Γράφει η Νίνα Γεωργιάδου

Γράφεται λοιπόν μια νέα τραγωδία, αντάξια των μεγάλων - όπως Χοηφόροι, Τρωάδες, Ικέτιδες - και αφορά στo σημερινό ζόφο, 
Τιτλοφορείται, οι Χυδαίοι.

Το σκηνικό λιτό και απέριττο αποτελείται μόνο από μια μεγάλη επιφάνεια τσιμέντου, ένα σκοτεινό τούνελ, καμένα δέντρα κι έναν πλημμυρισμένο κάμπο. 

- Ο  Π ρ ό λ ο γ ο ς αφηγείται σύντομα την ιστορία μιας χώρας-τσίρκουλο,  στην οποία τρεις φαμίλιες κακόμορφων κλόουν κάνουν τα κουμάντα τους, συνεπικουρούμενες από κολλητάρια αρλεκίνους, μαυραγορίτες, θεομπαίχτες, μαφιόζους, φασίστες, παιδεραστές, τηλεοπτικούς κανάγιες, επιστημονίζοντες παλιάτσους και λοιπές καλιακούδες.

- Η  Π ά ρ ο δ ο ς - το εισόδιο δηλαδή τραγούδι - με το παράφωνο κρώξιμο που κάνουν οι κάργιες,  άδει άσμα θλιβερό και πένθιμο, σε μελωδία σκυλομπαρόκ και ύφος διαγγέλματος, για να υποβάλει στους θεατές φόβο, συμμόρφωση στους θεσμούς, σεβασμό στους εξωνημένους θεσμικούς και ατομική ευθύνη. 

- Στο 1ο  Ε π ε ι σ ό δ ι ο, οι χυδαίοι κλόουν εναλλάσσονται στην εξουσία, ελέω θεού, λοβοτημένων ψηφοφόρων και ιδιωτικών εταιριών που διαχειρίζονται τις εκλογές,  ξεπουλάνε με το αζημίωτο κομμάτι-κομμάτι τη χώρα-τσίρκο, χρίζουν ομοειδείς παλιάτσους σε προέδρους, υποκλινόμενους υπουργούς, στρατάρχες, ακαδημαϊκούς και οδηγούν χιλιάδες υπηκόους σε αυτοκτονίες, κατασχέσεις,  αστεγία και χιλιάδες νέους σε εξοστρακισμό και μαζικούς αναίτιους θανάτους. 

- Στο Σ τ ά σ ι μ ο, ένας χορός τηλεοπτικών νάνων ξελαρυγγιάζεται, σε συντονισμένη πολυφωνική απαγγελία, για εθνοσωτήρια μνημόνια, πράσινη ανάπτυξη, ευεργέτες στρατηγικούς επενδυτές, ήρεμα νερά, ασφαλή τρένα-νεκροφόρες, θαυματουργά βίντεο και καταριέται το συνωμοσιολόγο πλήθος. 

 - Στο 2ο Ε π ε ι σ ό δ ι ο, πολιτικά μπάζα και επιστημονίζοντες παλιάτσοι  περιφέρονται στις επιτροπές και στις οθόνες, ξεπουλάνε, με το αζημίωτο και το ακαταδίωκτο, την επιστήμη και την κοινή λογική, ουρλιάζουν για μεγαλύτερη, με το  συμπάθιο, ατομική ευθύνη,  αξιοσέβαστους ανακριτές της κωλότσεπης και αρεοπαγίτες-σκιάχτρα.    

- Στο 2ο Σ τ ά σ ι μ ο, οι δυνάμεις προστασίας του πολίτη, με μαγκούρες, ρόπαλα, ληγμένα χημικά και εφέ κρότους λάμψης εκτελούν ένα χορευτικό υπερθέαμα. Σε μια καινοτόμα διάδραση, επιτίθενται κατακέφαλα πάνω στους, προστατευόμενους τους, πολίτες-θεατές για τους οποίους ο νέος τραγωδός έχει επιφυλάξει το ρόλο του Αποδιοπομπαίου Τράγου. 

- Στην Έ ξ ο δ ο, την καταληκτήρια σκηνή της τραγωδίας, δεν υπάρχει από μηχανής θεός, καθώς όλοι οι θαυματοποιοί θεοί είναι κλεισμένοι στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Υπάρχει μόνο μια μικρή πόρτα, με την ένδειξη, «Έξοδος Κινδύνου».

Οι καταχεριασμένοι θεατές παραμένει αδιευκρίνιστο αν, μετά την Έξοδο, θα χειροκροτήσουν συνεπαρμένοι τους Υποκριτές της τραγωδίας ή αν θα κάνουν το τσίρκο λαμπόγυαλο και θα βγουν από την έξοδο κινδύνου στους δρόμους, κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές τους παλάμες.