Η πρόσφατη τραγωδία με την πτώση του μαχητικού αεροσκάφους F-4 Phantom στην Τανάγρα, η οποία στοίχισε τη ζωή σε δύο ανθρώπους της Πολεμικής Αεροπορίας, δεν είναι απλώς ένα «ατυχές αεροπορικό συμβάν». Πίσω από το πέπλο των επίσημων ανακοινώσεων και των «ερευνών για τα αίτια», κρύβεται η βαθιά, συστηματική και επικίνδυνη διείσδυση των ιδιωτικών εμπορικών συμφερόντων μέσα στον σκληρό πυρήνα των δημόσιων υποδομών και των Ενόπλων Δυνάμεων.

Το αεροπορικό show “Athens Flying Week” (AFW) μετατράπηκε για άλλη μια φορά σε ένα πεδίο κερδοφορίας για την αστική τάξη, χρησιμοποιώντας ως σκηνικό την 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα. Μια ενεργή στρατιωτική βάση, η οποία συντηρείται από το υστέρημα του ελληνικού λαού, παραχωρείται σε μια ανώνυμη εταιρεία για να διοργανώνει VIP και VVIP φιέστες, να στήνει εμπορικές εκθέσεις και να πουλάει εισιτήρια έως και 250 ευρώ.

Η «νομιμότητα» της παραχώρησης και η μπίζνα των Ενόπλων Δυνάμεων

Το αστικό κράτος φρόντισε εγκαίρως να στρώσει το χαλί για αυτού του είδους τις κερδοφόρες συμπράξεις. Με τον νόμο 5223/2025 –ο οποίος μάλιστα τροποποιήθηκε το 2026 για να γίνει ακόμα πιο ξεκάχαρος– θεσμοθετήθηκε η «αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων». Με απλά λόγια, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας νομιμοποίησε την ενοικίαση και την παραχώρηση εγκαταστάσεων –ακόμα και «επιχειρησιακά αναγκαίων»– σε ιδιωτικούς φορείς.

Το αποτέλεσμα; Μια ιδιωτική εταιρεία (ATHENS FLYING WEEK Α.Ε.) με τζίρους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, που συνδέεται στενά με τον επιχειρηματικό όμιλο του Παναγιώτη Ποδηματά, να απολαμβάνει το προνόμιο να χρησιμοποιεί κρατικά αεροσκάφη, κρατικές υποδομές, καθώς και το προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας για τις ανάγκες της δικής της εμπορικής δραστηριότητας.

Ηχηρή κυβερνητική αφωνία απέναντι στις αποκαλύψεις

Από την επόμενη κιόλας μέρα του τραγικού δυστυχήματος, μια σειρά από αμείλικτα ερωτήματα άρχισαν να διατυπώνονται δημόσια –με την αρχική, καίρια ανάρτηση της δημοσιογράφου Κατερίνας Ακριβοπούλου να ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και να θέτει το πολιτικό δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων.

Τα ερωτήματα αυτά, που πλέον απαιτούν άμεσες απαντήσεις, είναι ξεκάθαρα:

➤ Ποιο είναι το πραγματικό οικονομικό τίμημα που καταβάλλει η εταιρεία για τη χρήση της βάσης της Τανάγρας;

➤ Ποιος πληρώνει τα καύσιμα, τη συντήρηση και το κόστος των πτήσεων των στρατιωτικών αεροσκαφών που συμμετέχουν στο show;

➤ Με ποιο δικαίωμα το προσωπικό, η πυρασφάλεια και η υγειονομική κάλυψη του στρατού μετατρέπονται σε δωρεάν ή υποκοστολογημένη επίγεια υποστήριξη για μια ιδιωτική φιέστα;

Ποια είναι η αντίδραση του Μαξίμου και του Υπουργείου Άμυνας απέναντι σε αυτή την κοινωνική και δημοσιογραφική κατακραυγή; Απολύτως καμία. Η κυβέρνηση οχυρώνεται πίσω από μια ένοχη σιωπή. Επιλέγει την τακτική της στρουθοκαμήλου, ελπίζοντας ότι ο χρόνος και η επίκληση της «εθνικής οδύνης» θα σβήσουν τις ευθύνες της για το γεγονός ότι μετέτρεψε μια μάχιμη στρατιωτική βάση σε πεδίο εμπορικής εκμετάλλευσης. Η αφωνία τους είναι η καλύτερη ομολογία της ενοχής τους.

Δημόσιο χρήμα για τα κέρδη του κεφαλαίου

Την ίδια ώρα που οι δημόσιοι υπάλληλοι και η εργατική τάξη βλέπουν τα εισοδήματά τους να εξανεμίζονται, ο επιχειρηματικός όμιλο που τρέχει το show εμφανίζεται στο ΚΗΜΔΗΣ να έχει συνάψει σειρά συμβάσεων με το ΥΠΕΘΑ ύψους δεκάδων χιλιάδων ευρώ (όπως για εργασίες συντήρησης και τεχνικό εξοπλισμό). Το κράτος, δηλαδή, όχι μόνο παραχωρεί τις υποδομές του, αλλά λειτουργεί και ως σταθερός αιμοδότης του συγκεκριμένου κεφαλαιοκράτη.

Η μετατροπή ενός στρατιωτικού αεροδρομίου σε «αεροπορική Disneyland» για VIP πελάτες αποδεικνύει ότι για την κυβέρνηση και το κεφάλαιο όλα είναι εμπόρευμα. Ακόμα και η ασφάλεια των ίδιων των εργαζομένων στις Ένοπλες Δυνάμεις θυσιάζεται στον βωμό του θεάματος, της προβολής και των εμπορικών συμφωνιών (“commercial opportunities”).

Η ανθρώπινη ζωή και οι δημόσιες υποδομές δεν είναι προς πώληση. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβάλει σιωπητήριο δεν θα περάσει. Απαιτούμε να δοθούν άμεσα στη δημοσιότητα όλες οι σκιώδεις συμβάσεις παραχώρησης, τα οικονομικά ανταλλάγματα και τα ασφαλιστήρια συμβόλαια της AFW. Καμία ανοχή στην ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση των πάντων. Το αίμα των δύο χειριστών ζητά απαντήσεις και ανατροπή αυτής της πολιτικής που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας.

 Όταν το κέρδος κοστολογεί τη ζωή: Η τραγωδία στην Τανάγρα και η νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα

Η ανάρτηση της δημοσιογράφου Κατερίνας Ακριβοπούλου αναδεικνύει με τον πιο σκληρό αλλά απόλυτα αληθινό τρόπο την ουσία της τραγωδίας στην Τανάγρα, όπου έχασαν τη ζωή τους ο 40χρονος Επισμηναγός Ιωάννης Μπλέσιας και ο 37χρονος Σμηναγός Δημήτρης Πέτρου.

Δεν έπεσαν σε κάποιο πεδίο μάχης υπερασπιζόμενοι την πατρίδα. Έπεσαν για την «παρτίδα» της ιδιωτικής κερδοφορίας και του θεάματος.

Η αεροπορική επίδειξη του «Athens Flying Week 2026» δεν διοργανώθηκε από την Πολεμική Αεροπορία για την ανάδειξη του αξιόμαχου των στελεχών της. Ήταν μια καθαρά επιχειρηματική, ιδιωτική διοργάνωση με πανάκριβα εισιτήρια για το κοινό. Μια διοργάνωση στην οποία κρατικά, πολεμικά αεροσκάφη —που πληρώνει ο ελληνικός λαός από το υστέρημά του— «νοικιάζονται» ή παραχωρούνται σε ιδιωτικές εταιρείες.

Σε αυτό το πλαίσιο, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων μετατρέπονται ουσιαστικά σε «ενοικιαζόμενους εργαζόμενους». Αναγκάζονται να εκτελούν επικίνδυνους ελιγμούς με γηρασμένα αεροσκάφη, όπως το 65 ετών F-4 Phantom, όχι για την εθνική άμυνα, αλλά για να γεμίζουν τα ταμεία των ιδιωτών.

Αυτή είναι η στυγνή, αγοραία, νεοφιλελεύθερη αγριότητα:Η εμπορευματοποίηση των πάντων: Ακόμη και της ανθρώπινης ζωής και της κρατικής περιουσίας.Η μετατροπή της επικινδυνότητας σε θέαμα: Με σκοπό το ιδιωτικό κέρδος.Η αποδόμηση της έννοιας του καθήκοντος: Και η αντικατάστασή της από την επιχειρηματική χορηγία.

Τα παιδιά αυτά, που το σύστημα σπεύδει υποκριτικά να ονομάσει «ήρωες» για να ξεπλύνει τις ευθύνες του, είναι στην πραγματικότητα τα θύματα μιας βαθιά κανιβαλικής λογικής.

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα δεν μπορεί να μένει σιωπηλό. Καμία παραχώρηση δημόσιου εξοπλισμού και ανθρώπινου δυναμικού για τα κέρδη των ιδιωτικών funds και των εταιρειών θεάματος.Τίποτα λιγότερο!

ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr