Εκβιάζει το πρώην κόμμα του, την Δημοκρατική Παράταξη και την Ιστορία.

Γιώργος Λακόπουλος - Documento News 

«Να εξηγείτε, όχι να εντυπωσιάζετε. Να πείθετε, όχι να επιβάλλεστε. Μιλήστε απλά, όχι απλουστευτικά. Τεκμηριωμένα, όχι τεχνοκρατικά. Με αυτοπεποίθηση, όχι αλαζονεία. Με ευγένεια, όχι αδυναμία. Με αποφασιστικότητα, όχι επιθετικότητα. Με ενσυναίσθηση, όχι με αλαζονεία».

Mιλώντας στους «τομεάρχες» της σκιώδους κυβέρνησής του, ο Αλέξης Τσίπρας ως μάνατζερ που μιλά στα στελέχη της εταιρείας του με πατρικό ύφος, αναφέρθηκε σε «μια νέα ηθική της πολιτικής» ζητώντας «να αναστηλώσουμε αυτονόητες κοινωνικές και πολιτικές αρετές, όπως η εντιμότητα, η εμπιστοσύνη, η αφοσίωση στο λαό και την πατρίδα».

Μια μέρα πριν στην πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη μετά την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha, με αυτοπεποίθηση ή αλαζονεία είπε ότι «δεν επέστρεψα στην ενεργό πολιτική δράση για να καταγράφω ποσοστά» και ότι «ο στόχος του κόμματος είναι να αποτελέσει μια κυβερνώσα δύναμη και όχι μια παράταξη που περιορίζεται μόνο στη διαμαρτυρία».

«Ανοίγω έναν νέο κύκλο, με νέα πρόσωπα αλλά ίδιες αξίες» είπε, καθώς ο κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε και μαζί με αυτόν και ένας δικός του κύκλος, το πολιτικό σύστημα μπαίνει σε νέα φάση και «πάμε ξανά σε ένα σύστημα ισχυρών πόλων».

Ένα όραμα που να’ ναι… φτηνό

«Έχασα και έφυγα, αλλά με το κεφάλι ψηλά. Μπορώ να κυκλοφορήσω στον δρόμο. Κανείς δεν μου καταλογίζει ανεντιμότητα» είπε και εξήγησε πως αν το κόμμα του έρθει πρώτο στις εκλογές, θα επιχειρήσει να εφαρμόσει το πρόγραμμά του. «Αν βγούμε πρώτοι στις εκλογές, θα προσπαθήσουμε να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας και, αν όχι, θα πάμε σε δεύτερες εκλογές για καθαρή εντολή».

Bέβαια αυτό το πρόγραμμα που θα εφαρμόσει ακόμα δεν υπάρχει, εκτός από βιαστικές προκαταβολές όπως δωρεάν μετακινήσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ρεύματος σε σταθερή τιμή για όλους, αύξηση μισθών σε δασκάλους, καθηγητές, γιατρούς, νοσηλευτές και κατάργηση -πάλι- των πανελλαδικών.

Μιλώντας στον Αντώνη Σρόιτερ, ο Αλέξης Τσίπρας είπε πως «δεν υπάρχει καμία ανάγκη για αύξηση φόρων», αλλά ανάγκη «αναδιανομής από τους ισχυρούς προς την κοινωνία» με «πατριωτική εισφορά» που θα αφορά, όπως είπε, «το 1% των πλουσίων» και -τελικά!- «δεν θα έχει εθελοντικό χαρακτήρα».

Το πόσα θα αποφέρει η «πατριωτική εισφορά» είναι ένα ερώτημα, αλλά είναι σίγουρο πως το πρόγραμμα του Αλέξη Τσίπρα δεν αφορά κάποια συνταρακτική αλλαγή, αφού οι εξαγγελίες του είναι… φτηνές -μπορεί και φτηνιάρικες- και δεν αφορούν την αλλαγή παραγωγικού μοντέλου που όλοι υπόσχονται, αλλά δεν βλέπουμε.

Το ραντεβού με την Ιστορία

«Σε αυτή τη φάση επιθυμώ να συνομιλήσω και να αφουγκραστώ τις ανάγκες της κοινωνίας» είπε ο Αλέξης Τσίπρας και βγήκε έξω από το πολιτικό σύστημα για να «επιστρέψει στην κοινωνική δράση». Δεν τον ενδιαφέρουν, λέει τα «κόμματα εργαστηρίου», δεν θέλει να υποδυθεί τον Μεσσία.

«Να βγω έξω από το πολιτικό σύστημα που, κατά τη γνώμη μου, ως έχει, δεν μπορεί τίποτα πια να δώσει στην κοινωνία και την πατρίδα» είχε πει και επέστρεψε με την «πρόταση»: «Να δημιουργήσουμε καλύτερες συνθήκες για τους πολίτες μας».

Μίλησε για ένα «μεγάλο σοκ», τη σύνδεση της ηθικής με την πολιτική και ένα «άλμα προς τα εμπρός», μια «νέα υπερηφάνεια», την «περηφάνια του αυτοσεβασμού», την ανάγκη ενός νέου πατριωτισμού όσον αφορά τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου.

Ο Αλέξης Τσίπρας μιλά για ένα όραμα που δεν υπάρχει, μια αλλαγή που δεν μπορεί καν να περιγράψει, με αοριστολογίες, κλισέ, θεωρίες για «νέο πατριωτισμό» και «δημοκρατικό καπιταλισμό», “«θάλασσες που δεν έχουμε ταξιδέψει» και «όμορφες νύχτες, που δεν ζήσαμε ακόμα».

Καθώς πετάει από τον ουρανό τις Δέκα Εντολές του ο ιδρυτής ενός -επιτέλους!- δικού του κόμματος παρουσιάζει έναν-έναν τους εκλεκτούς της κυβέρνησής του με διαδικασίες καθόλου δημοκρατικές αφού δεν είναι πρόσωπα που ανέδειξε η κοινωνία ως εκπροσώπους της, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας επιβάλει στην κοινωνία.

Πρώτα ορίζει τα όργανα του κόμματος και μετά θα κάνει συνέδριο που θα επικυρώσει την απόλυτη ηγεμονία του, εκβιάζοντας την Δημοκρατική Παράταξη, που δεν δικαιούται να… λατρεύει άλλους θεούς, και την μάλλον αμηχανία Ιστορία, που καλείται σε ραντεβού μαζί του -χωρίς να το ξέρει.

Η απόλυτη αλαζονεία όμως -δεν- κρύβεται στη φράση «δεν επέστρεψα στην ενεργό δράση για να καταγράφω ποσοστά. Στόχος μου δεν είναι να είμαι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά να κυβερνήσω».