Οι «Άθλιοι» του Πειραιά

Μέσα Φλεβάρη και η λάμψη του Πειραιά σβήνει σε κεντρικούς δρόμους, όταν αντικρύζει εικόνες εξαθλιωμένων άστεγων σε κεντρικούς δρόμους. Επικρατεί παγωνιά και πολλή υγρασία που είναι ακόμα πιο επικίνδυνη για τους άστεγους. Σπίτι τους μια κουβέρτα, λίγα χαρτόνια και πάμπολλη αδιαφορία από αυτούς που έχουν στα χέρια τους τις τύχες αυτού του τόπου. Αυτοί είναι οι άλλοι «Άθλιοι», οι καρεκλοκένταυροι της εξουσίας που θα μιλήσουν για «δομές». «Δομές φιλοξενίας» και άλλα ηχηρά. Άλλωστε η «φιλανθρωπία» πουλάει εύκολα, ιδιαίτερα στον Πειραιά στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας …

Εδώ δε χωρούν άνθρωποι που χτυπήθηκαν από την οικονομική κρίση, και βρέθηκαν σε αδιέξοδο και πορεύονται ως «Άθλιοι» εξαιτίας των κυρίαρχων πολιτικών που σχεδιάζουν και εφαρμόζουν οι άλλοι «Άθλιοι». Οι «Άθλιοι» της εξουσίας. Οι «Άθλιοι» της κοινωνίας κοιμούνται πλέον στο πεζοδρόμιο  τυλιγμένοι σε μια κουβέρτα και «σπίτι» από λίγα χαρτόνια.

Ακόμα πιο δραματική είναι η κατάσταση στο λιμάνι που έχουν «εγκατασταθεί» δεκάδες άστεγοι. Αρκετοί από αυτούς ζούσαν μέσα στο λιμάνι για πολλά χρόνια. Συγκρότησαν κατηγορία των αόρατων αστέγων, δηλαδή μια βαθμίδα καλύτερη από τη σημερινή τους κατάσταση, καθώς  εκεί μπορούσαν να καταφύγουν σε μια  αίθουσα αναμονής για να φυλαχτούν, σε ένα υπόστεγο να κοιμηθούν,  μια τουαλέτα για να πλυθούν.  Βέβαια στη διάρκεια των γιορτών αποτελούν το φόντο της «φιλανθρωπίας» των «Αθλίων» της εξουσίας. Μέχρι και δώρα μοιράζουν … Άλλωστε η «μεγάλη» και λαμπερή εικόνα του Πειραιά είναι οι «επιτυχίες» στον αθλητισμό και ειδικότερα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Ποιος ασχολείται με τις μικρές εικόνες των «αθλίων».

Ασφαλώς και το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τον Πειραιά.  Οι άστεγοι στην Αθήνα αυξάνονται συνεχώς και ούτε οι φιλανθρωπίες ούτε ο εθελοντισμός μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Επισήμως προσεγγίζουν τους 1.000 και πανελλαδικά υπερβαίνουν τους 1.600 εντός των ορίων του Δήμου Αθηναίων, δηλαδή μια κωμόπολη, 380 στο Δήμο Θεσσαλονίκης και 265 (ένα ολόκληρο χωριό) στον Δήμο Πειραιά. Η αστεγία αποτελεί τεράστιο πρόβλημα για όλη την Ευρώπη με περισσότερα από 700.000 άτομα να αντιμετωπίζουν την έλλειψη στέγης. Ωστόσο πρόσφατη Πανελλαδική καταγραφή για τον αριθμό των αστέγων που βρίσκονται στους ελληνικούς δρόμους δεν υπάρχει. Το μόνο που θα βρει κάποιος είναι μια μελέτη από το όχι και τόσο μακρινό 2015 από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ που μόνο στην Αττική καταγράφονταν 17.720 άστεγοι- μια μεγάλη πόλη-  στον δρόμο αλλά και άτομα στερούμενα κατοικίας, τα οποία διέμεναν σε καταλύματα για άστεγους. Αντιλαμβάνεται κανείς, ότι αν υπήρχε πιο πρόσφατη έρευνα, ο αριθμός των αστέγων θα ήταν δραματικά αυξητικά προς τα πάνω.

Αντί επιλόγου το ποίημα «Καταφύγια για τη νύχτα» του Μπέρτολτ Μπρεχτ:

«Ακούω πως στη Νέα Υόρκη

Στη γωνιά της 26ης Οδού και του Μπρόντγουαίη

Στέκει ένας άντρας κάθε βράδυ τους μήνες του χειμώνα

Και στους άστεγους που μαζεύονται βρίσκει ένα καταφύγιο για τη νύχτα

Κάνοντας εκκλήσεις στους διαβάτες.

Ο κόσμος έτσι δε θ’ αλλάξει.

Δε θα καλυτερέψουνε ανάμεσα στους ανθρώπους οι σχέσεις

Δε συντομεύει έτσι η εποχή της εκμετάλλευσης

Μα ωστόσο λίγοι άνθρωποι βρίσκουνε καταφύγιο για τη νύχτα

Για μια νύχτα τους φυλάγεις απ’ τον άνεμο

Το χιόνι που προορίζονταν γι’ αυτούς πέφτει στο δρόμο.

Σαν διαβάσεις τούτο ‘δω, μην κλείσεις το βιβλίο, άνθρωπε.

Λίγοι άνθρωποι βρίσκουνε καταφύγιο για τη νύχτα

Για μια νύχτα τους φυλάγεις απ’ τον άνεμο

Το χιόνι που προορίζονταν γι αυτούς πέφτει στο δρόμο

Μα ο κόσμος έτσι δε θ’ αλλάξει

Δε θα καλυτερέψουνε ανάμεσα στους ανθρώπους οι σχέσεις

Δε συντομεύει έτσι η εποχή της εκμετάλλευσης».

Δραπανι-φόρος