Της Αιμιλίας Τσαγκαράτου, από selidodeiktis

41 πυροβολισμοί διαπερνούν τη νύχτα

Είσαι γονατισμένος πάνω από το σώμα του στον προθάλαμο

Προσεύχεσαι για τη ζωή του…….

41 πυροβολισμοί, η Λιάνα ετοιμάζει τον γιο της για το σχολείο

Λέει: «Σε αυτούς τους δρόμους, Τσαρλς, πρέπει να καταλάβεις τους κανόνες

Αν σε σταματήσει ένας αστυνομικός, υποσχέσου μου ότι θα είσαι πάντα ευγενικός

Και ότι ποτέ, μα ποτέ, δεν θα το σκάσεις

Υποσχέσου στη μαμά ότι θα κρατάς τα χέρια σου σε κοινή θέα»

American Skin ( 41 Shots), Bruce Springsteen *

Άργος, 7 Ιούλη

Ακόμα και τώρα, τόσες μέρες μετά τη δολοφονία του, δεν θα βρεις το όνομά του στα καθεστωτικά ειδησεογραφικά μέσα, ούτε θα το ακούσεις στις ειδήσεις. Μόνο επιθετικούς προσδιορισμούς.Ο 20χρονος από το Άργος, Ρομά στην αρχή, «Τουρκαλάς» στη συνέχεια, αυτιστικός. Η ανθρώπινη ζωή μετριέται με τη μεζούρα της φυλής, του φύλου, της διαφορετικότητας, δεν έχουν όλες την ίδια αξία. Με δελτία τύπου από την αστυνομία copy– paste από εκείνα για τις δολοφονίες των μεταναστών στις ΗΠΑ από την ICE. Οι πάνοπλοι «κινδυνεύουν» από τους άοπλους με μαγιό και αναπηρία και γίνονται πεδίο βολής φτηνό, που πρέπει να δολοφονηθούν με πάνω από 20 σφαίρες. Η ανωνυμία είναι βολική. Το θύμα της δολοφονίας γίνεται απρόσωπο, μια θολή μορφή που ξεθωριάζει εύκολα η μνήμη του. Και χάνεται πίσω από τις άναρθρες κραυγές δημάρχων πρώην και νυν, που ξερνούν όλο τον φασιστικό, απάνθρωπο οχετό τους.

Το όνομα του είναι Θοδωρής Ζαβραδινός – Καραμπαμπάς.

Τα όνοματά τους είναι Αλέξης Γρηγορόπουλος, Βασίλης Μάγγος, Νίκος Σαμπάνης, Κώστας Φραγκούλης, Χρήστος Μιχαλόπουλος…

ΗΠΑ, 7 και 13 Ιούλη

Δολοφονήθηκαν στις ΗΠΑ εν ψυχρώ από τους πράκτορες της (αντι)μεταναστευτικής υπηρεσίας της ΗΠΑ, της διαβόητης ICE, ένας Μεξικάνος κι ένας Κολομβιανός μετανάστης, την ώρα που πήγαιναν στη δουλειά τους. Τον πρώτο, τον αναγνώρισε ο γιος του από τις απεγνωσμένες του φωνές που καλούσαν σε βοήθεια σε βίντεο στο Facebook, τον δεύτερο τον σκότωσαν μπροστά στη γυναίκα του και στο τρίχρονο κοριτσάκι τους. Δέκα χιλιάδες μετανάστες έχουν συλλάβει μόνο την τελευταία εβδομάδα στις ΗΠΑ, αριθμοί και αυτοί που έχουν όνομα και μορφή μόνο για τις οικογένειες και τις κοινότητές τους. «Παράνομοι αλλοδαποί » και οι μεν και οι δε για τα δελτία τύπου της αστυνομίας και των τοπικών αρχών.

Τα όνομά του είναι Λορένζο Σαλγκάδο Αραούχο, Σεμπάστιαν Γκουερέρο…

Παρίσι, 7 Ιούλη.

«Οι αστυνομικοί και οι χωροφύλακες δεν πρέπει να θεωρούνται ύποπτοι για παράνομη χρήση του όπλου». 

Με τη δήλωση αυτή στην κρατική τηλεόραση, ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Λοράν Νιούνεζ, δηλώνει το στίγμα του νόμου που ψηφίστηκε στο γαλλικό κοινοβούλιο και που θα δίνει «στους αστυνομικούς οι οποίοι εμπλέκονται σε περιστατικά πυροβολισμών το τεκμήριο ότι ενήργησαν νόμιμα, εκτός εάν αποδειχθεί το αντίθετο». Πρώτα σκοτώνεις, μετά ρωτάς. Ήδη από το 2017 υπάρχει νόμος ο οποίος επέκτεινε τις προϋποθέσεις με τις οποίες οι αστυνομικοί μπορούν να χρησιμοποιούν τα υπηρεσιακά τους όπλα. Ο συγκεκριμένος νόμος ψηφίστηκε στα γρήγορα, χωρίς καν τη δυνατότητα να κατατεθούν από τους βουλευτές τροπολογίες, για να ξεμπερδεύουν γρήγορα. Ο «εχθρός λαός» καραδοκεί…

Η αστυνομία και η εθνική χωροφυλακή σκότωσαν στη Γαλλία 69 ανθρώπους το 2024. Ο νόμος αυτός τους σκοτώνει για δεύτερη φορά.

Τα όνομά του, το όνομά της είναι Ραϊάν, Αμπουμπακάρ Φοφανά, Σουχέιλ Ελ Καλφανίλ, Ναέλ Μερζού….

Ρώμη, 14 Ιούλη

Η κυβέρνηση Μελόνι παρουσιάζει νομοσχέδιο που προβλέπει «προληπτική προσαγωγή» για ανηλίκους όταν κρίνεται ότι μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη. Κάτι τέτοιο προβλέπεται στην Ιταλία ήδη για τους ενήλικες, ιδιαίτερα πριν από συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις, όπου όσοι θεωρούνται «επικίνδυνοι για τη δημόσια ασφάλεια» μπορεί να κρατούνται «προληπτικά» πάνω από 12 ώρες…

ΗΠΑ, 2015

Ξεκινά στις ΗΠΑ η καμπάνια «Say her name» ( Πες το όνομά της) με στόχο να γίνουν ορατές οι μαύρες γυναίκες θύματα της αστυνομικής βίας, που συνήθως ήταν απλά αριθμοί στις στατιστικές. Οι μητέρες, οι φίλες, οι κοινότητες και οι συλλογικότητες φροντίζουν να μένουν οι δολοφονημένες στη συλλογική μνήμη, να ζητούν δικαίωση, να αγωνίζονται να μην υπάρχουν άλλα θύματα.

Το όνομά της είναι Μπριόνα Τέιλορ, Ατατιάνα Τζέφερσον, Όρα Ρόσερ, Τζανίσα Φόνβιλ…

Ονοματεπώνυμο όμως έχουν και οι θύτες.

Είναι η Ελληνική Αστυνομία που έχει το πράσινο φως από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και την κυβέρνηση, που στο όνομα του δόγματος «νόμος και τάξη» ρίχνουν στο ψαχνό σε όποιον δικάζουν αυτόκλητα ως «εχθρό», σε όποιον τρέχει από φόβο να σωθεί.

Είναι οι αστυνομικές δυνάμεις και οι δυνάμεις καταστολής ανά τον κόσμο, που στο όνομα της προστασίας των συμφερόντων της εξουσίας σκοτώνουν μετανάστες, πρόσφυγες, φτωχούς, ανάπηρους, διαδηλωτές, ολόκληρους λαούς όπως τον λαό της Παλαιστίνης.

Είναι οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου που θέλουν να μας πείσουν ότι η «ασφάλειά» μας ταυτίζεται με την ασφάλεια των κερδών τους και της ιδιοκτησίας τους, ότι οι «εχθροί» μας είναι οι φτωχοδιάβολοι αυτού του κόσμου που δεν έχουν τόπο να σταθούν, που τρέχουν να σωθούν κυνηγημένοι από τον πόλεμο και τη φτώχεια, ένοχοι για τα «έγκλημά» τους να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή. (Ο Ταγίπ Ερντογάν, σε μια κίνηση άκρως συμβολική, έκανε δώρο στους ηγέτες που συμμετείχαν στην πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία ένα όπλο Μάγκνουμ με έξι σφαίρες. Από τη μια για να δείξει την πραμάτειά του, αφού τα συγκεκριμένα όπλα κατασκευάζονται στην Τουρκία, κι από την άλλη για να δείξει πώς πρέπει να επιβάλλονται στον κόσμο οι ισχυροί: με τη βία των όπλων).

Έχουμε όμως κι εμείς όνομα!

Είμαστε η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά, ο αγώνας για ελευθερία και δικαιοσύνη, ο αγώνας ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην εκμετάλλευση. Είμαστε αυτοί και αυτές που δεν θα σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε απέναντι στη δυστοπία. Είμαστε αυτοί και αυτές που τολμάμε να λέμε τα θύματα, τους θύτες και τις αιτίες με το όνομά τους.

Υ.Γ. Τα θύματα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο είναι μερικά μόνο από αυτά που δολοφονήθηκαν από αστυνομικές σφαίρες/βία. Η αστυνομική βία προφανώς έχει πολλές μορφές και τα θύματά της είναι πολλαπλάσια.

* Ο Bruce Springsteen έγραψε το τραγούδι αυτό με αφορμή τη δολοφονία στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης του μετανάστη από τη Γουινέα Αμαντού Ντιαλιό το 1999, που δολοφονήθηκε από την αστυνομία με 41 σφαίρες, όταν έβαλε το χέρι στην τσέπη να βρει το πορτοφόλι του και να δείξει την ταυτότητά του. Η αστυνομία – ως συνήθως – ισχυρίστηκε ότι νόμιζαν πως θα βγάλει όπλο…