Ο λόγος για το αμφιλεγόμενο προσχέδιο διάταξης του Υπουργείου Εσωτερικών, που θα κατατεθεί το προσεχές διάστημα στη Βουλή, και αφορά στους Παιδικούς και Βρεφονηπιακούς σταθμούς και τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης των Δήμων. Η συγκεκριμένη διάταξη προβλέπει αλλαγές στη στελέχωση των δημοτικών δομών παιδικής φροντίδας και έχει ήδη συναντήσει σφοδρές αντιδράσεις από τους εργαζόμενους και τα συνδικαλιστικά τους όργανα.

Ως γνωστόν, οι δομές αυτές λειτουργούσαν ήδη με πολλά προβλήματα: υποστελέχωση, συγχωνεύσεις τμημάτων με αντίστοιχο αποκλεισμό παιδιών, απασχόληση εργαζομένων με ανανεούμενες 12μηνες συμβάσεις, διαρκώς αυξανόμενα κόστη για τους γονείς κτλ. Για την επερχόμενη περίοδο 2026-2027 οι ενδείξεις είναι ακόμα χειρότερες, καθώς οι πόροι των ευρωπαϊκών προγραμμάτων σταματούν και η κυβέρνηση σπεύδει να αλλάξει, κατ’ αρχήν, τον τρόπο ανανέωσης συμβάσεων και πρόσληψης, απειλώντας το καθεστώς εργασίας χιλιάδων συμβασιούχων.

Συγκεκριμένα, το νέο πλαίσιο που προωθεί η κυβέρνηση:

Δημιουργεί έναν ηλεκτρονικό γενικό κατάλογο υποψηφίων μέσω της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), που θα λειτουργεί ως δεξαμενή εργαζομένων ορισμένου χρόνου. Ο κατάλογος αυτός θα έχει διετή ισχύ –μετά από δύο χρόνια θα καταρτίζεται νέος. Με αυτόν τον τρόπο, καταργείται στην πράξη η μονιμότητα και δημιουργούνται συνθήκες εργασιακής επισφάλειας.

Προβλέπει συμβάσεις 8μηνης ή 11μηνης διάρκειας με δυνατότητα μερικής απασχόλησης, ανοίγοντας το δρόμο για μαζικές απολύσεις και πλήρη ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας.

Συνδέει τη μισθοδοσία των εργαζομένων αποκλειστικά με τα κουπόνια (voucher) που διανέμονται στους γονείς υπό προϋποθέσεις, δηλαδή εξαρτάται από τον αριθμό των ωφελούμενων, γεγονός που δημιουργεί ένα σύστημα πλήρους ανταποδοτικότητας και, τελικά, λειτουργίας με όρους αγοράς (δηλαδή, αν δεν υπάρξει αρκετή «πελατεία», δεν προσφέρεται η υπηρεσία και δεν προσλαμβάνεται προσωπικό).

Είναι προφανές ότι μια τέτοια εξέλιξη έρχεται να συμπληρώσει τη «διάταξη Βορίδη» (αρ. 37 του ν. 4915/2022, που υποχρεώνει τις δημοτικές αρχές να εφεσιβάλουν τις πρωτόδικες αποφάσεις όταν δικαιώνουν εργαζόμενους των Δήμων και τους μονιμοποιούν) και, αναντίρρητα, θα αποτελέσει τριπλό χτύπημα για το λαό: αρχικά, θα δημιουργήσει ένα περιπλανώμενο εργατικό δυναμικό, χωρίς μονιμότητα, σταθερότητα και πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Δεύτερον, η προσωρινότητα και η εργασιακή ανασφάλεια θα πλήξει τα παιδιά, καθώς αποδεδειγμένα υπονομεύει την παιδαγωγική διαδικασία και τη γενικότερη ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Τέλος, θα οδηγήσει στην περαιτέρω συρρίκνωση των δημόσιων και δωρεάν δομών, μετακυλίοντας το κόστος λειτουργίας τους στις λαϊκές οικογένειες. Έτσι, μία ακόμα κοινωνική υπηρεσία θα ιδιωτικοποιηθεί και ένα ακόμα δικαίωμα θα χαθεί, όταν παράλληλα θα γίνεται υποκριτικά λόγος για το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.

Οι εργαζόμενοι σε Δήμους, ΟΤΑ, Παιδικούς Σταθμούς και ΚΔΑΠ απάντησαν με 24ωρη απεργία την Παρασκευή 24 Απριλίου ζητώντας να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και να μετατραπούν οι συμβάσεις εργασίας σε αορίστου χρόνου, καθώς καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, να υπάρξει πλήρης κρατική χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών με κατάργηση του καθεστώτος των voucher και της επιχειρηματικής λειτουργίας, να αναβαθμιστούν και να διευρυνθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες προς τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία. Η Κοινωνική Πρόνοια δεν είναι προαιρετική προσφορά με προϋποθέσεις και αστερίσκους, αλλά δικαίωμα για όλες και όλους!

πηγή: Λαϊκός Δρόμος