Παρά τη μόνιμη και συχνή επωδό ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, ο Μητσοτάκης, με διάφορες ομιλίες σε «φόρουμ», σε βουλευτές, με συνεντεύξεις κλπ, κήρυξε ουσιαστικά την έναρξη του προεκλογικού αγώνα. Παρακολουθώντας το πολιτικό βαρόμετρο και τις κινήσεις των αντιπάλων του, ετοιμάζεται για «παν ενδεχόμενο» και δεν αποκλείεται ο αιφνιδιασμός των φθινοπωρινών εκλογών. Άρχισε ήδη τις περιοδείες του ανά την Ελλάδα.

Σε αυτή την κατεύθυνση κάλεσε τα στελέχη του κόμματος και τους βουλευτές να «πατήσουν γκάζι» σε μια «μάχη ιδεών». Διευκρίνισε ταυτόχρονα ότι η ΝΔ «δεν χάνει ποτέ την ψυχή της». Αυτή τη γνωστή συντηρητική, ρατσιστική, ακροδεξιά «ψυχή» που παραπέμπει στο παρελθόν και στο παρόν μιας άγριας αντιλαϊκής πολιτικής της δεξιάς παράταξης. Φαίνεται ότι -όπως ο Τσίπρας από την άλλη πλευρά ξαναμιλάει για «Αριστερά»- ο Μητσοτάκης επαναφέρει αυτή την παλιά, δεξιά «ψυχή» της ΝΔ, για να αντιρροπήσει τις πιέσεις που δέχεται από τα υπάρχοντα και υπό δημιουργία κόμματα στο χώρο αυτό. Ταυτόχρονα θέλει να επαναφέρει την πόλωση με τα ψεύτικα διλήμματα, «Μητσοτάκης ή χάος, Μητσοτάκης ή Τσίπρας, Δεξιά ή Αριστερά», με στόχο τον επανεγκλωβισμό του κόσμου.

Αυτή ακριβώς η «ψυχή» της ΝΔ, φάνηκε από τις πρόσφατες κινήσεις αλλά και θέσεις υπουργών και βουλευτών της. Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης με τις ακραίες, προκλητικές τοποθετήσεις του σε διά­φορα ζητήματα (Τέμπη κλπ) ανέλαβε το «βαρύ» έργο του γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας, που πρέπει να τρέξει σε όλη την Ελλάδα, να ανατάξει τον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ που φθίνει σε δυνάμεις και δημοφιλία.

Η ίδια ξενοφοβική, ρατσιστική, μισαλλόδοξη αντικομμουνιστική «ψυχή» φάνηκε και στη συζήτηση του αντιμεταναστευτικού νομοσχεδίου στη Βουλή. Ο βουλευτής Φλώρος, «ορφανό» και υμνητής Κασιδιάρη, ζήτησε «να ενεργοποιηθεί η Μακρόνησος και η Γυάρος και να μεταφερθούν εκεί οι μετανάστες» και να απολυθούν -λέει- οι δάσκαλοι και καθηγητές που μιλάνε στα παιδιά για ελεύθερη Παλαιστίνη. Ο Καιρίδης μίλησε για τους «διωκόμενους του κομμουνισμού και της Σοβιετικής Ένωσης». Ο ειδικός εισηγητής της ΝΔ Στ. Κελέτσης επικαλέστηκε την κοινωνία που «ζητά αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική», πόσο μάλλον που, όπως κυνικά ανέφερε, «οι πραγματικές αιτίες μετανάστευσης δεν πρόκειται να εκλείψουν» (μια παραδοχή ότι οι πόλεμοι -που συμμετέχει και η κυβέρνησή του- και η φτώχεια είναι η μόνη προοπτική που εγγυάται το βάρβαρο σύστημά τους).

Όλους αυτούς όμως τους ξεπέρασε το ακροδεξιό δίδυμο Πλεύρη (υπουργός) – Βορίδη (βουλευτής) που έφτασε σε ένα κρεσέντο ρατσιστικού λόγου και χυδαιότητας, με τον δεύτερο να λέει κυνικά: «Ξεκινάει λοιπόν αυτός με τους παράνομους μετανάστες και είναι μεσοπέλαγα. Ακούω ιδέες. Θα τη βουλιάξουμε τη βάρκα ή δε θα τη βουλιάξουμε;». Λες και δεν μιλάμε για ανθρώπους αλλά για πράγματα και όλα αυτά στα τρία χρόνια που η κυβέρνησή τους έπνιξε στην Πύλο 650 μετανάστες.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η προεκλογικά εσπευσμένη, προδιαγεγραμμένα ατελέσφορη -και ως εκ τούτου εντυπωσιοθηρική- με ακροδεξιό πρόσημο, Συνταγματική Αναθεώρηση (Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο, συνταγματική διασφάλιση ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και «κυβερνησιμότητας» και πολλά άλλα).

Σαν «κερασάκι» σε όλα αυτά ήρθαν οι προκλητικές αυξήσεις από 60% έως και 95% στους μισθούς των ανώτερων κληρικών, του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών, που θα φθάσουν τις 5.000 ευρώ, τη στιγμή που οι λεηλατημένοι από την ακρίβεια και τη φοροληστεία μισθοί και συντάξεις παραμένουν καθηλωμένοι σε επίπεδα προ δεκαετιών, με καταργημένες Συλλογικές Συμβάσεις, με κομμένους το 13ο και 14ο μισθό και με τα λαϊκά νοικοκυριά να βγάζουν τον μήνα με το ζόρι. Η απόφαση αυτή προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις και ανέδειξε το σφιχτό, οργανικό εναγκαλισμό του κράτους και Εκκλησίας, διαχρονικό υπηρέτη του συστήματος.

Στην ίδια κατεύθυνση αποφυγής ανάδειξης νέων σκανδάλων και περαιτέρω κυβερνητικής φθοράς, μετά από τα ανοιχτά και ενεργά σκάνδαλα, (Τεμπών, ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπών, Λαζαρίδη, «Βιολάντα», Ασημακοπούλου), ως βαλβίδα εκτόνωσης της κοινωνικής πίεσης, ίσως και ως ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, μέσα σε λίγες ημέρες αποχώρησαν οι Γενικοί Γραμματείς Γιώργος Διδασκάλου από το υπουργείο Πολιτισμού, ο Ευθύμιος Μπακογιάννης από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το όνομα του οποίου συνδέθηκε άμεσα με το σκάνδαλο του κυκλώματος στις πολεοδομίες, καθώς συγγενικά του πρόσωπα εμφανίζονται στη δικογραφία ως κεντρικά στελέχη της υπόθεσης. Πρόκειται για ένα πο­λυπλόκαμο δίκτυο που φέρεται να εξασφάλιζε πολεοδομικές διευκολύνσεις, α­ξιοποιώντας διασυνδέσεις σε δημόσιες υπηρεσίες, συμβούλια και μηχανισμούς αδειοδοτήσεων.

Την ίδια στιγμή που ο Μητσοτάκης θέλει να γίνει «καθεστώς», να επιτύχει κάτι που κανένας από τους προκατόχους του δεν έχει καταφέρει, την τρίτη κυβερνητική τετραετία, η πολιτική του και η παλιά, δεξιά «ψυχή» του έρχεται αντιμέτωπη με την κοινωνική δυσαρέσκεια, τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, με έναν πληθωρισμό που καλπάζει, την ακρίβεια, τα υψηλά νοίκια, με τα τέσσερα στα πέντε νοικοκυριά να βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, με τους άστεγους στο Δήμο Αθηναίων να αυξάνονται, με το 68% των νοικοκυριών να δηλώνει, σύμφωνα με τον ΙΟΒΕ, ότι δυσκολεύεται να τα βγά­λει πέρα, έναντι 19% στην ΕΕ.

Αυτή την κατάσταση επιχειρεί να εκμεταλλευτεί το εμφανιζόμενο από ΜΜΕ, μηχανισμούς και ξένα κέντρα ως «αντίπαλο δέος», ο Τσίπρας. Το ζητούμενο είναι αν οι εργαζόμενοι, η νεολαία, η κοινωνία θα εγκλωβιστεί σε αυτά τα ψευδεπίγραφα διλήμματα ή αν θα καταφέρει να οργανωθεί, να βγει στο προσκήνιο, να χαλάσει τα στημένα παιγνίδια, να ακυρώσει σχέδια χειραγώγησής τους και να ανατρέψει αντιλαϊκές πολιτικές, που θα επιχειρηθούν να εφαρμοστούν, με τις όποιες συνθέσεις πολιτικών σχημάτων, από παλιούς και νέους επίδοξους «σωτήρες».

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος