Γιώργος X. Παπασωτηρίου - artinews.gr

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ οδήγησε σε πέντε παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών, όχι με σκοπό να αποκαλυφθεί η διαφθορά, αλλά για να «μπαζωθεί».

Οι παραιτήσεις δεν προέκυψαν λόγω ποινικών ευθυνών, «αλλά γιατί θεωρείται απαράδεκτη αυτού του είδους η πολιτική συμπεριφορά δηλαδή να γίνονται ρουσφέτια.» αναφέρουν πηγές του Μαξίμου σύμφωνα με την ιστοσελίδα Newsit. Το ίδιο διαβάζουμε και στην ιστοσελίδα «Πρώτο Θέμα» όπου αναφέρεται ότι για τις παραιτήσεις των τριών υφυπουργών «υπήρξε το κριτήριο: κατά πόσον οι επικοινωνίες τους με στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ είχαν να κάνουν με εξυπηρετήσεις, ή είχαν καθαρά υπηρεσιακό χαρακτήρα…».

Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι τα μόνα «ρουσφέτια» ή «εξυπηρετήσεις» που έκανε αυτή η κυβέρνηση είναι αυτές των τριών υφυπουργών!

Αυτό αναπαράγουν χωρίς δημοσιογραφική ντροπή τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ…

Λες και δεν υπάρχει ρουσφέτι στις προσλήψεις χιλιάδων αστυνομικών, στρατιωτικών κ.ά., στις μεταθέσεις, στα ατομικά επιδόματα αλλά και στις επιχειρηματικές επιδοτήσεις (artinews.gr 23/5/2023)

Λες και δεν είναι οι ακροκεντρώοι φίλοι του Κυρ. Μητσοτάκη που νομιμοποίησαν τη διαφθορά. «…οι Έλληνες δεν αντιμετωπίζουν την διαφθορά μόνο ως πρόβλημα, αλλά ως κάτι με το οποίο πρέπει να ζουν αν θέλουν να εξυπηρετούνται, ως ένα αναπόσπαστο συστατικό του ελληνικού τρόπου ζωής…», έγραφε γνωστός φιλομητσοτακικός αρθρογράφος στα ΝΕΑ(4.5.2023).

Ναι, η διαφθορά είναι και ένα «μη πρόβλημα», συστατικό του ελληνικού τρόπου ζωής! Αλλά όταν η «διαφθορά» είναι «μη πρόβλημα» και συστατικό του τρόπου ζωής μας, τότε δεν υπάρχουν ιδεολογικά όρια μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, μεταξύ ηθικότητας και ανηθικότητας, γιατί όλα βυθίζονται στον απόλυτο σχετικισμό, όλα επιτρέπονται, όλα αποενοχοποιούνται.

Το ρουσφέτι θα ονομασθεί «αίτημα» και η «διαφθορά» «διαχρονικές παθογένειες» μέχρι που η σήψη να γενικευθεί (έχει συμβεί ήδη), σαπίζοντας τα πάντα.

Και έρχεται ο Κυρ. Μητσοτάκης να μας αποτυφλώσει, λέγοντας πως το πρόβλημα είναι περιστασιακό, υπόθεση πέντε κυβερνητικών στελεχών, ως εάν οι λίστες Πέτσα για τα ΜΜΕ δεν είναι ρουσφέτι, οι εξυπηρετήσεις στους ολιγάρχες (παρόχους) είναι απλά… «αναπτυξιακή πολιτική», οι χιλιάδες προσλήψεις στον κρατικό μηχανισμό γίνονται δήθεν… αξιοκρατικά, μόνο που οδηγούν σε τραγωδίες όπως των Τεμπών… Ακόμα και η είσοδος στο νοσοκομείο απαιτεί ρουσφέτι.

Έτσι η κοινωνία χωρίζεται σ’ αυτούς που έχουν πρόσβαση, αυτούς που έχουν τον «δικό τους κυβερνητικό βουλευτή» και σ’ αυτούς που δεν έχουν. Για τους δεύτερους ο μόνος τρόπος απόκτησης πρόσβασης είναι να «διαθέσουν την ψήφο» τους, να «πουλήσουν» την πολιτική τους συνείδηση στο κυβερνών κόμμα (Ακόμα και όταν θελήσεις να ανελιχθείς στον κρατικό μηχανισμό ή στη Δικαιοσύνη, πρέπει να «γίνεις του κόμματος»).

Αυτό είναι το πελατειακό σύστημα. Από εδώ προκύπτει η κρίση αντιπροσώπευσης και το έλλειμμα δημοκρατίας… Γι' αυτό αυτό το σύστημα δεν έχει σχέση με τη δημοκρατία. Η ρουσωική θέση «για μία κυβέρνηση του λαού από το λαό για το λαό» είναι ένας μύθος. Δεν εκλέγει ο λαός –για την ακρίβεια το εκλογικό σώμα- αλλά εκείνοι που καταφέρνουν να εξαγοράσουν τα «πακέτα ψήφων» των «κάτω». Αυτό το έχει γράψει ο Λέστερ Θόροου, άλλοτε σύμβουλος του πρώην Αμερικανού προέδρου Μπιλ Κλίντον...