Στον απόηχο των αλλεπάλληλων σκανδάλων και των παραπομπών. Η πολιτική κρίση και η φθορά της κυβέρνησης εγκυμονεί πολιτικές εξελίξεις

Δεν προλαβαίνει να κάνει αναγκαστικούς ανασχηματισμούς ο Μητσοτάκης, μετά τις αλλεπάλληλες παραιτήσεις υπουργών, αναμεμειγμένων με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σε διάφορα σκάνδαλα. Η Βουλή δέχεται αλλεπάλληλα αιτήματα για άρση ασυλίας βουλευτών. Σχεδόν το 1/5 της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και ένα μεγάλος αριθμός προσώπων που βρέθηκαν σε υπουργικά έδρανα έχουν εμπλακεί σε κάποια σκανδαλώδη υπόθεση διαφθοράς ή διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Η σαπίλα των σκανδάλων έχει δηλητηριάσει την πολιτική ζωή της χώρας.

Ο εκλεκτός του πρωθυπουργού και με πτυχίο «μαϊμού» εντολοδόχος του για να κάνει τη «βρόμικη δουλειά» στην Εξεταστική για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Μακάριος Λαζαρίδης, αναγκάζεται σε εκπαραθύρωση, αφού προσπάθησε να κάνει «ηρωική έξοδο», εκθέτοντας με άκομψο τρόπο την αδελφή του πρωθυπουργού. Βέβαια επί δέκα ημέρες τα στελέχη της ΝΔ διαβεβαίωναν ότι στην υπόθεση Λαζαρίδη δεν συνέβαινε απολύτως τίποτα, ότι όλα ήταν απολύτως νόμιμα και καθαρά.

Στο άλλο σκάνδαλο των υποκλοπών, το κοινό κέντρο της «Intellexa» με την κρατική ΕΥΠ επιβεβαιώνεται και από το Μνημόνιο Συνεργασίας που είχε υπογραφεί μεταξύ της «Intellexa», της εταιρείας του κατασκοπευτικού λογισμικού «Predator» και της ΕΥΠ, που παρουσίασε η εφημερίδα «Το Βήμα» την προηγούμενη Κυριακή.

Οι δίκες για τα Τέμπη με τα παρατράγουδά τους, με μια διαδικασία «κεκλεισμένων των θυρών», με αποκλεισμούς και με αστυνομοκρατία, με το εσπευσμένο κλείσιμο και τα τεράστια κενά της ανάκρισης, με τον κατατεμαχισμό της υπόθεσης σε επιμέρους δίκες και την απουσία από τη λίστα των κατηγορουμένων πολιτικών προσώπων και κυβερνητικών στελεχών και με μια δικαστική εξουσία θεραπαινίδα της κυβέρνησης, αναδεικνύουν τη σταθερή γραμμή της για συγκάλυψή του.

«Βράζουν» οι βουλευτές της ΝΔ για το χειρισμό των δικογραφιών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σκληρό ήταν το «πρέσσινγκ» για να μην υπάρξουν αποχές και απουσίες από την ψηφοφορία για άρση ασυλίας των εμπλεκομένων στην υπόθεση και για εκτόνωση της κατάστασης. Μεγάλη δυσαρέσκεια προκάλεσε και η πρόταση για το ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή, -ένα άλλο επικοινωνιακό πυροτέχνημα του πρωθυπουργού- που εξελήφθη ως έλλειψη εμπιστοσύνης στους βουλευτές που εκλέγονται με σταυρό προτίμησης. Το ρήγμα προς το παρόν απεφεύχθη, αλλά οι περισσότεροι «γαλάζιοι» βουλευτές δηλώνουν αποφασισμένοι να μιλήσουν στα κομματικά όργανα και στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που θα συνέλθει στις 30 Απρίλη. Καραμανλής, Σαμαράς δεν σιωπούν, ενώ ο Δένδιας διαφοροποιείται και καιροφυλακτεί.

«Κάτι δεν πάει καλά στο Μαξίμου», είπε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Βλάχος, μιλώντας στο ραδιόφωνο των «Παραπολιτικών». Μια κατάσταση παρακμής που διογκώνεται επικρατεί στο κυβερνών κόμμα και παρ’ όλα αυτά οι κατ΄ ευφημισμόν «άριστοι» «επιτελικοί» διαχειριστές της εξουσίας παραμένουν «γαντζωμένοι» στις καρέκλες και στην αλαζονεία τους. Οι πρώτες ήδη δημοσκοπήσεις, όσο κι αν φτιασιδώνονται, τους προσγειώνουν ανώμαλα σε μια δύστροπη πραγματικότητα. Το κυβερνητικό σκάφος, αν δεν αλλάξει θεαματικά η κατάσταση, φαίνεται να πλέει μεσίστιο και το μέλλον φαντάζει άδηλο για τη συντηρητική παράταξη και τον ίδιο τον αρχηγό του καθεστώτος.

Έφτασαν στο σημείο αυτοί, οι ευρωπαιολάγνοι, να επικρίνουν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και να λένε ότι «δεν είναι κανένας σοβαρός θεσμός» και να της ασκήσουν πιέσεις, επειδή φουντώνουν τα σενάρια ότι θα έρθουν ακόμη περισσότερες τέτοιες δικογραφίες, βάζοντας στο κάδρο κι άλλα στελέχη της ΝΔ.

Είναι προφανές ότι όσο κι αν ο Μητσοτάκης κάνει τον ανήξερο και τον αδέκαστο, πίσω από όλα αυτά τα σκάνδαλα βρίσκεται ο ίδιος και το επιτελείο του, με συνεργάτες του σε ρόλους κλειδιά, τον ανεψιό του Γρ. Δημητριάδη που είχε αναλάβει την ευθύνη της ΕΥΠ και τον Δ. Μελά, που από τον Οργανισμό Πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ βρέθηκε Γ. Γ. Αγροτικής Πολιτικής, υπηρεσιακός υπουργός και υποψήφιος ευρωβουλευτής, μέχρι το διορισμό του από τον Κυρ. Μητσοτάκη ως συντονιστής του Προγράμματος της ΝΔ για τον αγροτοδιατροφικό τομέα.

Βέβαια, τα καραμπινάτα σκάνδαλα αυτά αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου ενός συστήματος που γεννούσε στο παρελθόν, γεννάει και θα γεννάει ανάλογα σκάνδαλα και που το υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις με την πολιτική τους. Φύονται στο έδαφος του καπιταλιστικού συστήματος, που θυσιάζει τους παραγωγούς του πλούτου στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου. Στο έδαφος αυτό, της διαφθοράς, του ρουσφετιού και της διαπλοκής του πολιτικού συστήματος με την οικονομία, είναι επόμενο να ευδοκιμούν σαν παραφυάδες και τα διάφορα «λαμόγια».

Παρά όλους αυτούς τους «πονοκεφάλους», ο Μητσοτάκης συνεχίζει απτόητος το «βιολί» του. Σε αναρτήσεις του μιλάει για «διαχρονικές παθογένειες», υπόσχεται «ψηφιοποιήσεις», «συνταγματικές αναθεωρήσεις» (αντιδραστικές), μοιράζει νέα επιδόματα-ψίχουλα και βλέπει -μόνον αυτός- ότι «όλα καλυτερεύουν στη χώρα»!!! Βλέπει ότι οι αντίπαλοί του είναι κατακερματισμένοι, απροετοίμαστοι και ότι οι συσχετισμοί δεν έχουν τροποποιηθεί σε εκλογικό επίπεδο με δραστικό τρόπο. Ίσως φοβάται περισσότερο την εσωτερική αντιπολίτευση και τις διεργασίες στο χώρο της Δεξιάς. Έτσι τα σενάρια για πρόωρες εκλογές αλλά και για γενικότερες εξελίξεις στο κυβερνών κόμμα δίνουν και παίρνουν.

Οι υπόλοιπες δυνάμεις του αστικού πολιτικού σκηνικού (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ.), σπεύδουν να «επωφεληθούν» από τα σκάνδαλα αυτά, μιλάνε για τις προσωπικές ευθύνες του πρωθυπουργού, υπόσχονται επαναφορά στην «κανονικότητα» και σε ένα «κράτος δικαίου», θέτουν κάλπικα διλήμματα, εξαντλούνται σε μια βολική αντιπαράθεση για «ποιότητα των θεσμών», αποσιωπούν το γεγονός ότι από κοινού διαμόρφωσαν το θεσμικό πλαίσιο που τροφοδοτεί τέτοια φαινόμενα σήψης και διαφθοράς, ξεχνούν τα σκάνδαλα που είχαν τη δική τους σφραγίδα και που έχουν οδηγήσει το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας σε αναξιοπιστία και στα δικά του αδιέξοδα. Τα πυρά τους είναι προσχηματικά και άσφαιρα γιατί δεν θίγουν στο ελάχιστο την πραγματική αιτία πίσω από όλα αυτά. Σε ένα τέτοιο επίπεδο κινήθηκε και η σχετική συζήτηση στη Βουλή, με στόχο την αναπαραγωγή του συστήματος, τον εγκλωβισμό του λαού σε νέες αυταπάτες για το «κράτος δικαίου».

Ο βούρκος και η σαπίλα δίχως τέλος αξιοποιούνται ως καταλύτης διεργασιών για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος. Σε αυτά τα πλαίσια χειραγώγησης της λαϊκής αγανάκτησης και αναζήτησης πολιτικών εφεδρειών, κινούνται και οι κινήσεις εξαΰλωσης παλαιών κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕ.ΑΡ.), συγκολλήσεων και δημιουργίας νέων πολιτικών μορφωμάτων, έτσι ώστε να μην υπάρξει κανένα ενδεχόμενο ακυβερνησίας, δεδομένου ότι όλα αυτά τα πολιτικά σχήματα που έχουν κοινές στρατηγικές, μπορούν άνετα να συγκυβερνήσουν.

Όλα πλέον παραπέμπονται στις επικείμενες εκλογές. Νέοι και παλαιοί σωτήρες (του συστήματος εννοείται), κάνουν την εμφάνισή τους. Μετά την εξαγγελία του κόμματος Καρυστιανού, ο φέρελπις Α. Τσίπρας, «εξαγνισμένος» από τις αμαρτίες του παρελθόντος, που τις απέδωσε στους συνεργάτες του, «ανήσυχος» για την πιθανή επίσπευση των εκλογών, με «βαρυσήμαντο» άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», προχωρά σε μία ακόμα προαναγγελία ίδρυσης του κόμματός του, με την υπόσχεση «εκ θεμελίων ανασύνθεσης του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου».

Την ίδια ώρα η Λέσβος είναι στο πόδι, ο παραγωγικός και κοινωνικός ιστός της χώρας διαλύεται, οι τιμές και ο πληθωρισμός παίρνουν δραματικές διαστάσεις για την κοινωνία και λόγω πολέμου και εμπλοκής της χώρας σε αυτόν. Ο κόσμος της βιοπάλης, πέρα από το αίτημα της διερεύνησης των ποινικών ευθυνών για όλα αυτά τα σκάνδαλα και την ανάγκη να αποδοθούν αυτές στους υπαίτιους, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, πρέπει να βρεθεί στους δρόμους του αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής αυτής της κυβέρνησης και κάθε επίδοξου διαχειριστή της αστικής εξουσίας, ενάντια στις κατευθύνσεις της ΕΕ, στις επιταγές της ΚΑΠ και στους πολέμους των ιμπεριαλιστών εναντίον των λαών.

Πηγή: Λαίκός Δρόμος