Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι υπουργοί της κυβέρνησής του, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, ιδιαίτερα στα φιλικά προσκείμενα προς αυτούς τηλεοπτικά κανάλια, επαίρονται για τις «μεταρρυθμίσεις» τους μέσω των οποίων προσελκύουν επενδύσεις στη χώρα η οποία, «υποτίθεται» ζει σε ρυθμούς «άκρατης ανάπτυξης» και παίζει «πρωταγωνιστικό ρόλο» στις διεθνείς εξελίξεις, αφήνοντας πίσω τα κακά χρόνια των μνημονίων. Όπως χαρακτηριστικά είχε δηλώσει ο Άδωνις Γεωργιάδης, στην Ελλάδα «είναι όλα ζάχαρη».

Η πραγματικότητα αυτή ισχύει βέβαια μόνο στη σφαίρα της φαντασίας των κυβερνητικών επιτελείων, γιατί ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει καμία ανάπτυξη στην Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αντιθέτως μέρα με τη μέρα η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη εις βάρος του, με πιο πρόσφατο πλήγμα τη θέσπιση 13ωρης εργασίας για τους εργαζόμενους. Η «ανάπτυξη» της κυβέρνησης περιλαμβάνει μόνο τους κεφαλαιούχους της χώρας, στα πόδια των οποίων θυσιάζει την εργατική τάξη με ιδιαίτερο ζήλο.

Για το πού έχει οδηγήσει τον ελληνικό λαό η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη «μιλάνε» και τα επικαιροποιημένα στοιχεία που έδωσε στις αρχές Οκτωβρίου η Eurostat για την κατηγορία οφειλών για νοίκι ή στεγαστικό δάνειο, ρεύμα, νερό και δόσεις αγορών στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ελλάδα στα χρόνια της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη κατάφερε άλλη μια πρωτιά, με το 42,8% των ελληνικών νοικοκυριών να έχει το 2024 ληξιπρόθεσμες οφειλές στα παραπάνω πεδία, μαρτυρώντας την τραγική κατάσταση στην Ελλάδα. Πάγιες οφειλές για νοίκι ή στεγαστικό δάνειο, για λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, για αποπληρωμή αγορών σε δόσεις. Αυτές οι συνεχείς και διογκούμενες οφειλές αποτελούν ένα μόνιμο και διαρκές τεράστιο χρέος των ελληνικών νοικοκυριών που δεν έρχεται στη δημοσιότητα. Έτσι, ένα στα δύο νοικοκυριά δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις πάγιες υποχρεώσεις του, με τον κίνδυνο διακοπής της παροχής της υπηρεσίας να καραδοκεί. Με άλλα λόγια, ένα στα δύο νοικοκυριά αντιμετωπίζει καθημερινά τον κίνδυνο του να βρεθεί στον δρόμο ή χωρίς ρεύμα και νερό. Ακόμα πιο θλιβερό για τη χώρα μας είναι το γεγονός ότι μεταξύ των έξι χωρών με το υψηλότερο ποσοστό το 2014 στο ίδιο πεδίο, η Ελλάδα είναι η μόνη που διατηρεί ποσοστό υψηλότερο του 40% το 2024, ενώ το ποσοστό των υπολοίπων έχει μειωθεί κάτω από 20%.

Είναι φανερό, λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί που βιώνουν αυτήν την, κατά Μητσοτάκη, «άκρατη ανάπτυξη» στη χώρα μας. Σίγουρα δεν είναι τα εργατικά-λαϊκά νοικοκυριά, τα οποία έχουν καταδικαστεί από το 2010 να σηκώνουν στις πλάτες τους όλες τις απαιτήσεις των δανειστών, των ελληνικών τραπεζών και του ελληνικού επιχειρηματικού τομέα συνολικότερα.

Χωρίς αυταπάτες και απορρίπτοντας την παραπλανητική προπαγάνδα ο ελληνικός λαός μαθαίνει μέσα από αυτά που βιώνει πως ανάπτυξη και ευημερία μπορεί να γνωρίσει μόνο μέσα από την ταξική οργάνωση και πάλη του.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος