Με απόφαση του Άρειου Πάγου, επιβάλλεται καθολικά η εφαρμογή του νόμου Κατσέλη. Η απόφαση ορίζει ότι οι τόκοι θα υπολογίζονται επί του ποσού της δόσης που έχει καθοριστεί και όχι επί του συνολικού ποσού οφειλής όπως συνέβαινε μέχρι τώρα. Αυτό αφορά 100.000 δανειολήπτες που έχουν ενταχθεί στο νόμο Κατσέλη, έχουν λάβει σχετικές δικαστικές αποφάσεις ή αποφάσεις ρύθμισης των οφειλών τους και παραμένουν ενήμεροι. Για όλους τους υπόλοιπους, δηλαδή για περίπου 1,4 εκατομμύρια πολίτες, ισχύει το πλήρως ανεξέλεγκτο και α­σύδοτο αρπακτικό σύστημα των funds.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει την απόφαση του Άρειου Πάγου ως δική της νομοθετική ρύθμιση. Στην πραγματικότητα ήταν υποχρεωμένη μετά από αυτή την απόφαση να περάσει αντίστοιχη τροπολογία. Άλλωστε η ίδια η ΝΔ είχε καταργήσει τις ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη και αρνιόταν να τις εφαρμόσει, ενώ μάλιστα ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας έφτασε στο σημείο να αμφισβητεί την απόφαση, λέγοντας ότι «επιδέχεται πολλών αναγνώσεων»!… Είναι σαφές ότι ο Γ. Στουρνάρας ήθελε να υπερασπιστεί τις «αναγνώσεις» των funds, αλλά η προεκλογική περίοδος δεν του το επέτρεψε τελικά. Η κυβέρνηση της ΝΔ σέρνεται πίσω από τη δικαστική απόφαση και μάλιστα μαζί με τα φερέφωνα των ΜΜΕ τολμούν να μιλούν για επιπρόσθετα οφέλη των δανειοληπτών. Κανένα επιπρόσθετο όφελος δεν υπάρχει πέραν του περιορισμού της ληστείας που υπέστησαν τόσα χρόνια. Η απόφαση έχει μεν αναδρομική ισχύ από τον Απρίλη του 2019, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν επιβάλλεται καμία υποχρέωση για καταβολή αποζημιώσεων σε όσους έχασαν τελικά τα σπίτια τους ή αποπλήρωσαν το δάνειο καταβάλλοντας υπέρογκους τόκους και χάνοντας μια σειρά από άλλα περιουσιακά στοιχεία.

Αποζημίωση θα καταβάλει το κράτος στα funds-servicers για τα χαμένα τους κέρδη…

Μέχρι τώρα οι συγκεκριμένες εταιρείες όπως και οι τράπεζες εξανάγκαζαν δανειολήπτες κόκκινων δανείων να πληρώνουν υπέρογκους τόκους επί της συνολικής οφειλής. Αυτό πολύ χοντρικά σημαίνει ότι για ένα δάνειο 150.000 ευρώ μπορεί να φτάσεις να πληρώσεις μέχρι και 100.000 ευρώ σε τόκους, ενώ με την απόφαση που υπολογίζει τους τόκους επί της μηνιαίας δόσης, το ποσό μειώνεται κατακόρυφα σε κάποιες εκατοντάδες ευρώ. Αυτή η τεράστια ληστεία, θα συνεχιστεί για εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες. Ουσιαστικά καταργείται μόνο για όσους έχουν καταφέρει να μπουν στην ρύθμιση Κατσέλη και να είναι και ενήμεροι. Για αυτή την τεράστια ληστεία λοιπόν η κυβέρνηση δεν παίρνει κανένα απολύτως μέτρο. Αντιθέτως παίρνει μέτρα αποζημίωσης των αντίστοιχων εταιρειών.

Για την εφαρμογή του νόμου που συνεπάγεται μείωση των παράνομων κερδών των servicers επιβαρύνεται το δημόσιο στα πλαίσια του προγράμματος Ηρακλής!! Το σχέδιο Ηρακλής είναι ένα κρατικό πρόγραμμα παροχής εγγυήσεων προς τις τράπεζες, όπου το κράτος εγγυάται να καλύπτει τυχόν απολεσθέντα κέρδη στα funds, έτσι ώστε οι τράπεζες να ξεφορτώνονται-πουλάνε με ευκολία τα κόκκινα δάνεια. Εδώ η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν έχει κανένα ρίσκο αφού είναι κρατικά εγγυημένη, όπως άλλωστε σε κάθε μεγάλη πολυεθνική και fund. Δεν θα ξεχάσουμε την περίοδο που το ελληνικό δημόσιο αποζημίωνε τις εταιρείες διοδίων για χαμένα κέρδη στην περίοδο των lockdown και ενώ μικρομεσαίες επιχειρήσεις και μισθωτοί αδυνατούσαν να επιβιώσουν. Όπως επίσης και τις ανακεφαλαιώσεις τραπεζών από την τσέπη του ελληνικού λαού.

Ένα προμελετημένο έγκλημα που νομοθετήθηκε από τη σημερινή και τις προηγούμενες κυβερνήσεις

Η μεταφορά των μη εξυπηρετούμενων -ή αλλιώς κόκκινων δανείων- από τις τράπεζες στα funds νομοθετήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και εφαρμόστηκε επί ΝΔ το 2019. Στόχος ήταν αφενός να εξυγιανθούν οι τράπεζες καθαρίζοντας τους ισολογισμούς τους από τα κόκκινα δάνεια, που έσκασαν ως αποτέλεσμα της μνημονιακής πολιτικής, αφετέρου να διαμορφωθεί άλλο ένα πεδίο ασύδοτης κερδοφορίας για τους «επενδυτές» πάνω στην ανάγκη των δανειοληπτών να σώσουν τα σπίτια τους.

Και οι μεν και οι δε, δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, υπερασπίστηκαν τα συμφέροντα των τραπεζικού και επενδυτικού κεφαλαίου, και τη ληστεία των δανειοληπτών με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα. Οι τράπεζες θα πούλαγαν τα δάνεια σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές (πχ δάνεια αξίας 60 εκατομμυρίων ευρώ πουλήθηκαν για 4 εκατομμύρια ευρώ) και άρα «τα funds, δηλαδή οι αγοραστές, θα είχαν το περιθώριο να κάνουν ευνοϊκότερες ρυθμίσεις στους δανειολήπτες». Αυτό έλεγαν. Αυτό δεν ήταν ένα ψέμα που διατυπώθηκε από αφέλεια. Αντιθέτως, ήταν μία κυβερνητική δημαγωγία σε πλήρη γνώση των κυβερνώντων, ότι οι επενδυτές στοχεύουν στη μέγιστη δυνατή καταλήστευση των υπερχρεωμένων δανειοληπτών. Τα funds δεν αγόρασαν ελληνικά μη εξυπηρετούμενα δάνεια για να διευκολύνουν τον ελληνικό λαό αλλά για να τον γδάρουν και να απομυζήσουν όσα περισσότερα μπορούν.

Οι κυβερνώντες διαμόρφωσαν ακόμα πιο ευνοϊκούς όρους ασύδοτης κερδοφορίας, με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς του 2017, με το σχέδιο Ηρακλής του 2019 και στη συνέχεια με την τυπική κατάργηση του Νόμου Κατσέλη που μέχρι ένα σημείο προστάτευε την πρώτη κατοικία από την τραπεζική τοκογλυφία.

Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν οι χιλιάδες πλειστηριασμοί και η επιβολή ληστρικών τόκων σε τέτοιο βαθμό, που τελικά ο δανειολήπτης να κινδυνεύει να χάσει ένα σπίτι για το οποίο έχει πληρώσει πάνω από το αρχικό πόσο του δανείου.

Πλειστηριασμοί γίνονταν και πριν από τη μεταφορά των κόκκινων δανείων στα funds. Η διαφορά είναι ότι μετά την είσοδο αυτών των εταιρειών οι πλειστηριασμοί εκτινάχθηκαν. Πάνω από 10.000 άνθρωποι ετησίως βλέπουν τα σπίτια τους να βγαίνουν σε πλειστηριασμό.

Το πλαίσιο λειτουργίας είναι πολύ πιο ασύδοτο. Τα funds αγόρασαν τα δάνεια χωρίς την έγκριση ή τη σύμφωνη γνώμη των δανειοληπτών, δεν έχουν καταστήματα, δεν πουλάνε κάποιο άλλο προϊόν, δεν έχουν με άλλα λόγια «πελάτες», ώστε να υπάρχει έστω και διαφημιστικά η ανάγκη για την παρουσίαση κάποιου φιλικού προφίλ. Είναι αρπακτικά της αγοράς, λειτουργούν ως αρπακτικά και δεν υπάρχει καμία ανάγκη να το κρύψουν! Σε αυτά ακριβώς τα αρπακτικά το κράτος εγγυάται την αποζημίωση χαμένων κερδών και για αυτούς νομοθετεί.

Έχουν την πλήρη στήριξη της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, σε ηθικό, πολιτικό και νομοθετικό επίπεδο. Όπως άλλωστε όλοι οι μεγαλοεπενδυτές, τραπεζίτες-εφοπλιστές-εταιρείες ενέργειας και άλλοι που κερδοφορούν πάνω στον οικονομικό στραγγαλισμό της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού.

Η στέγαση έχει μετατραπεί σε είδος πολυτελείας. Ένα ενοίκιο φτάνει να ξεπερνάει το ½ του μισθού. Η διατροφή, το ρεύμα, το νερό , η βενζίνη, όλα έχουν μετατραπεί σε έναν αγώνα δρόμου. Ο μισθός δεν φτάνει όχι απλά για την αποπληρωμή δανείων, αλλά ούτε καν για τα βασικά έξοδα του μήνα.

Ιδιαίτερα από τα μνημόνια μέχρι σήμερα, η οικονομική κατάρρευση της πλειονότητας της ελληνικής κοινωνίας και ταυτόχρονα η κατάργηση συλλογικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων υπηρετεί την απεριόριστη κερδοφορία, ξένων και ντόπιων κεφαλαίων στις πλάτες ενός λαού που αγωνιά για διέξοδο… Μία διέξοδο που δεν πρόκειται να έρθει από τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ, από καμία αντιπολίτευση που τελικά συμπορεύεται σε όλα τα βασικά ζητήματα που αφορούν τη ζωή και την επιβίωση των φτωχομεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας και από κανέναν επίδοξο ξαναζεσταμένο σωτήρα.

Η διέξοδος βρίσκεται στα χέρια του ίδιου του λαού, στους αγώνες του, στην αλληλεγγύη του, στη συλλογική διεκδίκηση, στην ανασύνταξη των συλλόγων, των σωματείων και των συνδικάτων, στην απεργία. Αυτά είναι τα όπλα που μπορούν να βάλουν ανάχωμα στην καταλήστευση και την απαξίωση της ζωής μας, γιατί με αυτά τα όπλα μπορούμε να ανατρέψουμε τους κοινωνικούς και ταξικούς συσχετισμούς.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος