ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΣΙΠΡΑΣ: ΕΧΕΙ ΤΕΡΜΑ Ο ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ;

Γράφει ο Βασίλης Λιόσης*

Είναι γνωστό πως εδώ και καιρό το αστικό πολιτικό σύστημα απεργάζεται άμεσες ή μεσοπρόθεσμες πολιτικές λύσεις για την περίπτωση που προκύψουν αδιέξοδα. Από τη μία επίκειται η δημιουργία του κόμματος Σαμαρά και από την άλλη του κόμματος Τσίπρα. Θα σταθούμε στη δεύτερη περίπτωση καταθέτοντας λίγες σκέψεις.

1. Ο Τσίπρας σε όλες του τις τοποθετήσεις στρίβει όλο και περισσότερο δεξιά. Δεν θυμίζει ούτε καν αυτή τη μεταπολεμική σοσιαλδημοκρατία.

2. Αποφεύγει είτε καθαρά είτε έμμεσα να καταδικάσει τη σφαγή στη Γάζα.

3. Δημιουργεί μία ναρκισσιστική εικόνα εντελώς ξένη προς τα ήθη της Αριστεράς. Οι αναφορές του βρίθουν από τα «εγώ».

4. Επιχειρεί με εξοργιστικό τρόπο να μας πείσει ότι εμείς είμαστε αυτοί που δεν κατανοήσαμε την κοινωνική προσφορά του ΣΥΡΙΖΑ επί των ημερών του.

5. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ καμώνεται πως δεν καταλαβαίνει τις κινήσεις του και επιμένει πως ο Τσίπρας βρίσκεται στη γραμμή του κόμματος και ότι αποτελεί ένα κεφάλαιο για την πολιτική ζωή του τόπου.

Πρόκειται για ένα εκφυλισμό που από ό,τι φαίνεται δεν έχει τέρμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ό ίδιος ο Τσίπρας έχουν ιστορική ευθύνη για τη συντηρητικοποίηση του κόσμου από το 2015 κι έπειτα: με την αντιστροφή του μηνύματος του δημοψηφίσματος, με το νέο μνημόνιο, με την εθελοντική φορολόγηση των εφοπλιστών, με την προετοιμασία για τη νέα συμφωνία παραμονής των αμερικανικών βάσεων κ.ά..

Το φλέγον θέμα είναι πως αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα πολιτικό κενό. Και αν αυτό δεν το καλύψουν οι ριζοσπαστικές δυνάμεις –αντιιμπεριαλιστικές και κομμουνιστικές– τότε όχι μόνο η συντηρητικοποίηση δεν θα ανακοπεί αλλά θα βαθύνει περαιτέρω.

*Από το FACEBOOK