ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ

Γράφει η Νίνα Γεωργιάδου

είναι ειδικό τμήμα κρανοφόρων ροπαλατζήδων της προστασίας του πολίτη και ήταν χτες, σε ειδική αποστολή στο Μεταξουργείο, όπου γενναιόδωρα μοίρασαν γκλομπιές και ληγμένα χημικά, σε παιδιά του δημοτικού, στέλνοντας κάμποσα στο Νοσοκομείο των Παίδων.

Οι προστάτες ανηλίκων είναι ένα μικρό, πλην ευέλικτο τμήμα, που δεν προκάνει όμως να προστατεύει όλα τα ανήλικα, όπως αυτά που βρίσκονται στα χωράφια, στις οικοδομές, στις στάνες.

Εκεί που δουλεύουν τουλάχιστον 100.000 ορατά παιδιά, σύμφωνα με την έκθεση της ΓΣΕΕ, που είναι ξεπουλημένη, για να τα προστατέψει, αλλά γράφει ακόμα καλές εκθέσεις ιδεών.

100.000 παιδιά, με τσάπα, κασμά, γκαζοτενεκέ γκλίτσα και, επειδή είναι τρυφερά τα κόκκαλα, με σκολίωση, ραχίτιδα, αβιταμίνωση, κούραση, παραίτηση και πατημένους μεσοσπονδύλιους, απ’ τα τριάντα,

Δεν θα απολογηθούν όμως γι αυτό οι προστάτες ανηλίκων γιατί, στις οικοδομές, στα χωράφια, στα ψαροκάικα, στις στάνες, στα ντελιβεράδικα, στα υπόγεια ραφτάδικα, τα ανήλικα είναι αόρατα για τους προστάτες ανηλίκων και ορατά μόνο απ’ το αφεντικό, όταν τους ρίχνει φάπα.

Οι προστάτες ανηλίκων, μπροστά στις οικοδομές, στα χωράφια, στις στάνες δεν βλέπουν τίποτα. Έχουν προχωρημένο καταρράκτη.

Όλος ο Νιαγάρας χύνεται στα μάτια τους.

Οι προστάτες ανήλικων είναι στα φανάρια.

Ή μάλλον ήταν το 2004, τότε που μας επισκέφθηκε όλη η παγκόσμια αβανγκατε της φίλαθλης ντόπας και δεν θα ήταν πρέπον, έτσι καλλιεργημένοι που ειναι "οι αγνοί πατέρες του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού", να δουν μαυριδερά ζητιανόπουλα, μέσα απ’ το φιμέ της λιμουζίνας.

Τα σκούπισαν λοιπόν και από τότε αγνοείται η τύχη 500 ζητιανόπουλων.

Αλλά, όπως και στο Μυθιστόρημα της Πεντάρας, έχουμε πολλούς κυρίους Πήτσαμ, που αυγαταίνουν τα παιδιά των φαναριών.

Οι προστάτες ανήλικων κάνουν - μέσα στην αργομισθία τους - αμέριμνοι βόλτες στα στενά της Ομόνοιας, εκεί που εκπορνεύονται αδέσποτα μικρά, για 5 ευρώ και ξεχαρμανιάζουν οι καλοί νοικοκυραίοι, με τις ανέραστες συμβίες, που δεν είναι καθόλου ρατσιστές.

Ανεξαρτήτως, που λέμε κι εμείς, χρώματος, φυλής, φύλου και θρησκείας.

Είναι ανοιχτόμυαλος ο φτηνά πληρωμένος έρωτας και στα ανοιχτά μυαλά, οι προστάτες ανηλίκων είναι συμπαραστάτες και αλληλέγγυοι.

Οι προστάτες ανήλικων ήταν στη Μόρια, στη Σάμο, στη Χίο, στον Ελαιώνα, παντού, εκεί που τα ανήλικα ζούσαν το χειμώνα σε σκηνές θαμμένες μες στο χιόνι, που έπαιζαν μέσα σε χείμαρους κατουρλιού και σε χαρτόκουτα, που τα πατούσαν οι ροδες των φορτηγών.

Εκεί ήταν οι προστάτες ανηλίκων, σε επιφυλακή. Κι αν κάποιος τρελαινόταν και ούρλιαζε, αναλάμβαναν υπηρεσία.

Στον πάτο της θάλασσας, που πολλά ανήλικα έγιναν φύκια πριν προλάβουν να γίνουν εισβολείς, κι εκεί θα έφτανε η προστασία ανηλίκων, αλλά δεν έχει ακόμα σώμα καταδυτών.

Έχει μόνο σώματα καταδοτών.

Οι προστάτες ανηλίκων δεν επαρκούν, για να προστατέψουν και τα αόρατα ανήλικα των πόλεων, που κοιμούνται στις πυλωτές και στα υπόστεγα, δίχως παραμύθι και φιλί της καληνύχτας και τη μέρα ψάχνουν για φαί στους πράσινους κάδους γιατί το ξέρουν, ότι με τους μπλε των κωλόχαρτων, προστατεύουμε τη μάνα Γη.

Οι προστάτες ανηλίκων ήταν εκεί, όταν εξοστρακίζονταν οι σφαίρες τους στα λιανά κορμιά δεκαπεντάχρονων.

Και χτες στο Μεταξουργείο, ψέκασαν 7χρονα, τους γονείς και τους δασκάλους τους, με ληγμένα χημικά, για προστασία και αποστείρωση από τις πρακτικές των δρόμων.

Η προστασία ήταν γραμμένη, με μεγάλα γράμματα, στα σιρίτια των στολών τους..

Τη λένε προστασία του πολίτη γενικά και προστατεύει και τα ανήλικα κι ας μην είναι ακόμη πολίτες.

Αλλά θα γίνουν αν δεν γίνουν φύκια, στόχος και πολτός μιας εξοστρακισμένης προστασίας.