Γράφει η Νίνα Γεωργιάδου

Το σύνθημα, «κάντε λάσπη, όχι πόλεμο», θα μπορούσε σήμερα να αφορά στα βοθροκάναλα και τους διατεταγμένους δημοσιοκάφρους.

Ιστορικά, ωστόσο, αφορά στο βρόμικο πόλεμο του Βιετνάμ και την αποκάλυψη της μυστικής επιχείρησης «Operation Popeye» (Επιχείρηση Ποπάι) από το δημοσιογράφο, Σέιμουρ Χερς.

Τότε υπήρχε κίτρινος τύπος αλλά και γενναία δημοσιογραφία.

Όταν οι Βιετναμέζοι αντάρτες μίλησαν για ασυνήθιστο διπλασιασμό της περιόδου των μουσώνων, οι διατεταγμένοι της εποχής το χαρακτήρισαν ως «συνωμοσιολογία».

Από τότε μέχρι σήμερα, αυτός ο χαρακτηρισμός επιστρατεύεται, για να εξουδετερώσει τις μεγάλες αποκαλύψεις και μάλιστα, από αυτούς που απεργάζονται όλες τις μεγάλες συνωμοσίες, τις πολιτικές σκευωρίες και τις προβοκάτσιες.

Στο βρόμικο λοιπόν πόλεμο του Βιετνάμ, ο στρατός των ΗΠΑ εργαλειοποίησε τον καιρό, προκειμένου να πνίξει τους Βιετναμέζους αντάρτες στη λάσπη.

Ειδικά τροποποιημένα αεροπλάνα των ΗΠΑ πετούσαν, από τότε κιόλας, πάνω από το Βιετνάμ και πραγματοποιούσαν σπορά νεφών (cloud seeding), απελευθερώνοντας σωματίδια ιωδιούχου αργύρου και ιωδιούχου μολύβδου.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, ασταμάτητες καταιγίδες, μετατροπή δρόμων και χωματόδρομων σε βαθείς βάλτους, τρομερές κατολισθήσεις και κατεστραμμένες κοίτες ποταμών.

Μετά από αυτή την αποκάλυψη και την παγκόσμια κατακραυγή, από ένα στιβαρό τότε αντιπολεμικό κίνημα, η ανησυχία ότι ο καιρός θα μπορούσε να μετατραπεί ξανά σε όπλο μαζικής καταστροφής, οδήγησε, το 1977, τον ΟΗΕ στην ψήφιση της Διεθνούς Συνθήκης ENMOD, που «απαγορεύει» σε όλα τα κράτη να χρησιμοποιούν τεχνικές τροποποίησης του καιρού για στρατιωτικούς σκοπούς.

Η εμπειρία πια έχει αποδείξει, πως οι διεθνείς συνθήκες ψηφίζονται, για να μην τηρούνται.

Η άνοιξη του 2026 έπνιξε στη λάσπη τους προσφυγικούς καταυλισμούς στη Γάζα, με ασυνήθιστα σφοδρές και παρατεταμένες καταιγίδες, προκάλεσε πολλούς θανάτους κι έκανε τη διαβίωση ακόμη πιο αφόρητη.

Κάθε αναφορά για πιθανή εργαλειοποίηση του καιρού από τους σιωναζί (με πάνω από μισό επιπλέον αιώνα εξελιγμένης τεχνολογίας, μετά την «Operation Popeye») χαρακτηρίστηκε ως συνωμοσιολογία.

Η ασυνήθιστα παρατεταμένη ξηρασία στο Ιράν, που απειλεί τη χώρα με λειψυδρία και για την οποία ΗΠΑ και Ισραhell καταγγέλθηκαν, για εργαλειοποίηση του καιρού με «κλοπή νεφών», χαρακτηρίστηκε επίσης ως συνωμοσιολογία.

Όταν κάποιοι ψέλλισαν, πως ο Ντάνιελ, που έκανε το Θεσσαλικό κάμπο λάσπη, για να γίνει μετά, από σιτοβολώνας της Ελλάδας, ένας απέραντος καθρέφτης φωτοβολταϊκών και data center -και τα δύο σιωναζιστικών συμφερόντων- και αυτό χαρακτηρίστηκε ως συνωμοσιολογία.

Στο «Περί πολέμου» εγχειρίδιό του, ο Κλσούζεβιτς, τρεις αιώνες πριν, είπε πως:

«Ο πόλεμος, μια πράξη βίας, προορισμένη στο να καταναγκάσει τον αντίπαλο να εκτελέσει τη θέλησή του εχθρού, είναι μια απλή συνέχιση της πολιτικής μ’ άλλα μέσα», χωρίς να έχει προλάβει καν να φανταστεί, όχι να βιώσει, την οπλοποίηση του καιρού.