«Ως Πρωθυπουργός, λοιπόν, αλλά και ως Πρόεδρος ενός κόμματος που εγγυάται τη σταθερότητα και την ασφάλεια, οφείλω να αξιολογήσω τη συγκυρία, όχι μόνο ως δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας αλλά και ως μία νέα αφετηρία μάχης με το “βαθύ κράτος”». 

Τι άλλο θ’ ακούσουμε σ’ αυτή την έρ’μη μπανανία του ευρωπαϊκού νότου; Ο αυτοκρατορίσκος του «βαθέος κράτους», ο ανασφαλής πρωθυπουργός που η πρώτη πρωθυπουργική πράξη του ήταν να περάσει την ΕΥΠ/ΚΥΠ στην αρμοδιότητά του, να βάλει γκαουλάιτέρ της τον ανιψιό του και ν’ αλλάξει το νόμο για να διορίσει διοικητή της έναν υπάλληλο της σιωνιστικών συμφερόντων G4S, ώστε στη συνέχεια να παρακολουθεί όχι μόνο τους πολιτικούς αντιπάλους του αλλά και τους υπουργούς του, ακόμα και τον ομόσταυλό του Κωστή Χατζηδάκη (την εποχή που ο τελευταίος διαχειριζόταν την ενέργεια) και όλη την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, με έμφαση στους στραταίους που διαχειρίζονταν συμβάσεις, αυτός ο άνθρωπος δηλώνει χωρίς να κοκκινίζει (όπως δεν κοκκίνιζε ο πατέρας του όταν έλεγε ότι στη ναζιφασιστική κατοχή κυκλοφορούσε με ένα κουτάλι στην τσέπη και έτρωγε από τρία συσσίτια, την ώρα που οι δρόμοι της Αθήνας γέμιζαν με νεκρούς από την πείνα), ότι θα… πολεμήσει το «βαθύ κράτος».

Ηταν ένα ακόμα διάγγελμα ενός στριμωγμένου στα σχοινιά πρωθυπουργού που αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται σε αποδρομή. Ενα διάγγελμα που επιβεβαίωσε ότι ο Μητσοτάκης δεν έχει διέξοδο διαφυγής. Μέχρι και τον πανηγυρικό για τα 200 χρόνια από την Εξοδο του Μεσολογγίου πήγε και εκφώνησε (!), μπας και καταγράψει μια θετική εικόνα, αλλά οι τηλεοράσεις στα περισσότερα ελληνικά σπίτια χρειάστηκαν καθάρισμα μετά από τόσες ροχάλες.

Ο Μητσοτάκης «θυμήθηκε» την καθιέρωση ασυμβίβαστου υπουργού-βουλευτή. Ετσι, είπε, θα πολεμήσει το «βαθύ κράτος». Εχει εφτά χρόνια πρωθυπουργός, δύο θητείες, αλλά δεν το θυμήθηκε το ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή. Ούτε το κατέθεσε ως πρόταση στην προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση που την ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το καταθέτει ως πρόταση ούτε στην τρέχουσα συνταγματική επιθεώρηση, που την ξεκίνησε αυτός. Το «θυμήθηκε» ξαφνικά τώρα. Νομίζει ότι απευθύνεται σε Χαχόλους που δε θα του θέσουν αυτό το ερώτημα, για να συνεχίσουν με κάθε είδους μπινελίκια.

Eχει και συνέχεια. Ο Γ. Παπαχρήστος των «Νέων» του Συγκροτήματος Μαρινάκη θυμίζει στη στήλη του σήμερα ότι μόλις πριν από έξι μήνες ο Μητσοτάκης απέρριπτε κάθε ιδέα για τη θέσπιση αυτού του ασυμβίβαστου, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Πορτοσάλτε. Για τέτοιον απατεώνα μιλάμε.

Ιδού το σχόλιο-μαχαιριά του Παπαχρήστου:

Και επί της ουσίας: γιατί η καθιέρωση ασυμβίβαστου υπουργού-βουλευτή θα εμπόδιζε αυτό που ο Μητσοτάκης χαρακτηρίζει «πελατειακές σχέσεις»; Του κόμματος δε θα είναι ο μη βουλευτής υπουργός; Γιατί να μην κάνει τις «εξυπηρετήσεις» που θα του ζητηθούν; Και ο βουλευτής που θα παραιτείται για να γίνει υπουργός και θα ξαναπαίρνει τη βουλευτική του έδρα αν τον «ανασχηματίσει» ο πρωθυπουργός, δε θα έχει συμφέρον να συνεχίσει τις «πελατειακές σχέσεις», αφού θα πρέπει να επανεκλεγεί βουλευτής;

Το σόφισμα που επιστράτευσε ο Μητσοτάκης, πέραν του ετεροχρονισμένου του πράγματος, δε στέκει ούτε καθεαυτό. Και δε χρειάζεται να είναι κάποιος πολιτικός επιστήμονας για να το αντιληφθεί.

Τότε γιατί το ξεστόμισε; Γιατί δεν είχε κάτι καλύτερο να πει. Επιχειρεί μια απελπισμένη προσπάθεια να αλλάξει την ατζέντα. Μια ατζέντα που είναι ήδη αποφορτισμένη, με τη βοήθεια της αστικής αντιπολίτευσης, η οποία με τη στάση της βοήθησε τον Μητσοτάκη να περάσει με απλές γρατζουνιές από την Εξεταστική, τους δε Βορίδη και Αυγενάκη να το παίζουν και μάγκες. Μολονότι υπήρχαν συντριπτικές αποδείξεις για τη λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης, η αστική αντιπολίτευση αρνήθηκε να τις χρησιμοποιήσει και περιορίστηκε σε άγρα πολιτικών εντυπώσεων.

Το ίδιο γίνεται και τώρα. Το σκάνδαλο περιορίζεται σε γαλάζιους υπουργούς, υφυπουργούς και βουλευτές που έκαναν ρουσφέτια σε λαμόγια (μικρά ή μεγάλα), χρησιμοποιώντας τον μηχανισμό του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οπότε εκεί το πάει και ο Μητσοτάκης: φταίει το παραδοσιακό ρουσφέτι κι εμένα το πολύ να με κατηγορήσετε ότι το ανέχτηκα ή δεν το είδα σε όλη του την έκταση.

Ομως, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει στην κορυφή του μια εγκληματική οργάνωση που εδρεύει στο μέγαρο Μαξίμου. Ηταν μια πολιτική στρατηγική για να κερδηθεί η αυτοδυναμία στις εκλογές του 2023. Γι’ αυτό και επικεντρώθηκε στην Κρήτη, χωρίς την οποία δεν έβγαινε αυτοδυναμία.