείωση ντόπιου κρέατος, και όχι κρέατος ελληνικής εκτροφής, δηλαδή ζώων που εισάγονται και εκτρέφονται για μερικούς μήνες στη χώρα μας, δείχνουν με ολοκληρωμένο τρόπο ποιο είναι το μέλλον της αγροτιάς στην Ελλάδα και γιατί τόσο εύκολα οι αγρότες μετατρέπουν τα χωράφια τους σε εγκαταστάσεις ηλιακών πάνελ, που καταστρέφουν οριστικά τις εκτάσεις αυτές, αφού είναι σχεδόν αδύνατο να ξαναγίνουν καλλιεργήσιμες.

Ερώτημα τρίτο: Πριν απ’ τον ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν όλα αγγελικά φτιαγμένα; Όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοιο είναι απ’ τους καλύτερους και μεγαλύτερους ψεύτες. Ας αναφέρουμε ορισμένα μόνο χαρακτηριστικά παραδείγματα με τις επιδοτήσεις. Οι περίφημες χωματερές που κατέστρεψαν τεράστιες ποσότητες αγροτικών προϊόντων, απ’ τη δεκαετία του 80, οι επιδοτήσεις στο βαμβάκι με τις ζυγαριές που ζύγιζαν τις πέτρες για βαμβάκι, είναι δύο απ’ τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ανομίας και ρεμούλας στην αγροτική οικονομία.

Στα παραδείγματα που αναφέραμε παραπάνω πρέπει να σημειώσουμε τα εξής. Με τις περίφημες χωματερές, όπου οι αγρότες πέταγαν τα προϊόντα τους αντί αυτά να διοχετεύονται στην αγορά, οι αρνητικές συνέπειες ήταν πολλαπλές. Πρώτον κόβονταν οι δεσμοί πολλών χρόνων των αγροτών με την ποιοτική παραγωγή, αφού εκείνο που ενδιέφερε δεν ήταν τι παράγεις, αλλά πόσο παράγεις, αφού ούτως ή άλλως τα προϊόντα πήγαιναν στη χαβούζα των χωματερών. Με τον τρόπο αυτό οι επιδοτήσεις που έπαιρναν δεν πήγαιναν σε κάποια νέα παραγωγή αλλά στην άσκοπη κατανάλωση ενός πρόσκαιρου ευδαιμονισμού, που όμως σε λίγο μακρύτερο χρόνο διάβρωνε την κοινωνική συνείδηση ενός τμήματος της αγροτιάς.

Αξίζει εδώ να θυμίσουμε στους αναγνώστες τις άθλιες δηλώσεις του υπουργού Γεωργίας, Τζουμάκα. Συγκεκριμένα, είχε δηλώσει ότι θα μειώσει τον αγροτικό πληθυσμό κάτω του 10% από 18% που ήταν τότε και στην ερώτηση τι θα γίνει το υπόλοιπο τμήμα των αγροτών, απαντούσε κυνικά ότι δεν τον ενδιαφέρει, αφού ήδη είχαν στρώσει το δρόμο για να διώξουν τους αγρότες απ’ τον τόπο τους.

Ορισμένα βασικά συμπεράσματα

Τα υποτιθέμενα σκάνδαλα στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι αυτά που διατυμπανίζονται με εκκωφαντικό τρόπο απ’ τα παπαγαλάκια των συστημικών ΜΜΕ. Δεν είναι αλήθεια ότι τα βοσκοτόπια της Κρήτης είναι μεγαλύτερα απ’ την έκταση του νησιού, όπως πολύ εύστοχα αναλύεται και στην ανακοίνωση τύπου του Μ-Λ ΚΚΕ. Το μεγάλο σκάνδαλο κακοδιαχείρισης στον ΟΠΕΚΕΠΕ αφορά τη διασπάθιση των χρημάτων αυτών στους ημέτερους με τον πιο προκλητικό τρόπο. Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα αφορά τον τρόπο που παρέχονται οι επιδοτήσεις προς τον αγροτικό πληθυσμό και τις επιδιώξεις που εξυπηρετούν.

Ενώ λοιπόν οι επιδοτήσεις θα έπρεπε να στηρίζουν τη ντόπια παραγωγή, δίνονταν από παλιά για να διαλύσουν την παραγωγή. Έτσι ξεριζώθηκαν τα αμπέλια, τα καπνά, τα σιτηρά και τόσα άλλα προϊόντα και αντικαταστάθηκαν από τα εισαγόμενα που ήθελαν οι μεγάλες αλυσίδες και τα μεγάλα οικονομικά καρτέλ. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για το ζωικό κεφάλαιο που οι περίφημες ποσοστώσεις οδήγησαν στη μεγάλη συρρίκνωση της ντόπιας κτηνοτροφικής παραγωγής.

Επίσης πρέπει να τονίσουμε ότι ο τρόπος με τον οποίο δίνονταν οι επιδοτήσεις και οι αποζημιώσεις, δημιουργούσε ένα πολυδαίδαλο σύστημα πελατειακών σχέσεων, που όχι μόνο εξανάγκαζε τους αγρότες να γίνονται πελάτες των κομματικών γραφείων των κυρίαρχων αστικών δυνάμεων, αλλά ταυτόχρονα αλλοίωνε την ίδια τους την κοινωνική συνείδηση, με αποτέλεσμα να είναι ακόμα πιο ευάλωτοι και να υποτάσσονται στους επιτήδειους κομματάρχες στις διάφορες επαρχίες. Αυτή η άλωση της ταξικής και κοινωνικής συνείδησης ενός τμήματος της αγροτιάς αποτέλεσε ένα σοβαρό αρνητικό γεγονός που έκανε την αγροτιά πιο αδύναμη στις διεκδικήσεις και την έκανε να νοιώθει ότι είναι συμμέτοχη στη ρεμούλα και την απάτη που επέβαλαν τα κομματικά φερέφωνα της ΝΔ σήμερα, αλλά και του ΠΑΣΟΚ των χωματερών, όπως και των αντίστοιχων προσπαθειών εκμαυλισμού της αγροτιάς και απ’ το μόρφωμα του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ.

e-prologos.gr