Γιώργος X. Παπασωτηρίου - artinews.gr

Ο ιστορικός Quinn Slobodian στο βιβλίο του «Ο Καπιταλισμός της αποκάλυψης»  υποστηρίζει ότι πολλοί θεωρητικοί, οικονομολόγοι, αρχιτέκτονες, εργάζονται - στον απόηχο των οικονομικών αντιλήψεων του Milton Friedman, υπερασπιστή του νεοφιλελευθερισμού - για να εφεύρουν και να οικοδομήσουν έναν κόσμο όπου οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων δεν θα… παρεμποδίζονται πλέον από δημοκρατικές εκλογές. Στο επίκεντρο αυτού του έργου βρίσκεται η δημιουργία χιλιάδων μικρών κρατών ή περιοχών οι οποίες θα λειτουργούν σαν επιχειρήσεις και θα ανταποκρίνονται μόνο στην επιταγή συσσώρευσης του κεφαλαίου. Όλα θα υποτάσσονται στο κέρδος, «στο αρχαίο ξόανο που πίνει το νέκταρ από το κρανίο των δολοφονημένων» (Κ. Μαρξ).

Σ’ αυτές τις περιοχές η οικονομία θα απελευθερωθεί από κρατικούς, διοικητικούς και κυρίως κοινωνικούς περιορισμούς.

Ήδη αυτό συμβαίνει από το Χονγκ Κονγκ μέχρι το Ντουμπάι, μέσω Λονδίνου, Σιγκαπούρης και Λιχτενστάιν.

Ισχύει τέλος  σε διάφορες «ειδικές οικονομικές ζώνες», όπου έχει πραγματοποιηθεί αυτό που οι φονταμενταλιστές της αγοράς θεωρούν ότι υλοποιεί την «ονειρεμένη» ελευθερία τους από την αντίσταση της εργατικής τάξης και της κοινωνίας!

Όπως σημειώναμε παλιότερα στο artinews.gr, η πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου γίνεται με την βοήθεια των νέων τεχνολογιών.  Η αναδόμηση της οικονομίας και της «κοινωνίας» δεν επισυμβαίνει με την απελευθέρωση της εργασίας από το κεφάλαιο, αλλά με την απεξάρτηση του κεφαλαίου από το βάρος των εργαζομένων!

Οι οργανωτικές και τεχνικές καινοτομίες είναι οι απαντήσεις του κεφαλαίου στην αντίσταση των εργαζομένων στην άγρια λιτότητα και την απογύμνωση από όλες τις κατακτήσεις στον εργασιακό και κοινωνικό τομέα. Η ταξική σύνθεση (σχέση κεφαλαίου και εργασίας) επιχειρείται να αποδομηθεί αλλά και να ανασυντεθεί με την επανεισαγωγή της τάξης μέσω της τεχνικής και των νέων μεθόδων οργάνωσης της εργασίας, όπως είναι η «ουμπεροποίηση» και η «υπεργολαβία». Τώρα έχουμε την αγορά του ανθρώπινου χρόνου (ανθρωποώρα!) που αγοράζεται σε συγκεκριμένο τόπο για ορισμένο έργο.

Όλοι γινόμαστε αυτοαπασχολούμενοι –δήθεν συνέταιροι- χωρίς κανένα εργασιακό και κοινωνικό δικαίωμα. Η  «πειθαρχική» οργάνωση της κοινωνίας επιβάλλεται μέσω του «νόμου και της τάξης», δηλαδή με την ενίσχυση των δυνάμεων καταστολής (μπάτσων και στρατού).

Όχι μόνο τα ρούχα αλλά και το δέρμα μας «έχει ποτίσει από δικτατορία», όπως είπε ο Αντώνης Αντωνίου, ο πολυτραυματίας των Τεμπών που συνελήφθη(προσαγωγή) από τους μπάτσους στην πορεία της Θεσσαλονίκης την 6η Μαρτίου.

Η μόνη μας απάντηση είναι ο ΔΡΟΜΟΣ...