Του Γιώργη Γιαννακέλλη - vathikokkino.gr

Σήμερα, 20 Απρίλη 2026, η «δικαιοσύνη» της ΝΔ έρχεται να μας υπενθυμίσει ξανά ποιος είναι ο πραγματικός της ρόλος: να προστατεύει τους ισχυρούς, τους εκλεκτούς του συστήματος και τα αφεντικά, την ίδια στιγμή που συνθλίβει τους αγωνιστές, τους αναρχικούς και όποιον τολμά να αμφισβητήσει την καθεστηκυία τάξη.

Από τη Ρόδο έρχεται η είδηση που προκαλεί οργή: 70χρονος γυναικολόγος, καταδικασμένος σε πρώτο βαθμό για βιασμό και ασέλγεια σε βάρος 21 ασθενών του, αποφυλακίζεται με περιοριστικούς όρους. Θα περιμένει άνετα στο σπίτι του την εκδίκαση της έφεσης τον Νοέμβρη.

Είκοσι μία γυναίκες βιάστηκαν και κακοποιήθηκαν. Είκοσι μία ζωές τραυματίστηκαν βαθιά, ψυχικά και σωματικά, από έναν διεστραμμένο «επιστήμονα» που εκμεταλλεύτηκε την εξουσία και τη θέση του. Κι όμως, η «δικαιοσύνη» τον αφήνει ελεύθερο. Γιατί; Γιατί είναι «δικός τους». Γιατί ανήκει στο κατεστημένο. Γιατί το σύστημα προστατεύει τους ανθρώπους του.

Την ίδια στιγμή, στα κελιά του Κορυδαλλού, ο Νίκος Ρωμανός συμπληρώνει 518 ημέρες προφυλάκισης (από τις 18 Νοέμβρη 2024). Το μοναδικό «επιβαρυντικό στοιχείο», ένα μερικό, εξωτερικό δακτυλικό αποτύπωμα πάνω σε μια πλαστική σακούλα σκουπιδιών, ένα μεταφερόμενο αντικείμενο, που πέρασε από αμέτρητα χέρια. Καμία σύνδεση με όπλο. Καμία σύνδεση με έκρηξη. Κανένα DNA. Κανένα άλλο στοιχείο. Μόνο αυτό το «μισό αποτύπωμα» σε μια σακούλα.

Κι όμως, οι αιτήσεις αποφυλάκισής του απορρίπτονται διαρκώς, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν συνεχείς παρατάσεις προφυλάκισης ανά εξάμηνο. και η κατάσταση συνεχίζεται. Ακόμα κι όταν ο ίδιος ο εισαγγελέας πρότεινε κατ’ οίκον περιορισμό με ηλεκτρονική επιτήρηση, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών επέλεξε να τον κρατήσει φυλακισμένο.

Ο λόγος προφανής. Γιατί ο Ρωμανός είναι σύμβολο. Γιατί είναι ο σύντροφος που δεν λύγισε. Ο φίλος του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ο αγωνιστής που το κράτος θέλει να τσακίσει παραδειγματικά.

Αυτή είναι η «δικαιοσύνη» τους.

Για τον καταδικασμένο βιαστή γιατρό: ελευθερία και άνεση μέχρι τον Νοέμβριο.
Για τον πολιτικό κρατούμενο: 518 ημέρες φυλακή χωρίς ουσιαστικά στοιχεία.

Δεν πρόκειται για «λάθος». Δεν πρόκειται για «υπερβολή».
Πρόκειται για ταξική δικαιοσύνη.

Ένα κράτος που προστατεύει τους ισχυρούς και εκδικείται όσους αντιστέκονται. Ένα σύστημα που αφήνει ελεύθερους βιαστές και σκανδαλοποιούς, την ώρα που κρατά φυλακισμένους αγωνιστές με φαιδρές αιτιολογίες.

Υστερόγραφο :Και για να μην νομίζουμε ότι η «δικαιοσύνη» του Μητσοτάκη κάνει εξαιρέσεις μόνο για γιατρούς-βιαστές να θυμίσουμε μια άλλη χαρακτηριστική περίπτωση.

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο πανίσχυρος πρώην Νομάρχης και Περιφερειάρχης Θεσσαλονίκης, καταδικάστηκε τον Μάρτη του 2026 σε συνολική κάθειρξη 10 ετών για τα περιβόητα «45άρια»: 456 έργα που κατατμήθηκαν σκόπιμα κάτω από 45.000 ευρώ για να δοθούν με απευθείας αναθέσεις σε «δικούς» εργολάβους, με ζημιά του Δημοσίου 6,5 εκατομμύρια ευρώ.

Λίγους μήνες νωρίτερα (Νοέμβρης 2025) είχε καταδικαστεί και σε 8 χρόνια κάθειρξη για εικονικά έργα και παράνομες προσλήψεις.Η δικαστική του περιπέτεια διήρκεσε πάνω από 15-20 χρόνια. Τα εγκλήματα έγιναν την περίοδο 2007-2010. Η δικογραφία πήγαινε από αναβολή σε αναβολή (7, 8, 10 φορές), από δικαστήριο σε δικαστήριο, χωρίς να βρεθεί ούτε μία μέρα φυλακή.

Τελικά το δικαστήριο αναγνώρισε ελαφρυντικό «μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς», όρισε κατ’ οίκον έκτιση λόγω ηλικίας (78 ετών) και ανέστειλε την ποινή μέχρι το δεύτερο βαθμό. Ο Ψωμιάδης συνεχίζει να κάθεται στο σαλόνι του και να δηλώνει ότι «δεν πήρε ούτε ένα ευρώ στην τσέπη του».Ακριβώς όπως ο 70χρονος γυναικολόγος που βίασε 21 γυναίκες. Αυτή είναι η ταξική δικαιοσύνη του συστήματος.
Για τον πολιτικό του κατεστημένου: 20 χρόνια καθυστέρηση, 18 χρόνια κάθειρξη συνολικά, μηδέν μέρες φυλακή.
Για τον Νίκο Ρωμανό: 518 μέρες προφυλάκιση για ένα μερικό δακτυλικό αποτύπωμα σε σακούλα σκουπιδιών.