Με διαδικασίες εξπρές, μία εβδομάδα αφότου παρέλαβε στα χέρια του τη σχετική δικογραφία για τα Τέμπη, ο προϊστάμενος της εισαγγελίας εφετών συνέταξε την πρότασή του και την απέστειλε στους αρμόδιους στις 15/09. Μέσα σε μόλις 7 ημέρες, το εν λόγω πρόσωπο κατόρθωσε να ολοκληρώσει την επεξεργασία μιας δικογραφίας 60.000 σελίδων, ενώ κατέληξε σε μία πρόταση που αριθμεί 996 σελίδες! Το άρον-άρον κλείσιμο του σχετικού δικαστικού φακέλου από τον ανακριτή και η επακόλουθη, στο άψε-σβήσε, σύνταξη της εισαγγελικής πρότασης καταδεικνύει την «αγωνία» των «λειτουργών» της… τυφλής(!) δικαιοσύνης (και προφανώς της κυβέρνησης) να ολοκληρωθεί το κεφάλαιο «ΤΕΜΠΗ», με όσο το δυνατόν πιο ανώδυνο πολιτικά για τη ΝΔ τρόπο. Προχειρότητα, ανεπάρκειες, σοβαρές ελλείψεις, μη συμπερίληψη πορισμάτων, όπως αυτό για την προβλη­ματική πυρασφάλεια ή αυτό του Γενικού Χημείου του Κράτους, καταγγέλλονται από τους συγγενείς των θυμάτων, οι οποίοι αντιμετωπίζονται με κυνικό και απαξιωτικό τρόπο από το πολιτικό και δικαστικό προσωπικό. Με άλλα λόγια, συγκάλυψης συνέχεια…

Με αφορμή το κλείσιμο της δικογραφίας και πριν τη σύνταξη της εισαγγελικής πρότασης, ο σύλλογος συγγενών των θυμάτων κάλεσε σε πανελλαδικές συγκεντρώσεις στις 06/09, ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ από τον Κ. Μητσοτάκη. Πλήθος λαού και νεολαίας ανταποκρίθηκαν σε ένα κάλεσμα μόλις 2 ημερών, κατεβαίνοντας στους δρόμους σε πολλές πόλεις της χώρας και διεκδικώντας να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Διαδηλώνοντας ενάντια στην πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας, των ιδιωτικοποιήσεων, των σκανδάλων, την ώρα που ο πρωθυπουργός επιδιδόταν από το βήμα της ΔΕΘ στις γνωστές, ετήσιες και άνευ ουσιαστικού αντικρίσματος στη ζωή του λαού παροχολογίες. Δεν θα πρέπει να παραληφθεί το γεγονός ότι, στα πλαίσια της γενικότερης κυβερνητικής επίθεσης στα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού, επιχειρήθηκε να απαγορευτεί ανάλογη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη. Στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν χιλιάδες δημοκρατικού, προοδευτικού και αριστερού κόσμου ενώ το παρόν έδωσαν σωματεία, φοιτητικοί και μαθητικοί σύλλογοι και οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η απουσία του ΚΚΕ, του κατά τα λεγόμενα της ηγεσίας του πρωτοπόρου κόμματος στους αγώνες, το οποίο δημόσια δεν έκανε κάποια επίσημη τοποθέτηση σχετική με το θέμα. Ωστόσο, σε διάφορα σωματεία στα οποία προτάθηκε η συμμετοχή στις διαδηλώσεις από άλλες δυνάμεις, η απάντηση των συνδικαλιστών του ΚΚΕ είχε για άλλη μια φορά τη σφραγίδα τής σεχταριστικής και οππορτουνιστικής γραμμής του. Συγκεκριμένα, η πρόταση δεν στηρίχτηκε με την αιτιολογία ότι αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης. Κι αυτό γιατί τάχα την ημέρα της ΔΕΘ, που πρέπει να ενισχυθούν οι αγώνες ενάντια στην πολιτική της φτώχειας, στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, στο νέο πειθαρχικό δίκαιο, ενδεχόμενες κινητοποιήσεις για τα Τέμπη θα λειτουργούσαν αποπροσανατολιστικά και υπονομευτικά… Λες και η πολιτική που γεννά τα Τέμπη δεν είναι η ίδια με αυτήν της εξαθλίωσης και του αυταρχισμού. Πώς γίνεται από την άλλη, το έγκλημα των Τεμπών, ένα από τα πιο μυτερά αγκάθια που τρυπούν πολιτικά τη ΝΔ, να αποτελεί βούτυρο στο ψωμί, μόνο ο Περισσός το ξέρει. Όπως επίσης ξέρει πολύ καλά να διαστρεβλώνει τις έννοιες. Διότι αν θέλει κανείς να μιλήσει πραγματικά για «βούτυρο», ας ανατρέξει στην πρόταση του ΚΚΕ για εξεταστική επιτροπή για τα Τέμπη με διερεύνηση της κατάστασης των σιδηροδρόμων από το 1997(!) που προφανέστατα καταλήγει σε «βολική» για την κυβέρνηση διάχυση ευθυνών. Ή στις ξεχωριστές πορείες με κατεύθυνση τα γραφεία της Hellenic Train, όταν κύριος υπεύθυνος είναι η αντιδραστική εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης. Ή στην αντικατάσταση της μάχης για κλιμάκωση του λαϊκού αγώνα λίγες μέρες μετά το έγκλημα των Τεμπών, με τη μητέρα των μαχών… Τις εκλογές!

Τελευταία αλλά σημαντική σημείωση. Από την περίοδο των μνημονίων και μετά, οι α­κραία νεοφιλελεύθερες αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόστηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις ανεξαιρέτως και φτωχοποίησαν πλατιά λαϊκά στρώματα, τα πολιτικά σκάνδαλα και η δυσωδία, σε συνδυασμό με την υποχώρηση του συνδικαλιστικού και αριστερού κινήματος από τα χρόνια της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και μετά, έφεραν στην επιφάνεια κατά καιρούς το σύνθημα σε διάφορες κινητοποιήσεις «ΟΧΙ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ». Θεωρούμε ότι αποτελεί αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα κάθε ανθρώπου να συμμετέχει στους αγώνες του λαού είτε ως ανένταχτος είτε ως ενταγμένος σε μια συλλογικότητα, σε ένα σύλλογο, σε ένα κόμμα. Εξάλλου, αριστερές οργανώσεις και συνδικάτα ήταν, είναι και θα παραμείνουν στους δρόμους στηρίζοντας και ενισχύοντας τους μικρούς και τους μεγάλους αγώνες του λαού. Η άποψη αυτή, όσο κι αν πολλές φορές εκκινεί από το συναίσθημα της απογοήτευσης απλών λαϊκών ανθρώπων απέναντι στα κυβερνητικά κυρίως κόμματα, καταλήγει στο συμψηφισμό όλων, δεξιών και αριστερών, κοινοβουλευτικών και μη. Και αν μη τι άλλο η ιστορία μας έχει δείξει ότι η κυρίαρχη τάξη, αξιοποιώντας αυτήν την απαξίωση, μπορεί να οδηγήσει το λαό και τον τόπο σε σκοτεινά μονοπάτια…

πηγή: Λαϊκός Δρόμος