ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΕΣΕΚ ΠΡΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Το Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) σας αποστέλλει την πρότασή του για την από κοινού διοργάνωση κινητοποιήσεων για τα θέματα που αφορούν στην επαναφορά των Δώρων στους μισθωτούς του Δημοσίου και σε όλους τους συνταξιούχους, αρχής γενομένης με την άμεση καταβολή του Δώρου Χριστουγέννων, στις αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, καθώς και στη στελέχωση του ΕΦΚΑ, του ΟΠΕΚΑ, του ΜΤΠΥ κ.λπ. με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό:

Α. Οι συντάξεις μας, όπως και οι μισθοί των εργαζομένων έχουν υποστεί τεράστια συρρίκνωση την τελευταία δεκαπενταετία. Παράλληλα, η ραγδαία αύξηση των τιμών εξανεμίζει το μηνιάτικο μας πριν ολοκληρωθεί ένα εικοσαήμερο. Η πολιτική της κυβέρνησης με την παροχή κοινωνικής βοήθειας (τα διάφορα «pass») αποτελεί κατάφωρη κοροϊδία και προσβολή της αξιοπρέπειας μας, που επιχειρεί απλώς να μας μετατρέψει σε αναξιοπαθούντες επαίτες. Κι αυτό σε μια πλούσια χώρα, η οποία έχει αποκαταστήσει την παραγωγή πλούτου (ΑΕΠ) στα προ κρίσης επίπεδα (μόνο που ο παραγόμενος πλούτος ενισχύει τις κοινωνικές ανισότητες, αντί να κατανέμεται δίκαια).

Τότε, στις 3 Μαρτίου 2010, η κυβέρνηση Παπανδρέου με μια πολιτική που φόρτωνε τα βάρη της δικιάς τους κρίσης στις δικές μας πλάτες ανακοινώνει πακέτο μέτρων για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στο οποίο περιλαμβάνεται και η περικοπή κατά 30% των δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων και αδείας στο Δημόσιο. Λίγο αργότερα το χτύπημα ολοκληρώνεται. Στις 7 Νοεμβρίου 2012, με το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 – 2016, που ψήφισε η υπό τον Αντώνη Σαμαρά κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ κατάργησε ολοσχερώς τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και Αδείας για τους δημόσιους υπάλληλους και όλους τους συνταξιούχους δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Έκτοτε η κατάσταση παγιώνεται. Η κατάργηση όμως των δώρων εορτών και αδείας δεν είναι ένα απλό μισθολογικό ζήτημα. Έχει γενικότερες δυσμενείς επιπτώσεις στην ίδια την κοινωνική ζωή των εργαζομένων και συνταξιούχων.

Σήμερα λοιπόν που η κυβέρνηση καυχάται ότι η οικονομία μας έχει ανακάμψει γιατί δεν επαναφέρει τον 13ο &14ο μισθό; Όπως και οι εργαζόμενοι, και οι συνταξιούχοι έχουν ανάγκη να προσφέρουν ένα δώρο στα παιδιά τους, στα εγγόνια τους… Μια ανάσα κοινωνικής ζωής για τους ίδιους, και όχι τον εξαναγκασμό τους να επιστρέψουν πίσω στην εργασία μετά τη συνταξιοδότησή τους εξαιτίας της ισχνής σύνταξης που λαμβάνουν. Τι θα γίνει λοιπόν;

Διακόσια χρόνια από «τότε» θα «αναφωνήσωμεν» και ημείς ξανά, ως και οι συνάδελφοι μας εργάτες του Τυπογραφείου της Διοίκησης (Εφημερίδα της Κυβέρνησης θα λέγαμε σήμερα) την 1η Απριλίου 1822, «επειδή και κατ’ αυτάς έφτασαν αι του Πάσχα εορτάσιμοι ημέραι και θέλομεν ν’ αγοράσωμεν άλλος παπούτσια, άλλος τζουράπια και άλλος άλλο τι, δια τούτο παρακαλούμεν το Μινιστέριον να μας δώση ολίγα γρόσια διά ν’ απεράσωμεν ταύτας τας εορτασίμους ημέρας, αναπληρούντες τας χρείας μας». Εμείς, φυσικά, δεν «παρακαλούμεν», απαιτούμε! Αρκετά πια! Έχουμε χρηματοδοτήσει τον κρατικό κορβανά με πάνω από 25 δισ. ευρώ τα δώδεκα αυτά χρόνια. Θα συνεχιστεί αυτό το βιολί;

Απαιτούμε:

• Άμεση καταβολή Δώρου Χριστουγέννων και επαναφορά 13ου & 14ου μισθού/σύνταξης στους εργαζομένους στο Δημόσιο και στους συνταξιούχους αντίστοιχα.
• Άμεση αύξηση μισθών και συντάξεων για όλους τους μισθωτούς και συνταξιούχους με παράλληλη αύξηση της φορολόγησης του μεγάλου κεφαλαίου που κερδοφορεί υπέρμετρα τα τελευταία χρόνια.
• Επαναφορά του επιτοκίου στις καταθέσεις μας στις τράπεζες, οι οποίες εκμεταλλεύονται ασύστολα τα χρήματά μας.
• Επαναφορά της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής (ΑΤΑ) για να αντιμετωπίσουμε τον πληθωρισμό.

Β. Εδώ και χρόνια, η ΠΕΣΕΚ αγωνίζεται μαζί με τις άλλες συνταξιουχικές οργανώσεις αλλά και με τα συνδικάτα των εργαζομένων στον ΕΦΚΑ, τον ΟΠΕΚΑ, το ΜΤΠΥ κ.λπ. για τη στελέχωσή τους με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία της έκδοσης των (κύριων και επικουρικών) συντάξεων, του εφάπαξ καθώς και της εξέτασης των χιλιάδων ενστάσεων. Ωστόσο, πλέον της μιας δεκαετίας, οι κυβερνήσεις δεν έχουν προχωρήσει σε καμία πρόσληψη μόνιμου προσωπικού στα ασφαλιστικά ταμεία και στον ΕΦΚΑ. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι 1.300 εργαζόμενοι έφυγαν από το Φορέα με τη δημιουργία του. Δεν έχουν αντικαταστήσει κανέναν, ούτε καν στη βάση του μνημονιακού μέτρου 1-1 (μία αποχώρηση – μία πρόσληψη). Η μοναδική λύση που προκρίνουν διαχρονικά οι κυβερνήσεις είναι οι προσλήψεις συμβασιούχων κάθε είδους και μορφής. Έτσι, κατά καιρούς, γίνονται «προσλήψεις» συμβασιούχων έργου, ορισμένου χρόνου, κοινωφελούς εργασίας και άλλων αντίστοιχων προγραμμάτων μέσω ΕΣΠΑ ή ΔΥΠΑ (τ. ΟΑΕΔ), με ένα σημαντικό έργο της Κοινωνικής Ασφάλισης να μεταβιβάζεται στους ιδιώτες την ίδια στιγμή.Κοινό χαρακτηριστικό αυτών των προσλήψεων είναι η λήξη των συμβάσεων, οι απολύσεις δηλαδή, των υπαλλήλων με ελαστικές σχέσεις εργασίας που μόλις έχουν μάθει το αντικείμενο της εργασίας τους και αποκτήσει ικανότητα υψηλού βαθμού διεκπεραίωσης των εκκρεμοτήτων.

Συνέπεια της υποστελέχωσης είναι και η καθυστέρηση στην εξέταση των χιλιάδων ενστάσεων που έχουν υποβληθεί από τα τραγικά λάθη εξαιτίας της αυτοματοποιημένης («fast track») διαδικασίας. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των εναπομεινάντων εργαζομένων στον ΕΦΚΑ, η όλη διαδικασία έχει κολλήσει στο Μάρτη του 2023. Ένα ακόμα παράδειγμα είναι και ο Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Χημικών (ΤΕΑΧ). Οι ασφαλισμένοι του αναμένουν πάνω από 3,5 χρόνια για να πάρουν την επικουρική σύνταξη. Ο λόγος είναι ότι έχει απομείνει ένας μόνο υπάλληλος για να εξυπηρετήσει χιλιάδες συνταξιούχων. Το συνδικαλιστικό κίνημα των εργαζομένων και των συνταξιούχων οφείλει να συνεχίσει και να κλιμακώσει τον αγώνα του για άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ΧΘΕΣ και για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στον ΕΦΚΑ και σε όλους τους Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες

Για να τα διεκδικήσουμε όλα αυτά, πρέπει να αποφασίσουμε μορφές κοινού αγώνα που θα έχουν διάρκεια, κλιμάκωση, αποτελεσματικότητα. Θα θέλαμε να συζητήσουμε μαζί σας για να βρούμε τον τρόπο οργάνωσης του αγώνα μας. Ως πρώτη διεκδίκηση μας θέτουμε την άμεση καταβολή του Δώρου Χριστουγέννων, την επαναφορά του 13ου & 14ου μισθού/σύνταξης στους εργαζομένους στο Δημόσιο και στους συνταξιούχους αντίστοιχα και τις άμεσες αυξήσεις στις συντάξεις μας και στους μισθούς των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με την παράλληλη επαναφορά της ΑΤΑ.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουμε επαναλαμβανόμενες ανά βδομάδα μεσημεριανές συγκεντρώσεις μπροστά στο υπουργείο Εργασίας αλλά και σε άλλες πόλεις της χώρας, όπου αυτό μπορεί να καταστεί δυνατό, με περιοδικές κλιμακώσεις ανά μήνα με απογευματινά συλλαλητήρια. Η πρότασή μας είναι η πρώτη κινητοποίησή μας να καθοριστεί την τελευταία εβδομάδα του Νοέμβρη και συγκεκριμένα: την Πέμπτη 28/11 και ώρα 1μμ. έξω από το υπουργείο Εργασίας (Σταδίου 29).

Τέλος, για το συντονισμό των ενεργειών και την προετοιμασία του αγώνα, σας καλούμε στη σύσκεψη που θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή συνδικαλιστικών και συνταξιουχικών οργανώσεων την Τετάρτη 13/11 και ώρα 6μμ. στα γραφεία της ΟΛΜΕ (Κορνάρου 2 & Ερμού, 6ος όροφος).